Miami Vice



Voor me stond een man vreselijk over zijn tanden te wrijven.
Hij leek op Sonny Crockett van Miami Vice, die blonde agent uit de jaren tachtig met die alligator in zijn zeilboot.
Omdat hij een beetje schuin stond kon ik zowel zijn wrijvend vinger als zijn overvolle mandje bestuderen.
Het mandje was ook de reden dat hij schuin stond; het moest eigenlijk met beide handen worden vastgehouden of worden omgebouwd tot karretje, maar daar dacht Sonny niet aan.

Op het eerste gezicht was er niets raars aan zijn mandje; heel veel groente, een fles Cola Light, een fles Cola.
Een twee persoonshuishouden waarvan de vrouw (dacht ik ongeëmancipeerd) een gezondheidsfreak was die nog niet wist dat je van Cola Light depressief werd en de man, Sonny dus, ruimhartig zijn suikerverbruik werd gegund.
De man haalde nerveus zijn neus op en verzette zijn ogen van staarstand tot een vluchtig blik om zich heen. Zelfs nerveus was hij knap.
Zijn ogen vlogen over de schappen, bleven even haken bij de kranten direct achter me, of misschien waren het mijn borsten die zijn aandacht trokken, er zat maar een dun hemdje overheen tenslotte en de airco had van de Albert een Siberische hoogvlakte gemaakt.
Ik sloeg zedig mijn ogen neer en toen ik weer opkeek wreef hij net over zijn ogen met een gepijnigde blik, alsof hij op het punt stond iets te doen waar hij spijt van ging krijgen.
Ik loerde opnieuw naar zijn mandje.
De groente lag ergens op, ik kon de felle kleuren eronder door de gleufjes van het mandje zien. Wat was die berg, waarom was hij zo zenuwachtig?
Een mevrouw met een karretje prikte in mijn rug. 'Doorlopen mop' riep ze streng langs me heen naar Sonny, die inderdaad al een tijdje aan de beurt was.
De man schrok wakker en gunde haar een flitsende en tegelijk verontschuldigende glimlach, wat haar een gek knorretje deed uitbrengen.
Met rollende spieren hees hij zijn mandje op de lopende band en toen pas zag ik goed wat hij had ingeslagen: Cif, huismerk én Vim, Dreft hygiënisch afwasmiddel én Neutral afwasmiddel, zo'n beetje alle soort spuitbussen die er waren en tot slot, héél verdacht, stankverdrijvers.
Het was een wonder dat hij het allemaal in dat mandje had gekregen.
Hij greep twee tassen en propte zijn spullen er zo snel mogelijk in. Tijdens het inpakken keek hij met schichtige blik steeds naar buiten. Net als hij begreep ik inmiddels dat er ieder moment een geblindeerde auto met piepende banden de hoek om kon komen scheuren. ‘Nu heb ik je!’ zou een boef onder de tatoeages roepen en zijn kreet werd gevolgd door een gruwelijk vuurgevecht.
Sonny zou zich bovenop op me werpen om me met zijn lijf te beschermen en dan mocht ik voor één aflevering zijn liefje zijn. Misschien mocht ik mee in zijn zeilboot.
‘Dat is dan 43,31,’ zei de caissière en Sonny trok gehaast een brief van vijftig uit een enorme geldbundel in zijn broekzak, hij kon nauwelijks wachten op haar wisselgeld.
De flessen cola lagen bovenop, zag ik, ook nu weer had hij ervoor gekozen de schoonmaakmiddelen strategisch met groenten en onschuldige frisdrank te bedekken.
Sonny greep zijn tassen, de spanning steeg, hij begon licht voorover gebogen naar de schuifdeuren te lopen. Ik probeerde me het muziekje van de serie te herinneren, maar het was te lang geleden.
De schuifdeuren gingen open, Sonny keek snel van links naar rechts nu ging het gebeuren- 'Ga maar lekker schoonmaken schat!' jodelde opeens de vrouw met het karretje achter me. Sonny verstijfde en draaide zich snel naar de winkel om te zien wie hem nariep. De vrouw wapperde met haar veel te dikke kwabberarmen. ‘Doei buurman!’ riep ze.
En Sonny giechelde.

  1. Julien op 17 04 07 - 10:32

    Haha, erg leuk =) De Albert Heyn is inderdaad soms veel te koud!

  2. Gerhard op 17 04 07 - 11:00

    Een boeiend verhaal! En helemaal compleet ook. En ik ken het muziekje nog wel, heb het er bij de tweede keer lezen even bijgedacht voor je.

  3. Jowi op 17 04 07 - 11:47

    Gerhard, wat fijn dat het liedje er nu bij hoort. Ik ga het eens opzoeken. En Julien, ik denk altijd; hoe kouder de Albert, hoe warmer het weer buiten.

  4. Frans54 op 17 04 07 - 12:40

    Gezien de schichtige blikken zijn er of verbazingwekkend genoeg nog altijd mannen die zich ervoor schamen dat ze schoonmaken, of de buurvrouw gaat nog aan haar opmerking terugdenken op het moment dat Sonny een massamoordenaar blijkt te zijn die een en ander nodig had om wat sporen uit te wissen.

  5. Jowi op 17 04 07 - 12:49

    Lijkt me een uitstekende theorie Frans, vooral Sonny als massamoordenaar die Dreft over het massieve lijf van zijn buurvrouw kliedert.

  6. inge op 17 04 07 - 15:00

    wat is dat met die AH's dat je d'r altijd staat te blauwbekken en klappertanden op warme dagen ? I pity the fool...s that work there O NEE hahaha dat was nie miami vice maar the a team, sorry ; )

  7. Jackie* op 17 04 07 - 15:26

    leuke suggestie Frans, die had ik ook al achter in mijn strotje zitten, je weet niet half hoe je mij een eindje voort hebt geholpen, uiteraard onder aanvoering van Jowi natuurlijk! ;)))

  8. Julien op 17 04 07 - 15:50

    Inge, het is niet koud als je hard aan het werk bent, dan is het juist verfrissend, denk ik zomaar ;-)

  9. Jowi op 17 04 07 - 16:21

    Ben benieuwd wat je van plan bent Jackie :)
    En Julien, hard werken tijdens het shoppen in de Albert H? Hangt er misschien ook vanaf wat je meezeult.
    Anderzijds; als het echt heel heet is in de zomer ga ik daar wel eens afkoelen ja, das waar. Afkoelen van het zonnen bijvoorbeeld :)

  10. karin op 17 04 07 - 21:36

    Ik zie het helemaal voor me!

  11. Jackie* op 17 04 07 - 22:42

    subtiele moord en ziekelijke doodslag! ;))) En ik vergat nog te zeggen dat ik dit een bijzonder verhaal vind. Spannend, zonder einde, maar prikkelend genoeg de fantasie de vrije loop te laten. Ik herken wel meer een Jowi-stijl nu, na 50 bladzijden Leopold krijg ik een aardig idee. Tot nu boeit het. Het leest als een trein!
    Ik ga strakjes verder in bed hihi!
    Trusten voor zo!

  12. Julien op 18 04 07 - 09:31

    Jowi, Inge had het over de mensen die daar werken :) Vandaar mijn opmerking.

  13. Jowi op 18 04 07 - 09:47

    @julien oh ja hihi, ik was afgeleid door the a-team.

  14. Julien op 18 04 07 - 13:52

    The A-Team? Nee joh, dan kijk je toch liever MacGyver ;D Maar je hebt wel gelijk dat het ook erg lekker kan zijn in de Albert op een warme zomerdag.

Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden. Excuses voor het ongemak
 

Zoeken

Doorklikken

Eerder (Meer koet)
Home
Later (Opvallend overzichtel…)

Laatste reacties

  • inge: ik lees tussen deze regels door al een heel verhaal…
  • Venus: Ohwjaaah, herinneringen, dat zijn rare dingen, heel…
  • inge: de kleine momenten, dat is wat je bijblijft. ik mer…
  • Anders: dat had ik even gemist, geloof ik... #andereboot
  • Anders: bij ons het geklots onder de overnaadse romp bij de…
  • inge: benieuwd naar dat verhaal.
  • Gerhard: Mooie naam.
  • inge: een verhaal dat zichzelf vertelt, is. een verhaal w…