Roerganger is het einde
Hij heeft hem geraakt, erin geknald, afgehecht, doorgevoerd en met zwier, dat moet gezegd, een fikse dosis zwier.
Hij heeft wat? Een estafette? Hier staat er meer over. Lees het van begin tot einde! Het is de moeite waard!
Vooral dat einde
En het mooie is.
Het is nu klaar.
28 Juni 07 om 07:14 :: Reageer (vijf)
Trouwen
‘We gaan het net zo doen als Amerikanen die in twee weken door heel Europa scheuren,’ grijns ik naar de onberispelijk geklede man met kek sikje en in wit zomerpak. ‘New York, Boston, Marblehead, San Francisco, Idaho, Seattle, Chicago.’
‘Ons land is lekker groter’ grijnst hij terug, ik weet niet zeker of hij me heeft begrepen. Zijn tanden zijn wel vier keer witter dan de mijne.
Maar op de mijne zit koffieaanslag, dus dat telt eigenlijk niet.
26 Juni 07 om 22:19 :: Reageer (zeven)
Time out
Straks stap ik de stad weer in, morgen vertrek ik met de drakenbus naar Boston.
15 dollar kost dat maar en voor dat geld zit je vier en een half uur (als je mazzel hebt, met nog meer mazzel duurt het langer) in een ijskoude touringcar.
Voor ruim 50 dollar heb ik een trein met een vaste zitplek en een stopcontact voor mijn mac.
Oh dilemma.
21 Juni 07 om 17:14 :: Reageer (twaalf)
Customer
De metro komt met een 'choink' tot stilstand. De lichten doven en met een luide zucht houdt ook de airco ermee op. Er gaat een rilling door de mensen.
'Dit is wat ze doen als het lang gaat duren,' roept een vrouw. 'Oh my god,' fluistert mijn buurjongen.
Geruis van de intercom. 'Awright people,' zegt de bestuurder met prachtig zwart accent,
'We have a customer running around on the track. At this time, we have no power.'
Logisch, anders wordt die 'customer' gebraden, weet iemand, de rails van de New Yorkse metro staan aan de randen onder stroom.
20 Juni 07 om 15:11 :: Reageer (acht)
En ook zo lekker
Gezondheid is hier te koop, ook zonder scherpe ingrepen.
Een fraaie huid, schitterend haar, lange benen, ga naar de Duane Read, een drogist zo groot als een megastore in Nederland en je vindt schappen vol poeders, pakjes en lotions. Er worden ook meer interne vormen van aantrekkelijkheid verkocht, zoals potentie. Die kan je hier overal krijgen, zelfs bij je biertje (extra veel vitamines) van de 'deli' om de hoek. Er zijn pillen voor mannen en voor vrouwen (voor vrouwen is het een hele zak vol). Ze hangen meestal naast de telefoonkaarten, want je wilt wel gezelschap natuurlijk, na zo'n pil.
Het zijn praktische mensen, die Amerikanen.
18 Juni 07 om 17:13 :: Reageer (vier)
Cup xxx
Dit land maakt de yankee in mij wakker, ik consumeer met peuk in de mondhoek, bemodderde cowboyboots achteloos op de mc donalds tafel geslingerd.
Gisteren zat er een vrouw in de metro met enorme borsten. Eerst dacht ik nog dat ze een kind in haar armen hield met zo'n buidel, want vanaf haar hals tot haar kruis hingen er twee enorme bubbels. Surrealistisch, eigenlijk, zo'n verhaal waarvan je je later niet meer kan herinneren hoe het er in het echt uitzag.
Vooralsnog vind ik dat niet erg. Cowboys doen niet aan herinneringen.
Die leven in het now.
17 Juni 07 om 16:01 :: Reageer (een)
Estafette: De een na laatste!
Frans54 heeft een prachtige voorzet gegeven, gaat dat allen zien!
Bij Estafette kun je alle verhalen tot aan Frans lezen, nu is het de beurt aan Roerganger voor de finale!
16 Juni 07 om 16:39 :: Reageer (drie)
Roesfelt
We stonden bij het kabelbaantje dat naar Roosevelt eiland ging. De stad was al donker geworden, fraai uitzicht verzekerd.
Maar ik wou niet.
Ik was moe, ik wou naar huis, ik wou mijn rugzak afdoen en nagloeien. Zoals je in Amsterdam ook niet de hele tijd op het Nemo wilt staan.
16 Juni 07 om 06:38 :: Reageer (vijf)
stapelgek
Mocht je je ooit willen afvragen wat mensen doen als je ze allemaal op elkaar stapelt, dan weet ik precies de plek:
42nd street onder de grond waar alle metro's samenkomen, waar een supergoed breakdance clubje verdoezelt dat een halve meter verderop een doorgetraind legertje drummers de trommelvliezen uit de oren van een chinees mept die zich daar echter niets van aantrekt verzonken als hij is in zijn chinezerige instrument waar hij evengoed genadeloos vals op zaagt, daarbij waarderend gadegeslagen door een naar alle waarschijnlijkheid dove rasta met een fototoestel en dat zou ik kunnen bewijzen als ik niet op dat moment met mijn arm was vastgeraakt in een poging hem (haar?) achterwaarts mijn uitpuilende rugzak in te buigen waardoor mijn vinger bleef haken in de plasticpopcornbal die ik had aangeschaft zonder het flauwste idee wat ik ermee moest maar met de zekerheid dat het zonde zou zijn geweest om hem te laten liggen, van die dingen die je soms gewoon weet alhoewel ik er op dat moment -voor zover ik al nadacht mijn oren bezaten inmiddels meer losgescheurde zenuwenstrengen dan er draden hingen aan de chinese strijkstok - hoe kwam mijn neus daar ineens zo bovenop? - niet zo zeker van was en toen arriveerde de metro en braakte een wel zo overdadige golf van mensen uit dat ik zij aan zij met het nog immer valsspelende mannetje en van lieverlee ook zelf maar luid zingend het station uit golfde.
15 Juni 07 om 05:14 :: Reageer (tien)
Estafette duwtje
Frans54 trummmtrummmmm (dat zijn drumroffels) zou ik jou mogen vragen je pen in de inkt te dopen voor de 1 na laatste aflevering van Sarah en haar mannen?
Ik ben zeer benieuwd!
(en het feit dat ik aan eindje verderop zit heeft virtueel immers geen enkele invloed)
oh en ik zou Roerganger bij deze willen vragen of hij zich alvast kan gaan warm lopen aan de zijkant.
En wat vinden jullie ook alweer van het plan dat we allemaal nog wat eindes opperen?
De Estafette trummmmmmmmmtrummmmmmmmm nadert het hoogtepunt!
14 Juni 07 om 06:00 :: Reageer (zeven)
Stutten
Ik ben een angsthaas.
Soms fiets ik uren door Amsterdam omdat ik geen enkel cafe binnendurf. Zelfs de meest onpersoonlijke plekken zijn dan te eng (Dat zijn de Bijenkorf en de Magna Plaza, voederhallen waar dagjesmensen op liefdeloze brokjes appeltaart kauwen. Dat is zeker niet de Hema, daar zitten erg veel vaste klanten die je dolgraag hun tent uit loeren)
En wat is mijn angst? Een kinderlijke. Ik ben bang dat de mensen naar me zullen wijzen. Ik ben bang dat ze dwars door me heen zullen zien en zullen weten dat ik niet deug van binnen.
13 Juni 07 om 14:22 :: Reageer (tien)
Vliegtuigpureekip
Naast mij zat een man die niet stopte met eten. Hij had een grijze baard met te lange mondhoekharen die bij elke kauw opwipten. Een ervaren Amerikaanse reiziger dacht ik, heimelijk zijn buik monsterend, die zich verre hield van het smerige vliegtuigvoer dat net aan kwam rammelen.
Ik had het mis.
12 Juni 07 om 12:48 :: Reageer (zes)
Schoenen
Vanavond met een vuilniszak schoenen naar Huda getogen, in het kader van stap 1; geen dozen meer naar boven, maar gewoon bij vrienden voor de deur.
Ze heeft New Yorkse flippers geadopteerd waar ik blij om ben, want dat gunde ik ze; enthousiaste voeten. Voeten die het zachte zuchten waarderen als het luchtkussen wordt ingedrukt, het zijn flippers als luchtmatrassen.
10 Juni 07 om 22:32 :: Reageer (zeven)
Hebben houwen en onder mijn bed stoppen
Ik reed mijn ouderlijk huis uit op een bakfiets met vier dozen en een matras.
Dat was een ideale hoeveelheid.
In theorie hou ik nu zelfs ruimte in die vierde doos over; daar zorgt een laptop met een fiks geheugen wel voor.
De vrijgekomen ruimte kan ik vervolgens vullen met mijn ouderdomsverschijnselen; steunkousjes, haarverf en heel veel antirimpelcreme.
Het gaat lukken, heus, die vier dozen, als we verhuizen.
Misschien wordt het uit luiheid een doosje extra, maar ik weiger met een volle vrachtwagen de boot in te rijden. Ze is wel wat gewend - er werd munitie in opgeslagen én ze werd gebouwd in het Titanicjaar 1912 en leeft nog steeds - maar ze zou onder het gewicht van mijn verleden toch zeker depressief in het water wegzakken. En ik ook.
Daar zit dan ook de angst.
08 Juni 07 om 09:19 :: Reageer (dertien)
Meisje
Het moet een verhaal over een meisje worden. Een meisje van tien, met een enorme moedervlek op haar bil, waar ze zich hevig voor schaamt.
Zozeer zelfs, dat ze tot nu toe geen enkele sport heeft willen doen waarbij je na afloop moest douchen.
Ze overweegt drastisch maatregelen, bezit al een mes dat ze iedere dag scherpt, maar bij een eerste proef blijkt ze er niet bij te kunnen of tenminste niet bij de hele vlek. Ze snijdt een stukje af en kan een week niet zitten.
Het steekt haar, dat ze niet lenig genoeg is om zich over haar eigen bil te ontfermen.
Iemand anders zou haar kunnen helpen, misschien, maar het probleem is; ze vertrouwt niemand.
07 Juni 07 om 09:34 :: Reageer (elf)
Hoera!!! De estafette nadert een cliff en hangt eraan!
We zouden allemaal vaker in bad moeten, het levert op zijn minst spannend verhalen op.
Hieronder volgt DEEL 18 van de estafette alweer, geschreven door Huda.
Wie nu denkt, 'estafette huh', die klikke hier en wie al het voorafgaande (en dat is zeker de moeite waard!) wil lezen, kan dat bij deze 
doen.
06 Juni 07 om 07:50 :: Reageer (dertien)
U vroeg waar ik was tussen tien en elf op zondagochtend? Ik zal het u vertellen.
Het was een lange gang en de mensen die er doorheen dwaalden waren opvallend lelijk. Hun kniebroek stond strak van de kuiten, het grijze trainingspak bedekte ternauwernood de bolle buik.
05 Juni 07 om 08:44 :: Reageer (acht)
Waar ik was afgelopen zondagochtend, vroeg u?
Ik was er in ieder geval al om elf uur, samen met lief en Huda (die beweert op dit moment in bad te zitten om alle estafetteverhaaltjes tot zich te nemen en er vervolgens een briljante volgende draai aan geeft).
Of ja, eerlijk is eerlijk, we waren er al om tien uur, maar toen waren ze nog niet open.
En precies dát was een beetje eng.
We reden er langs om tien uur, zeiden van die geijkte dingen als 'zijn we dáárom zo vroeg opgestaan' en 'hee das gek, want er staan wel een paar auto's', en toen reden we weer weg om een uurtje zoek te maken, wat nog niet meevalt temidden van de zielloze betonbouw.
En toen kwamen we om elf uur terug en toen stond het opeens helemaal vol en zaten er allemaal mensen in hun auto's met strakke koppen te wachten en stonden nog véél meer mensen ramklaar met hun karretjes op de deur gericht.
Dus toen hoorden we opeens bij Iets Wat Mensen Doen op Zondag.
Kijk, het zag er zo uit (Huda heeft de foto met haar telefoon gemaakt omdat ik verstijfd van angst achter een muurtje stond):
04 Juni 07 om 23:17 :: Reageer (vijf)
Muzikale schaamtes
Het is niet helemaal cool, ik zal de eerste zijn om dat toe te geven.
Bijna een coming out eigenlijk, zoals ik jarenlang niemand vertelde dat ik al vroeg van the Alan Parsons Project of de Beatles hield.
Nu mag ik dat zeggen, maar toen kneep je daar gepijnigd je zwartbekoolde ogen van dicht. Zoet als de suiker in je hanekam.
Kent u dat?
Waarschijnlijk is muzikale schaamte bepaald door de plek waar je pubert.
Hoewel er nóg vroegere muziekschaamtes zijn, zoals die ene, van vanmorgen, die maakte dat ik nog nat uit de douche naar de computer rende om die stem die het lied door mijn hoofd galmde in het echt terug te horen.
En aangezien opgroeien ook na je puberteit met het verleggen van grenzen te maken heeft, heb ik vandaag besloten dat ik oud genoeg voor het delen van deze obsessie (hij vlamt maar af en toe op, heus):
02 Juni 07 om 10:20 :: Reageer (elf)
