Jimmy (deel 2)
Waarom zou hij me ‘sorry’ smsen denkt ze. Hij zal toch niet, hij zal mij toch niet? Neeee. Dommerik. Je vermoordt niet iemand om haar daarna ‘sorry’ te smsen.
Moord. Blijkbaar staan de mannen net zo te peinzen als zij. ‘Hij zou toch niet?’, hoort ze de politieagent zeggen. ‘Neeeee’ zegt de man met de cowboyschoenen. ‘Je vermoordt niet eerst iemand om daarna ‘sorry’ te smsen.’
Beide mannen zitten op hun hurken en kijken naar wat half verscholen in de nis ligt. Ze kijkt mee met in haar buik de kriebel die je voelt als je van een fjord in Noorwegen naar beneden kijkt. Ze weet dat, want ze is daar geweest, met Raymond op een vakantie, op hun enige vakantie– daar ligt ze.
Haren los, één handpalm open naast haar gezicht, alsof ze slaapt. Jezus, wat is ze mooi. Wat is haar arm mooi zo van bovenaf - helemaal niet vettig - wat heeft ze goddelijke benen, zelfs al ligt haar rechtervoet in een onwaarschijnlijke hoek. Ze voelt aan haar arm, hij is zacht en veerkrachtig.
‘Jezus wat is ze mooi’, zegt de cowboy schor. ‘Niet mijn type’, mompelt de agent. Homo, denkt ze. ‘Homo’, zegt de cowboy.
Hij zakt door één knie om haar arm te voelen, precies zoals ze net zelf deed.
Zijn papegaai gedrag vertedert haar, maar het begint ook irritant te worden. Bovendien vraagt ze zich inmiddels af of Raymond niet ingelicht moet worden dat zijn vriendin overleden is. Ze kijkt goedkeurend hoe haar cowboy haar telefoon grijpt en de naam van Raymond opzoekt. Het zou haar niet verbazen als ze hem ook de snelkeuze toets kon laten kiezen. ‘Twee’ projecteert ze, Raymond heeft altijd op twee gestaan. Niet om het één of ander, maar Rebecca stond gewoon op één. Zij was er nu eenmaal eerder, hoewel hun vriendschap de laatste maanden wat bekoelde. Nu ze erover nadenkt, de laatste maanden waren ook die gekke blackouts begonnen, plus die onstuitbare eetlust waardoor ze kilo’s aankwam en waardoor Raymond steeds vaker verzuchtte dat hij alleen op dunne meisjes viel en dat ze meer met Rebecca moest praten omdat Rebecca, zoals het hoorde, modellendun was gebleven.
‘Zelfs boven de dertig moet een ex-model haar looks in de gaten houden’, zei Rebecca dan belerend en bestelde een caesars salade. Zij overtroefde Rebecca dan tijdens diezelfde lunch door een groene salade ‘zonder alles’ te bestellen waarna ze thuis non stop twee chipszakken opvrat. Maar wat dat allemaal met haar moord te maken heeft - want ze ziet aan de ogen van de mannen dat ze honderd procent zeker de pijp uit geholpen is – bovendien is er ook nog die bloederige wond- begrijpt ze niet.
(Wordt vervolgd)
-
pospos op 02 02 07 - 11:29
grote mannen en crimis daar hou ik ook van
-
pospos op 02 02 07 - 11:30
mijn vader is jarig
-
Stoere Schrijfster op 02 02 07 - 19:59
Oeh... spannend... Ik ga hier zeker terug komen...
Trouwens: wat een prachtige site. Erg leuk om hier zo terecht te komen.
Groetjes, Aefke