Bewustwording
Een wijs man zei net per email tegen mij; 'je moet bereid zijn een slecht boek te schrijven'.
En daarmee verloste hij me van het kwellende gevoel dat het dat ís, dat tweede boek.
Of in ieder geval geen mooi boek. Geen zichtbaar bijzonder boek.
De gekte zit van binnen.
Het is vreselijk, het wieden, het slijpen en het vullen.
Omdat de druk zo hoog is, omdat de wereld zo hard roept, omdat ik de wereld zo hard hoor roepen - allemaal redenen om te willen dat het mooi is. En goed. Dat het prijzen krijgt, zodat het bevestigd wordt in zijn bestaan.
Zodat ik bevestigd word in mijn bestaan.
Maar ik kan geen 'mooi' of 'goed' boek schrijven, heb ik moeten ik vaststellen. Het wil niet buigen in een fraai zwanenboogje. Het wil geen kettingen om, geen lippenstift om de stijve mond.
Ik kan het verhaal dat er al is alleen maar méér laten zijn wat het al is.
Zo goed mogelijk laten zijn wat het al is.
En bidden dat iemand het verstaat.
-
Ramon op 24 01 07 - 12:40
Het is nu wel een GROOT boek. Wat een boel pixels! :-)
-
Kees Smeer op 24 01 07 - 14:21
De AKO-prijs is een boekensteun.
-
Ramon op 24 01 07 - 15:24
Nu zie ik het. In Firefox zie ik het boek in normaal formaat, in mijn IE6 vult het boek de hele kolom... :-(
-
helbertijn op 24 01 07 - 17:07
veel liever met jou!
-
Jowi op 24 01 07 - 19:00
Precies, een boekensteun Kees, daar komt het uiteindelijk op neer.
En dat van die pixels is raar Ramon, ik zal het eens aan Danny vragen. -
mopperpot/bdb op 24 01 07 - 23:59
schrijf jij maar rustig door, dat komt wel goed!
-
Jowi op 25 01 07 - 08:54
Dank je wel Bassie!
-
pospos op 25 01 07 - 10:43
ik heb heel veel gemist in een korte tijd. het gaat toch om jouw verhaal?
-
Jowi op 25 01 07 - 13:57
Ja, het gaat om mijn verhaal, maar er is een lastig te definieren grens tussen een verhaal voor iemand verhelderen en het voor iemand veranderen.
In het eerste geval wordt het beter, in het tweede geval wordt het ook beter, maar dan vooral (en misschien wel alleen) in de ogen van die ander.
Idealiter ben ik volkomen zelfverzekerd en trek ik me niets van wie dan ook aan, idealiter dan. -
burkovski op 27 01 07 - 09:42
de jowiaanse schrijfstijl (ook bekend als jowiisme) is de logische verklaring van de op dat moment lijkende absurdistische ontwikkelingen in het verhaal. De hoofdpersoon kan niet anders reageren. Niet verzonnen of gegenereerd door de schrijver, maar omdat de hoofdpersoon zo is. Daar kan je dus niet achteraan jagen als schrijver. Het onstaat. Vuistje. Leopold. Boek 2.
-
Huda op 27 01 07 - 15:41
Wow burkowski, wat een goeie omschrijving! Ik vind Jowiaans mooier, klinkt wel tropisch..
-
patricia op 07 02 07 - 10:49
,,,,waar een wil is is geen weg.......
voor wie schrijf je, heb je een doelgroep ?
en speel je daar dan op in,,,,
Of schrijf je vooral voor jezelf!!
Ben je een pionier, een uitvinder dan is het werk vaak geschikt voor een kleine groep, of wil je communiceren met de wereld ???
Waar gaat het voor jou bij professionele kunst om .... -
Jowi op 07 02 07 - 11:04
Ik heb gisteren ontdekt waar het om gaat; de moed om zo eerlijk mogelijk te bekijken wat de kern van mijn verhaal is.
Wat wil ik nou eigenlijk vertellen?!
Ik moet strenger zijn voor mezelf; er mag geen mist bij, geen wolken, maar een strakke lucht. En als ik heel graag wil, mag ik daar later misschien wel weer een wolkje inhangen.
Maar nu niet.
Helderheid, dat is op dit moment het belangrijkste. -
patricia op 07 02 07 - 11:47
ik denk dat je gelijk hebt, bij een strakke kleurplaat kan je weer heerlijk buiten de lijntjes kriesen.