Jowi Schmitz

Baby: eet alles

De Woek heeft gisteren mijn Amerikaanse all natural 'nog nooit zulke zachte lippen' lippenbalsem opgepeuzeld.
Misschien dat zijn billen er ook lekker van gaan glimmen.

31 Mei 10 om 08:37 :: Reageer (twee)

Wonderzalf

Als ik later rijk ben, wil ik een onzichtbare bediende die elke ochtend al mijn potjes wonderzalf, shampoo en tandpasta vult, zodat het net lijkt alsof ze helemaal nieuw zijn en nooit op zullen raken.

28 Mei 10 om 08:12 :: Reageer (zes)

Haas

Er is dus een kinderboek in de maak.
Een eerste versie - nog pulserend van de rare zinnen en onafgemaakte lijntjes - heb ik gisteren ter lezing aan Joukje gegeven.
We zouden ook naar theater gaan, maar Joukje was ziek.
Ik heb pogingen gedaan andere vriendjes te verleiden.
Of ik kon alleen, want ik ken mensen in het theater, weetjewel.

Tot het laatste moment ging ik bijna wel en toen toch maar niet.
Een 'laat maar zitten', waar ik me vanmorgen druk om maakte want vroeger was ik niet zo'n angsthaas, toen durfde ik naar buiten, ook in mijn eentje, soms dagen achter elkaar.
Nu zit ik onder de grond en praat het liefst met een stem van weblog of email.
Of, ok, als het moet, telefoon.

Tot ik dacht.
Nee.
Ik heb gisteren het begin van mijn boek uit handen gegeven.
Ik ben geen Haas.

27 Mei 10 om 07:10 :: Reageer (een)

Ontaarde Werkende Moeder

Ik mag altijd even komen zitten, bij het kinderdagverblijf.
Heel fijn natuurlijk, want ze willen weten hoe het was, het weekend.
Hoe Aran geslapen en gegeten en gedronken heeft.
Of ik misschien een kopje koffie wil.

Maar als ik haast heb, en zeg dat ik weer verder moet.
Dan mag ik hem afgeven. Of zelf op de grond zetten.
En als hij dan naar me staat te zwaaien voor het raam - niet dat hij dat speciaal wil, maar dat soort dingen leer je, wij zwaaien niet uit onszelf.
Dan voel ik me veel meer Ontaarde Werkende Moeder dan als ik de tijd heb.
En die koffie gewoon opdrink.
Misschien ben ik ook Ontaarde Werkende Moeder.
Anders was ik immers Koffie Drinkende Moeder geweest.

25 Mei 10 om 08:42 :: Reageer (tien)

Gat in de markt, meedoen?

'Gisteren stopte ik om twee uur 's nachts met werken en vanmorgen deed ik, nog voordat ik koffie had gezet, mijn computer aan om te kijken of ik mail had.
Belachelijk.
Wie zou me tussen twee uur 's nachts en acht uur 's ochtends een mail sturen? Een mail die bovendien zó leuk is dat ik hem nog voor mijn koffie wil lezen?'

Ze keek me aan om de belachelijkheid van haar gedrag nog eens te onderstrepen - en het was misschien ook belachelijk - maar ik doe precies hetzelfde.
Iedere ochtend verheug ik me een beetje.
Mijn computer als toverbrievenbus: er kan zomaar iets lekkers uit rollen.

En ja, dan ben ik dikwijls teleurgesteld.

Herkenbaar?
Laten we de volgende service op te richten:
De two AM mail (over de naam valt nog te twisten)

Terwijl jij slaapt schrijf ik een mail aan jou. Speciaal voor jou, en precies het soort mail waar je op zat te wachten.
En 's ochtends, als je vóór je koffie je brievenbus opent, dan ligt die mail daar te wachten. Om je dag net wat aangenamer te maken.

Misschien kan de service worden verzorgd door meerdere schrijvers en dichters. Wereldwijd, in meerdere talen.
Met een mooie website waarop je als ontvanger allerlei voorkeuren kunt aangeven. Of je doet elkaar een mail cadeau, kan ook.
Voor een zacht prijsje.

Nu alleen nog een websitebouwer, conceptslijpers en schrijvers. Daarna kan de wereld alleen maar mooier worden.

20 Mei 10 om 07:46 :: Reageer (elf)

Aswolkmist

Een aswolk slachtoffer moet ondanks de doorstane ellende voor zichzelf opkomen.
In ons geval: proberen een deel van de extra hotelkosten terug te krijgen omdat we vijf dagen langer in Las Vegas bleven.

Dus ik zit hier met een stapel bonnetjes en een bergje vragen.
Hoe zit dat met extra eten? Hoe zit dat met alle extra aangeschafte luiers? (je denkt: weg gaan zaterdag terug, mooi, precies het pak leeg. Als je dan opeens nog tot donderdag moet - nou ja, dan moet je)
En nu kan ik de ticket die ons uiteindelijk thuis heeft gebracht niet vinden.
De vlucht was drie keer veranderd, dus waar is de mail met de juiste info? Is die mail er wel?
Slachtofferhulp zal me ook wel niet verder helpen.

19 Mei 10 om 09:03 :: Reageer (vier)

Lentebreuken

Het is een traditioneel begin van het seizoen: de relatie wordt tijdens de voorjaarsschoonmaak tegen het licht gehouden en wat blijkt in de verse zonnestralen?
Hij voldoet niet.
Nu al zijn er 82% meer echtscheidingen aangevraagd dan afgelopen winter.
Het is vrijwel altijd de vrouw die het uitmaakt en vrijwel altijd omdat de man haar consequent te weinig aandacht geeft.
Zijn mannen zo gemakzuchtig?
Zijn vrouwen zo slecht in het aandacht trekken?
En is het niet saai, zo'n patroon? Moet daar niet eens wat aan gedaan worden?

Hoe dan ook triest, die gebroken harten terwijl het weer zo stralend is.
Het voordeel van lentebreuken: je hebt nog een hele zomer om je wonden te (laten) likken.

17 Mei 10 om 07:30 :: Reageer (zeven)

Lente

Ik maak tegenwoordig afspraken om op terrasjes te zitten 'als het weer lente is.'
Dat is hoopgevend enerzijds en het geeft de tijd om er naartoe te leven.

14 Mei 10 om 21:31 :: Reageer (een)

Groei

Ik liet gisteren mijn net gekochte BH aan Lonneke en Jacinta zien.
Ineens dacht ik: wat een groot ding zeg.
En daarna: dan ben ik dus ook zo groot.
Zo groot voelt het van binnen helemaal niet.

13 Mei 10 om 10:31 :: Reageer (zeven)

Studeren

Vandaag twee keer hetzelfde studieboek gekocht.
'Daar gaat het niet twee keer sneller van hoor', zei de jolige student achter de kassa.

12 Mei 10 om 14:04 :: Reageer (drie)

Feest!

Mijn broer gaat trouwen vandaag. Met Els.
Ze hebben een bescheiden gezelschap uitgenodigd want dankzij de crisis bezitten ze een heel stel huizen die allemaal al veel te lang te koop staan.
Maar dat mag de pret niet drukken.
Ik belde hem gisteren om naar zijn koude voeten te informeren.
Had hij niet, zei hij.
Hij had er zin in, zei hij.
Mij lijkt het doodeng, trouwen.
En ik snap ook nooit zo goed waarom je het zou doen. En voor wie.
'We doen het om anderen te laten zien hoeveel we van elkaar houden', heb ik wel eens gehoord.
Daar zijn ook andere methodes voor dacht ik toen en zoende mijn vriendje vol op zijn mond.
Maar goed.
Voor zover ik kan zien doet mijn broer het omdat hij en Els er allebei heel blij van worden.
Lijkt me een verdomd goeie reden.
Feest!

11 Mei 10 om 09:17 :: Reageer (vier)

Koffie voor iedereen deel 2 of: ode aan jo



Over de Playboy ging het vandaag ( het heeft me naaktfoto's opgeleverd) (ik zeg niet van wie)
Over de riolen van Calcutta en de straf bij het in de bek spugen van een heilige koe.
Er kwam de volgende zin in voor: 'dit hele interview is een excuus om weer eens koffie met je te drinken, dat snap je wel.' (waarop geen reactie)
Uiteindelijk was er slechts één grote kop koffie verkeerd.

De dag werd afgesloten met: sorry voor die uit de hand gelopen playboy fantasie: ik ben heel erg verkouden en dan heb ik altijd last van smakeloze oprispingen

Maar of dat mijn carrière nog zal redden is natuurlijk helemaal de vraag.

10 Mei 10 om 19:08 :: Reageer (een)

Koffie voor iedereen

Aantal klussen: 5 - nee 6 - nee 7
Hersenen: zoekgeraakt in een wolk.
Ik zit al een tijdje te bedenken hoe ik kan beginnen.
Koffie.
Dat is altijd een goed begin.

10 Mei 10 om 08:38 :: Reageer (twee)

Ik en mijn ijverige meisje

Het ijverige meisje in mij heeft ruzie. Met mij. Want er zijn al zeker acht colleges voorbij waar ze niet was. Eerst werkte die aswolk tegen en nu ik.
Ze rolt met haar ogen en stampvoet waardoor haar geblokte plissé rokje opwaait en ik de kwastjes aan haar schoenen kan zien.

Het ijverige meisje is een nogal vervelend kind dat zich druk maakt om het geld dat ik voor de universiteit heb betaald en, bovenal, om toewijding.
Het zijn maar liefst twee vakken, zegt ze met haar hoge stemmetje. En als ik die zou halen hoef ik nog maar één vak en dan heb ik die propedeuse. Ze heeft wat van mijn mascara gepikt zie ik.
Ook mijn das trouwens, die ze in een strik om haar hoofd heeft gebonden.
Dan heb ik het in min of meer twee jaar gehaald, op en top deeltijd, precies zoals het hoort. Haar colbertjasje is twee maten te groot. Maar misschien is dat mode.
Bovendien, en dit fluistert ze, als ik nog één negen haal dan heb ik mijn propedeuse Cum Laude.
Ik zie hoopvolle lampjes in haar ogen.
In mijn agenda heb ik daarnet alles doorgestreept. Geen college, geen voorzetje voor een artikel, geen zakelijke telefoontjes. Het idee is: schrijven sporten schrijven. Verder niks.
Het ijverige meisje zucht. Ik leg een stapel papieren voor haar neer.
Hier. Ga dit maar sorteren.
Ze gaat mokkend aan het werk.

06 Mei 10 om 08:44 :: Reageer (zes)

Vakantiekater

Het is een depressie die voortdurend zijn eigen oplossing aandraagt: wegwezen.
Nu heeft 'niet bestaan' ook bij een reguliere dip mijn voorkeur, maar in dit geval is het vooral niet hier bestaan.
Ik wil op pad, op reis, onderweg, in beweging.
Niet hier. Niet aan mijn bureau in een nat land, terwijl ik worstel met een zin die me niet interesseert voor een klus die ik niet wil hebben voor geld dat ik direct aan een palmboom zou willen hangen.

Daarom, ter verhoging van de feestvreugde, de Las Vegas hit die in ons vaste junglecafé werd gedraaid. Het Junglecafé van het MGM casino, waar de olifant om het half uur trompetterde en de plastic apen schaterend aan de lianen hingen. Waar bovendien de 'ass' in the 'sand' ter bescherming van de aanwezige kinderoren keurig werd weggepiept.

03 Mei 10 om 12:39 :: Reageer (vijf)

Weekendklus

Dus ik stak de kwast in het potje en smeerde witte grondverf over de telefoonnummers.
Ik moest denken aan die vrouw laatst in dat ene woonprogramma die per se een nieuwbouw huis wilde omdat ze het idee van vuilresten van andere mensen vies vond.

De telefoonnummers waren van de vorige bewoner. Hij had de nummers op een wandje gekalkt met een zwarte Edding, direct bij de ingang.
De nummers waren weer opgedoken toen de eerdere bedekking, een knalroze tapijtje, door een teveel aan zon en een tekort aan duurzaamheid uit elkaar was gevallen.
Een Mamma en een Caroline die ik niet kende en hoe je 112 moet bellen (niet vergeten je adres te noemen)
Ik dacht aan die vrouw in haar nieuwbouwhuis en hoe lelijk ik nieuwbouwhuizen vind.
Ik dacht aan de rode neus van de vorige bewoner.
Ik smeerde nog wat extra verf op Mamma.

01 Mei 10 om 14:27 :: Reageer (vier)

Zoeken

Laatste reacties

  • Daan: Toen belandde ik zomaar in deze oude blog. En wil i…
  • venusvido: Die past allang niet meer in de draagzak, Jowi. Hoo…
  • Jowi: @Burkovski hij is al best goed in karatetrappen! @t…
  • inge: olivia klinkt al goed. al associeer ik dat dan wel …
  • inge: hahaha echt waar? vriendje hier laatst ook, maar di…
  • inge: wie is DAT dan? ; ) toch niet jouw kleine lieve bab…
  • Xiwel: Schot voor open doel: Kwam Aran gebulkt uit India? …
  • joost: aww .. hopelijk gaat hij het beter doen, in '38!