Lekker ongelukkig
Alsof het in de grondwet staat, zozeer zijn we gewend aan ons recht op geluk.
Aangezien dat gevoel van recht nauw samenhangt met het alom tegenwoordige hysterische gedoe over veiligheid, denken we ieder jaar dat we er meer recht op hebben.
In het begin zijn we ons niet bewust van dat recht, dan zijn we nog van onszelf gelukkig.
We geloven die reclame die ons samen met het witter poetsen van onze tanden een aantrekkelijke vriend en een setje stralende kinderen belooft.
We geloven dat we met een paspoort op zak brave burgers zijn 'ik heb niets te verbergen'.
We geloven dat het duurste veiligheidsstoeltje voor ons kind het noodlot van een ongeluk afkoopt, sterker nog, wie níet het duurste zitje koopt is een ontaarde ouder.
Zolang het goed gaat hebben we het gelijk aan onze kant.
Maar het is een valstrik en we zijn er, begeleid door de opgewekte jingle van Brinta, met beide benen in gehuppeld.
Als ik me tegenwoordig somber voel merk ik dat ik eerst schrik. Somber? Ik? Nee! Ik moet iets verkeerd gedaan hebben!
Daarna word ik boos. Wat heb ik gedaan dan? Ik heb me toch goed gedragen de laatste tijd?
Tenslotte ga ik mijn hele geluksrijtje af; niet te veel gezopen, niet teveel rimpels in de spiegel, goede investeringen in liefde, werk en geluk.
Nee, besluit ik tenslotte, er is absoluut geen enkele reden om ongelukkig te zijn.
Er is een fout gemaakt.
Als de algehele verbijstering iets is geluwd word ik onrustig. Dit is niet eerlijk, hier moet iets aan te doen zijn.
Ik sla de bladen erop na, bestudeer extra goed de reclames.
Ik wring mijn gevoel op tal van manieren uit, in de hoop het grijze water weg te spoelen.
Ik schrijf me in voor yoga, kampeer drie dagen aan zee waar ik zó diep de zeelucht opsnuif dat ik mezelf een lichte longontsteking oplever.
Het hoesten geeft tijdelijke opluchting, 'oh is dát het', maar als ik na een ziekbed van een dag of drie nog steeds niet juichend wakker word slaat de dubbele somberheid weer toe.
Dubbel, want ik weet inmiddels zeker dat ik iets verkeerd doe met mijn leven.
De rijkeren onder ons rekken het nog wat langer met een therapie, botox en dure reisjes, de armeren (en meer nuchteren) zullen zich uiteindelijk, moe gevochten en verslagen, bij het onontkoombare feit neerleggen. Ons recht op geluk duurt zo lang we gelukkig zijn.
Soms is er een tijd van somberheid. Soms is er zelfs een langere tijd van somberheid.
Het goede nieuws: ons recht op somberheid is minstens even groot als ons recht op geluk.
Bovendien is het onmogelijk af te kopen met een - toch al hypocriet - kinderstoeltje.
-
Roerganger op 06 03 07 - 09:01
Een waar woord Jowi! Een heleboel zelfs. En hoe heerlijk kan somberheid niet zijn. Als je het toelaat, kun je er zelfs een beetje gelukkig van worden!
-
Jackie* op 06 03 07 - 11:07
uit somberheid ontstaat de kunst te genieten van de eenvoud, (ook mijn logje van vandaag refereert hier min of meer aan) Te lang uitzichtloos somberen is niet goed denk ik, de luxe van een gezond verstand moet wel aan een leidraad meewandelen aan het handje van de sombere ziel. Anders zie ik het echt somber in.
Of ik dit opbeurend moet vinden wat je schrijft? Het is meer een geruststelling dat ik boven de bananen in de supermarkt best eens mag roepen dat het niet goed met mij gaat. -
Jowi op 06 03 07 - 11:16
Precies Jackie, die bananen :)
Opbeurend als in 'Sound of music' is het misschien niet, maar voor mij werkt het wel om te beseffen dat iets 'is zoals het is'.
Dat je daar niet hoog en laag over hoeft te springen.
En als je somberheid toelaat Roer, is het in ieder geval echter.
Ik vind echt OK. -
pluuusje op 06 03 07 - 13:32
Tja, ik ken t.. Ik liep van de week door de regen naar het zwembad. Onderweg kwam ik eerst een rode nep-kerstster op zijn kop tegen, langs de weg. Daarna lag er op het gras een gele nep-tulp. En vlakbij het zwembad op het trottoir lag een nepwesp... Wat een nepwereld en wat een nepdag.. Nou moet ik zeggen dat zo'n zwembad met kinderen en een stroom waarin je mee kunt laten glijden wel erg helpt tegen somberte.. Die vervelende kleedhokjes dan weer niet echt... :)
-
karin op 06 03 07 - 18:49
Somberheid heeft ook een functie. Met peinzen en overpeinzen is namelijk niets mis. Alleen, en ik denk dat het de kern is, somber niet te lang, er zijn ook geluksmomenten. Er zijn overduidelijke geluksmomenten maar ook verborgen geluksmomenten ... Na somberheid en verpeinzen is er weer een zonnige dag, een heldere hemel en een glimlach.
-
ilse op 07 03 07 - 10:44
Somberen is voor mij een teken dat het tijd wordt voor verandering. Naarmate ik ouder word, herken ik de signalen. Wat me altijd goed helpt, is erover praten en schrijven, wat jij nu ook doet. Dat klaart een hoop op en wat bij mij dan overblijft, is energie om mijn leven weer een kleine of soms grotere wending te geven. Dan komt er ruimte voor ideeen, plannen, dingen oppakken en gaan met die banaan!
Ik kijk trouwens al jaren geen reclame meer, herken mezelf echt niet in die baarlijke nonsens & lach steeds vaker om de politiek (bijv. over maffe discussies over 1 of 2 paspoorten...). Wel ga ik ga af en toe lekker eens een paar dagen erop uit, da's altijd oke. Naar Opoeteren, Genk, As, Smeermaas, Zunderveld etc... jaaah.. Moet je ook doen, niks geen gesnuif van koude zeelucht, wel lekker biertjes drinken enzo. groetjes, Ilse Al-lez. -
Jowi op 07 03 07 - 11:03
@Ilse, Opoeteren en Gekke Genkie lijken me inderdaad zeer opwekkend, ik las je log, er goed, al die namen :)
@Karin ik denk inderdaad dat somberheid een functie heeft. Dat is misschien wat ik het meest bedoelde. Het recht tot somberen. Niet altijd oplossingsgericht naar het goede streven. Ik geloof namelijk niet dat mensen zo in elkaar zitten. Wij zijn geen geluksstrevers, echt niet, anders waren we toch al lang chronisch blij? Kwestie van selectief om je heen kijken.
@Pluuusje Grappig toch ook, dat een nepwereld om precies dezelfde redenen vermakelijk kan zijn. Wat dat betreft liggen somberheid en humor zeer dicht bij elkaar. (en dat is weer een voordeel als we er verhalen over gaan schrijven :) -
Danny op 23 03 07 - 13:29
recht op geluk duurt zo lang we gelukkig zijn
wat een fijne zin, het grote aan de laars lappen van auteursrechten is begonnen...
recht op geluk duurt zo lang we gelukkig zijn
recht op geluk duurt zo lang we gelukkig zijn
recht op geluk duurt zo lang we gelukkig zijn
recht op geluk duurt zo lang we gelukkig zijn
recht op geluk duurt zo lang we gelukkig zijn
recht op geluk duurt zo lang we gelukkig zijn
recht op geluk duurt zo lang we gelukkig zijn
liefsd,
danny