Weg gaan

Vlak voor het naar buiten lopen draait ze zich om en zegt, zonder hem aan te kijken, 'ik hou van je, dat weet je toch?'
Hij antwoordt niet, zijn hoofd nog in de kussens. Misschien hoort hij haar niet eens.
Ze had zich voorgenomen om het zinnetje uit te proberen, om te kijken hoe het voelde.
En nu heeft ze het gezegd.

'Ik hou van je, dat weet je toch?'
Alsof hij dat kan weten, dat ze van hem houdt.
Ze hebben het 's nachts gezegd, natuurlijk, tijdens het dansen, het feesten, het zuipen.
Tussen het zoenen door zelfs.
'Dat is Guido, ik hou van hem'.
Zijn vrienden lachten erom, de hare kwamen niet meer in de kroeg sinds ze kinderen hadden.
Ze treuzelt bij de deur, hij reageert niet. Guido is freelancer, die hoeft nooit op te staan.
'Ik hou van je, dat weet je toch?' ze gaat het niet nog een keer zeggen.

Nu aarzelt ze in zijn donkere trapportaal. Het licht doet het niet, weet ze inmiddels.
'Ik geef je de sleutel van mijn huis' heeft hij gisteren gezegd. Daarna is hij dat natuurlijk vergeten.
Ze loopt op de tast de trap af, weet al waar het tapijt los ligt. Het ruikt hier naar hond en vocht.
'Daar begint het mee' zeggen haar vriendinnen, met zeggen dat je van hem houdt.

  1. Gerhard op 07 03 07 - 14:44

    Mooi geschreven. Maar houdt hij ook wel van haar, of slaapt hij nog? Inderdaad, het begint er mee. Maar ook na dertig jaar er niet mee stoppen!

  2. Marieke op 07 03 07 - 22:45

    De volgende vraag wordt natuurlijk: hou je nog van me? Eerst speels: hou je nog een beetje van me, dan wanhopig: hóú je nog van me.

    Ach, de liefde.

  3. Jowi op 07 03 07 - 22:49

    Ja.
    De liefde.
    Je begint ermee en je eindigt ermee.
    Hou je nog van me?
    Ik hou van je.

    Zoals bij Nils Holgersson de zwanen roepen.
    Waar ben je dan?
    Hier ben ik!

    Steeds opnieuw zoeken.

    En om een antwoord te geven op je vraag, Gerhard, ik denk niet dat hij van haar houdt. Maar ik denk ook dat hij nog slaapt :)

  4. Plien op 07 03 07 - 22:54

    onder " dat weet je toch?" schuilt een excuus-Truus. Ik krijg de riebels van de datweetjetoch-sluitstukken van verklaringen.

  5. Jowi op 08 03 07 - 09:04

    Ik vind zo'n sluitstuk wel mooi. Het heeft iets onzekers en dwingends tegelijk. Zoals dat gaat met dingen die in de buurt komen van echt gevoel.

  6. Barbara op 14 03 07 - 13:34

    Mooi!

Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden. Excuses voor het ongemak
 

Zoeken

Doorklikken

Eerder (Update Estafette)
Home
Later (Verlangen)

Laatste reacties

  • inge: ik lees tussen deze regels door al een heel verhaal…
  • Venus: Ohwjaaah, herinneringen, dat zijn rare dingen, heel…
  • inge: de kleine momenten, dat is wat je bijblijft. ik mer…
  • Anders: dat had ik even gemist, geloof ik... #andereboot
  • Anders: bij ons het geklots onder de overnaadse romp bij de…
  • inge: benieuwd naar dat verhaal.
  • Gerhard: Mooie naam.
  • inge: een verhaal dat zichzelf vertelt, is. een verhaal w…