Hoera!!! De estafette nadert een cliff en hangt eraan!
We zouden allemaal vaker in bad moeten, het levert op zijn minst spannend verhalen op.
Hieronder volgt DEEL 18 van de estafette alweer, geschreven door Huda.
Wie nu denkt, 'estafette huh', die klikke hier en wie al het voorafgaande (en dat is zeker de moeite waard!) wil lezen, kan dat bij deze 
doen.
Een korte samenvatting:
Sarah is gevlucht van haar vorige leven waarin haar vriend Max het aanlegde met haar zus. Onderweg komt ze Peter tegen die eerst haar toekomstige werkgever en daarna een soort 'eeuwige liefde' blijkt te zijn. Veel tijd om zich daarover te verbazen krijgt ze niet, want het verhaal neemt daarna tal van mysterieuze wendingen tot het moment dat ze opeens Max weer naar haar hoort roepen.
'Sarah, Sarah!' roept hij....Met een schok werd ze wakker!
En dan nu...Huda's bijdrage!
Zo snel als ze haar ogen geopend had, sloot ze ze weer.
Ze wachtte. Het bleef stil.
Snel nadenken nu,. Nee, rustig nadenken.
Sinds het sluiten van haar huisdeur en het opsteken van die wind, leek ze zowel de realiteit als de kluts kwijt te zijn. Voordat ze haar ogen weer opende, moest ze in ieder geval geprobeerd hebben het allemaal te begrijpen. Ze bedacht wat ze zeker wist. Eén: leuke mannen met springerige krullen die dwepen over eeuwige liefde bestaan alleen in doktersromans. Twee: vriendjes die je je huis uitzetten om een relatie te beginnen met je boze zus bestaan alleen in slechte B-films. Drie: Slechte B-films en doktersromans zijn minimaal geinspireerd op de realiteit.
Ze weerstond de aandrang om haar gedachten letterlijk af te schudden. Stil blijven liggen, moest ze. Als het nu toch 2007 was, peinsde ze verder, en de brieven om de negentig jaar verzonden werden, kon ze er volgend jaar een verwachten. Maar wat was nu dan echt? Max' stem?
Het hier, het nu, dacht ze. Ze lag op een zachte ondergrond. Door haar oogleden heen 'zag' ze fel licht. De ruimte rook naar aarde, of naar van die Ayurvedisch maskers die ze weleens gekocht had voor een avondje tutten in bad. Was dat ooit echt gebeurd? De ruimte was opvallend stil, geen gezoem van apparaten in ieder geval. In de verte hoorde ze geroezemoes. Stemmen. Als ze zich goed concentreerde, kon ze bijna volgen wat ze zeiden. Ze spitste haar oren.
-
Roerganger op 06 06 07 - 10:09
Ayurvedisch?! Er moet nu ook nog een verklarende woordenlijst bij!
-
pluuusje op 06 06 07 - 10:39
Ik zit me af te vragen wat het verschil is tussen: de realiteit en de kluts kwijt te zijn.
-
ilse op 06 06 07 - 10:39
Roer, da's vrouwentaal, vraag maar na aan je dame thuis wat Ayurvedisch is. Ben jij nu of is Frank54 aan de beurt?
-
Jowi op 06 06 07 - 11:10
Nou, eerst polsen of Karin nog wil en misschien Pluuusje (als jullie dit lezen; mag ik daar vandaag een mail over? Als ik niets hoor gaan we meteen door naar Frans!)
-
Plien op 06 06 07 - 12:38
wow! wat een spetterende tekst! Complimenten Huda!
offtopic: Jowi, het collectief gaat met Ilse beginnen,vandaag nog! -
Frans54 op 06 06 07 - 14:32
Oeps, ik zal voor het geval dat alvast duchtig na gaan denken wat dit weer voor consequenties heeft voor wat ik in gedachten had (zou op zich nog prima passen maar wordt dan hele toer om dat in 200 woorden te verpakken)
-
karin op 06 06 07 - 19:20
Ik ga tch overslaan, lieve jowi.
-
Frans54 op 06 06 07 - 23:23
Laat me even weten hoe en wat. Ik heb bij wijze van vingeroefening al iets uitgewerkt dat in 215 woorden een aanloop geeft naar het einde. ( En nee, dat is niet om Pluusje de pas af te snijden, ik pas het net zo makkelijk weer aan als zich een nieuwe wending voordoet, wilde alleen zien of ik mijn idee er tot nu toe in kon passen) [dat zijn een hoop passen in één zin]
-
Huda op 07 06 07 - 19:13
@Plien: Dankjewel!
@Roerganger: het is een hele specifieke geur, vandaar toch de vreemde term gebruikt. Ruikt naar.. versgebakken aardewerken waterkruiken ook. Maar dan kosmetischer.
@Frans54: ik had natuurlijk ook een einde bedacht.. jammer dat dan niet mag. In ieder geval zou ik het mooi vinden als Sarah iets van haar herwonnen kracht en inmiddels verloren kracht terugvindt. De eerste episoden was ze nog stoer, totdat dat joch met die krullen (kan m niet uitstaan) haar weer aan het wankelen bracht! -
Huda op 07 06 07 - 19:15
O en @Pluusje: ik ben in de dagelijkse realiteit wel eens de kluts kwijt :-) Er is dus wel degelijk een verschil. En een woordspeling bovendien!
-
Frans54 op 07 06 07 - 19:44
@Huda: Roerganger mag het uiteindelijke eind er aan breien had ik begrepen en ik laat genoeg losse eindjes over voor hem. Ik moet ook steeds maar afwachten wat degenen voor me er voor wending aan geven, het is meer geluk dan wijsheid dat ik het spoor waarop ik eerder zat nog kan vast houden. En ik moet ook afwachten of Pluusje nog een episode ertussen gooit en hoe/of die op mijn verzinsel aansluit.
-
Jowi op 07 06 07 - 22:20
Das ook nog een idee, dat we allemaal onze eigen eindes schrijven. Roerganger natuurlijk eerst (waar ben je anders Roerganger voor :) en dan mogen wij alle alternatieven opperen.
Maar eerst mag Pluuusje zeggen of ze nog wat wil schrijven. -
Pien op 07 10 11 - 07:54
Zachtjes liep ze naar de deur om te luisteren of ze van het gezoem vAn de stemmen woorden kon vormen. Ze deed de deur open, maar nou niet bepaald zachtjes. Met een vlaag stoof ze uit de kamer. Ze wilde rennen zo ver weg als mogelijk want wat ze nu had gehoord zou ze nooit meer uit haar gedachte kunnen wissen...