Midden
Het idee was dat ik vandaag middens ging schrijven. Vorige week beginnen, nu middens.
Maar dat gaat niet, heb ik ontdekt.
Ik heb er 1 die begint met 'Ze deed het. Ze greep zijn hand.'
Maar dat zou dus ook een begin kunnen zijn.
En waarom zou ze zijn hand grijpen, welbeschouwd.
'Een luchtballon die niet hoog over vliegt maar naast je land en vraagt of je meegaat'
Nog zo'n slechte zin.
Een lúchtballon die vraagt of je meegaat.
Toen heb ik een pagina achter elkaar door geschreven om te kijken of ik het nog wel kon
Ik kon het nog, maar daar was ook alles mee gezegd.
Toen heb ik een pagina volgeschreven met verhaalideeën.
Dit is de top drie (uitgekozen door mijn lief die dacht dat hij er iets mee kon winnen):
Een verhaal over de onmogelijke liefde tussen een vrouw en een manisch depressieve.
Een verhaal over het dubbelleven van een danseres.
Een verhaal over een dik meisje dat acrobate wil worden.
En toen heb ik me een tijdje zitten afvragen of niet alle verhalen van één schrijver in essentie hetzelfde zijn. En of dat erg is. En of je ze moet doorvoelen om ze echt te maken. Een soort 'method acting' in woorden als het ware. Of dat het omsingelen van een gevoel dat je niet helemaal begrijpt ook mag.
Toen zei een vriendin in mijn oor: 'geniet van je zonnetje (ik zat op een terras) of doe ermee wat je wilt.' En toen zei ik 'geniet jij ook van je zonnetje en doe ermee wat jij wilt' en ze hing beledigd op.
Wat de mens drijft, vroeg ik me daarna af. Stel dat je een verhaal over een heel bang iemand schrijft. Iemand die van angst is verlamd. Die krijg je alleen maar aan het rennen als je de tafel waar hij zich onder verstopt heeft, weghaalt. Zonder veilige schuilplaats komt de mens pas in de beweging.
Dat zag ik wel voor me. Zo'n rennend mannetje. Alsmaar die wereld rond.
Schrijven is soms net als naar school gaan; dan telt vooral dat je er was.
-
burkovski op 12 04 07 - 23:22
en wat als hele scholen worden opgericht voor method writing?
Dan blijft alsnog de vraag of de essentie altijd hetzelfde is. Door de jaren heen ga je toch net effekes anders naar onderwerpen en gebeurtenissen kijken. Omdat kijken leert kijken. En wie kijkt die schrijft. Dat zoiets ontstaat al rennend de wereld rond vind ik best. School is verleden tijd, kijken is toekomstig schrijven. -
Jowi op 12 04 07 - 23:27
Kijken is toekomstig schrijven. Hum. Die ga ik boven mijn bed hangen.
Dat was een vak op die ideale school die ik ooit ging oprichten; kijkles.
Dank u voor uw wijze woorden burkovski. -
Frans54 op 13 04 07 - 00:35
Wie kijkt die schrijft. Een hele rake van Burkovski. Hoewel mijn verhalen iha op fantasie zijn gebaseerd zit er toch ook een hoop aan vroegere waarnemingen in. Vaak weliswaar vervormd, met verschillende waarnemingen in één verhaal gestopt, maar toch zou ik zonder die waarnemingen het verhaal niet zo kunnen schrijven als ik het doe. Wat mijn fantasie dan toevoegt is de eigen interpretatie van de waarnemingen en de verhaalvorm die scherpe kanten de ene keer wegneemt, de andere keer juist accentueerd.
-
Literatuuraire op 13 04 07 - 06:41
je was hier luid en duidelijk en vermakelijk! je kunt het nog!
een schrijvend mannetje rond de wereld is er natuurlijk al: arnon.
en als ik jouw was ging ik verder met dat zonnetje. die vriendin belt je over de zon en zegt dat, je hangt beledigd op en hups! de zon verdwijnt! ipv klimaatopwarming dreigt een eistijd... -
Jowi op 13 04 07 - 09:01
@frans en misschien is wat b. bedoelt dat zowel de interpretatie als ook de manier van kijken verandert en dat dat dus andere verhalen oplevert. Maar ik denk ook aan de persoonlijk drijfveren, het setje angsten en aspiratie waar de mens mee is opgezadeld. Er komen misschien wat angsten bij en wat desillusies maar zou het verder in essentie veel veranderen? Is wel een onderzoek waard; spreken met mensen die op latere leeftijd hun ware passie vonden.
@Liet dank je wel en Arnon rent in ieder geval over de wereld, dus wat dat betreft heb je gelijk, zou hij echt zo bang zijn? Misschien kan ik hem mijn zelfgebouwde tafel cadeau doen. En een eistijd? Of bedoel je ijstijd? Dat snap ik niet helemaal. Je zou het hoe dan ook niet willen, dat mijn humeur het weer bepaalt :) -
xtoph op 13 04 07 - 09:33
hallo de schrijvers, ben onder de indruk als niet schrijvende typeleek. dacht altijd dat schrijven een uitlaat is van de inputt van het totaal aan zintuigen, niet alleen de ogen. zeker doet kijken ook schrijven, maar ik als erge zintuigeling krijg door de zingetuigen tintellingen binnen die dan door mijn fingertoppen mijn priveterrein weer verlaten en gecataliseerd het kopgebouw uit kruipen....tenenkrommende zin maybe, maar ook de tenen voelen wat toch!-)? en dan nog over midden: schrijf toch over goud, het gouden midden......nou ik ga auto wassen en beer schoonmaken. dan de daktuin bewonderen....wie kommt erbij met kop thee? later
-
karin op 13 04 07 - 09:53
Gewoon doen lijkt me.
-
Gerhard op 13 04 07 - 12:16
Beginnen, middens en einden. Ik kan het niet, behalve misschien over alledaagse zaken. Computerprogramma's schrijven en zo, dat kan ik dan weer wel. Niet onverdienstelijk zelfs, als ik zo vrij mag zijn. Daar is trouwens ook inspiratie voor nodig, het is soms net zo goed een creatief proces. Maar dan anders. Schrijven jullie maar, ik lees het graag!
-
Frans54 op 13 04 07 - 12:48
Ik geloof er niet zo in dat ik zelf verander, dat mijn manier van kijken, voelen, interpreteren verandert. Wel verandert met het klimmen der jaren mijn manier van reageren er op: sommige punten worden belangrijker, andere wat minder belangrijk. Daardoor veranderen de scherpe accenten, maar de manier waarop ik naar dingen kijk, ermee om ga zit in mijn zijn, mijn karakter ingebakken. Het verschuiven zit dan ook niet zozeer in een verandering van standpunt maar in het door te kijken, luisteren, lezen, voelen krijgen van steeds meer achtergrond waardoor een genuanceerder beeld ontstaat. Dat verandert niets aan de essentie van wie ik ben noch aan mijn principes etc, maar wel aan de manier waarop ik erover schrijf.
-
herman op 13 04 07 - 12:55
Kijken is toekomstig schrijven, kraakhelder en inderdaad een reminder voor boven het bureau! Naar dat terras gaan, kijken naar bierdrinkende jeugd, de oudere man met zijn jongere muze of de clochard die de warme zon al lang niet meer voelt. Neem het kladblokje mee. Kijken en meteen neerpennen.
-
Jowi op 13 04 07 - 13:29
@karin bedoel je dat ik gewoon moet doen? hihi
@chris/tophie, een zwitsers typeleek met lichte voetjes en fingertoppen. Ik vind dat niet niks!
@gerhard, jij hebt toch je weblog? daar vind ik het aangenaam toeven! -
Jowi op 13 04 07 - 13:36
@frans54 wat ik fascinerend vind aan wat je schrijft, is vooral het stukje over 'karakter'. Want juist dat karakter is volgesn mij niet zo vast als het soms voelt. Het verstramt met de jaren, vermoed ik, dingen die op de lagere school nog 'slechte gewoontes' werden genoemd hebben nu namen van karaktereigenschappen, zoals slordigheid of verstrooidheid. Ik vind het fijn om te denken dat een mens niet vastligt. Dat wat zeker lijkt, in feite gewoonte is, vastgeroest misschien, maar lost te bikken, mits daar een goede reden voor is. Het zoeken naar de grens ook; welk onderdeel van je karakter is echt helemaal van jou, en welke deel valt nog te bepulken.
En daarnaast speelt natuurlijk ook nog het leven dat je leidt en wat je schrijft; dat de accenten worden verlegd. -
Jowi op 13 04 07 - 13:38
@herman een oudere man op zijn terras.. waar heb ik dat eerder gehoord :)
Ik heb een lievelingsschrift dat in mijn tas woont. Ik verslijt er ongeveer 1 per maand en er staat ontzettend veel troep in. Maar dat mag, dat heb ik van Natalie Goldberg geleerd, van haar boek Writing down the bones. Ken je dat? -
Frans54 op 13 04 07 - 14:29
@Jowi: ik duid ook echt op karakter, niet op gewoontes, die kunnen inderdaad inslijten of juist verslijten. Mijzelf als voorbeeld nemend: ik ben volgens diverse vrienden vaak te goed van vertrouwen. Ik kan leren wat voorzichtiger te zijn, maar ik kan niet leren om van nature wantrouwend te zijn, zelfs diverse slechte ervaringen hebben dat niet voor elkaar gekregen.
-
Gerhard op 13 04 07 - 16:20
@Jowi: Dank je! Maar écht schrijven, zoals jij? Er zitten geen verhalen in mij.
-
karin op 13 04 07 - 19:24
@Jowi: Ja ook! Nee, grapje! :-)
-
Jackie* op 13 04 07 - 22:38
met middens beginnen is lastig, net als een kuiltje met jus, ik eet er ook eerst omheen. :)
-
Literatuuraire op 14 04 07 - 01:18
ja ijstijd: zorrie! dicvouwk!
-
Jowi op 16 04 07 - 08:26
@jackie kuiltjes met jus brrr, die liggen in aardappelpuree, toch?
-
herman op 16 04 07 - 09:13
@jowi: De oude man die op het terras is een bekende? Je kwam hem al eens ergens tegen? Heb ook m'n kladblokje in de tas, aangevuld met een superhippe platte moleskine. Het boek ken ik niet, ga he googelen.