Verdwaalde strafwerkmail #105 Binnengevlogen om 16:54 afkomst; een middelbare school
In het kader van het weeshuis project:
Wat ik van deze school verwacht en hoe ik daar zelf aan denk bij te dragen
Stenen. Heel veel stenen, dat verwacht ik van deze school. We zijn hier tenslotte niet in Afrika en met die sneeuwstorm buiten duurt dat het ook nog wel even voor we met alleen een lemen hutje stand zullen houden.
In de krant stond dat de klimaatveranderingen nu zeker waren, des te meer reden voor onverzettelijkheid. Mijn ouders hebben me al met leven en een onzekere toekomstverwachting opgezadeld, het minste wat ik van deze school mag verwachten is enige stevigheid.
Eigenlijk had ik van tevoren gehoopt dat onze tafels en stoelen ook wat harder zouden zijn, maar die, dat ontdekten we al snel, zijn heel makkelijk te mollen. Dat die test niet gewaardeerd werd, snap ik nog steeds niet. Het gaat om wederzijdse uitdagingen heb ik altijd geleerd. Die prikkel zorgt ervoor dat we scherp blijven.
Alle pubers hebben er immers behoefte aan, zeker intelligente pubers zoals wij. We willen graag dat een muur niet omvalt als we er tegenaan duwen, we willen graag dat een leraar niet huilend ineen stort bij een onvertogen woord, wij willen graag een beetje experimenteren zonder direct door boze volwassenen aangestaard te worden.
En dat brengt me bij de vraag hoe ik kan bijdragen aan de verwachtingen die ik over mijn school heb. Het is eenvoudig; ik zal niet aflatend prikkelen. Ik zal duwen, schuiven, trekken en af laten glijden, al naar gelang de situatie er om vraagt.
Het is de enige manier om in samenwerking een standvastige school uit de grond te stampen – en ze noemen het niet voor niets stámpen.
Want wie wil er nou een school die om het minste of geringste strafwerk geeft? Wie wil er een school die zich schuchter terugtrekt bij een te luidruchtig kind? Een school met ballen hebben we nodig, een school met stenen. Dan zal ik er zelf ook eentje bijdragen.
David M. klas 4B
-
art op 09 02 07 - 18:24
Die vliegende baksteen doet me een beetje aan het werk van Picasso denken. In zijn betere tijden, dan. Erg mooi.
-
pospos op 09 02 07 - 23:33
moet weer even inlezen was de overwoekerde tijdens de sneeuwstorm, aan het stampen in de wereld en iemand aan t vermoorden met een tapijt in de oostenburgerstraat.
-
Jowi op 10 02 07 - 08:44
Dank je wel art, heb je gezien dat er door op die linkt te drukken nog veel meer van zijn? Speciaal voor jou :)
En blij dat je ontwoekerd bent Pos! -
art op 10 02 07 - 18:27
Jowi, ik ben al bij de 'Weeshuis groot succes' geweest...
Pospos: Die sneeuwstorm drijft wel over, maak je geen zorgen. Iemand vermoorden, tja, dat kan iedereen overkomen. Maar stampen doe je gewoon niet...