Santiago Pajares



Dit is een filmpje van Santiago.


Santiago is filmmaker, schrijver en erg grappig.

Ik kwam hem tegen in de stad van Joost, in Budapest vorig jaar, waar ik met een 'debutanten uitwisseling' meedeed.
Een chaotisch bedoening, waarbij het programma van de Nederlandse ambassade haaks op het Hongaarse programma stond, zodat ik wel fijn met Abdelkader Benali heb zitten babbelen, maar nooit het naar verluidt prachtige huis van de Nederlandse ambassadeur te zien kreeg omdat ik toen goulash at in Pècs een kalend grensplaatsje uren buiten de hoofdstad.
Waarom we daar als jonge debutanten uit heel Europa heen werden gestuurd is me nog steeds niet helemaal duidelijk.
Het begon om acht uur met twee minibusjes en zwijgzame chauffeurs. Ruim drie uur duurde de tocht en nu weet ik; het groen van Hongarije lijkt nogal op het groen van ons. Wat ik me als heel mooi herinner waren de 'gypsy castles'; rijk geworden zigeuners die Efteling achtige kastelen in het ietwat heuvelige landschap hadden geplant, daar kon ik me vanalles bij voorstellen. Maar veel leuker was het in het busje zelf. Want daar zaten wij; zenuwachtig, vers, nieuwsgierig. Ik heb nog nooit zo snel zo'n sterk klik gevoeld met andere mensen. Heen én terugweg hebben we alsmaar gepraat. Over hoe dat voelt schrijven, en hoe je het doet, en waarmee en waar en wat je ermee wilt en waar je bang voor bent.
Andrea Grill, Pete Hobbs, Santiago Pajares en Mikolaj Lozinski.
Dankzij deze mensen dacht ik voor het eerst 'het kan dus écht'. Schrijver zijn is een manier van kijken en praten en vooral jezelf voortdurend uitdagen om zowel naar buiten als naar binnen te groeien. Hoe dát precies moet weet ik niet, maar hier zitten vijf mensen die het ook proberen. We verstaan elkaar, nu weet ik het zeker; ik wil niets liever'.
En dat denk ik nog steeds.

  1. Roerganger op 23 02 07 - 12:09

    Prachtig filmpje. Gekmakend, onze keuzemaatschappij!

    Naar aanleiding van je log: ik denkt niet dat je een schrijver wil zijn, je bént een schrijver.

  2. Jackie* op 24 02 07 - 11:51

    whahahahahahaha! geweldig! Doet me denken aan "When Harry Met Sally", waarin zij in een "Diner" moeilijk moeilijk iets bestelt met het verzoek om vanalles "on the side" te plaatsen.

  3. ilse op 24 02 07 - 13:06

    Doet me in de verte denken aan iets wat ik toen dom van mezelf vond & nu een goeie grap vind. In een cafe hing een bordje: vandaag verse tomaten-groenten-erwtensoep. Nou, dacht ik, dat zal me een interessant soepje zijn. En bestelde het: Hoi, voor mij 1 tomaten-groenten-erwtensoepje dan maar... De serveerster snapte mij niet, mijn man zat zich plaatsvervangend te schamen. Ik kreeg het er warm van, maar dacht: het staat er toch echt!? Ik moest toen kiezen en koos voor een saai tomatensoepje ...

  4. Jowi op 24 02 07 - 14:18

    Hihi, wat grappig. Dat is net als dat wij in het café op het bord onder dranken de openingstijden hadden staan. Maar afgekort 'madiwodo' en 'vrijzazo'.
    Er werd dikwijls als drankje 'madiwodo' besteld!

  5. pospos op 24 02 07 - 22:25

    heel lollig doet mij aan ouders van tegenwoordig met hun kinderen denken

Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden. Excuses voor het ongemak
 

Zoeken

Doorklikken

Eerder (Nog meer rommel)
Home
Later (Verhaalestafette? Je …)

Laatste reacties

  • inge: ik lees tussen deze regels door al een heel verhaal…
  • Venus: Ohwjaaah, herinneringen, dat zijn rare dingen, heel…
  • inge: de kleine momenten, dat is wat je bijblijft. ik mer…
  • Anders: dat had ik even gemist, geloof ik... #andereboot
  • Anders: bij ons het geklots onder de overnaadse romp bij de…
  • inge: benieuwd naar dat verhaal.
  • Gerhard: Mooie naam.
  • inge: een verhaal dat zichzelf vertelt, is. een verhaal w…