Hebben houwen en onder mijn bed stoppen
Ik reed mijn ouderlijk huis uit op een bakfiets met vier dozen en een matras.
Dat was een ideale hoeveelheid.
In theorie hou ik nu zelfs ruimte in die vierde doos over; daar zorgt een laptop met een fiks geheugen wel voor.
De vrijgekomen ruimte kan ik vervolgens vullen met mijn ouderdomsverschijnselen; steunkousjes, haarverf en heel veel antirimpelcreme.
Het gaat lukken, heus, die vier dozen, als we verhuizen.
Misschien wordt het uit luiheid een doosje extra, maar ik weiger met een volle vrachtwagen de boot in te rijden. Ze is wel wat gewend - er werd munitie in opgeslagen én ze werd gebouwd in het Titanicjaar 1912 en leeft nog steeds - maar ze zou onder het gewicht van mijn verleden toch zeker depressief in het water wegzakken. En ik ook.
Daar zit dan ook de angst.
Om afstand te doen van al die spullen moet ik ze eerst even vastpakken.
Nu al ben ik bang voor mijn tocht de trap op, naar het berghok waar al mijn troep al jaren op me ligt te wachten. Om de zoveel tijd een heuvel winterjassen naar binnen duwen en metéén de deur weer dicht is tot daar aan toe. Dat ik er daadwerkelijk tussen moet gaan zitten en kiezen - juch
Ik heb een voorlopige oplossing bedacht, waar ik me aan vastklamp.
Een beetje zoals er bij het winnen van 1 minuut gratis winkelen alleen meegenomen mag worden wat in het wagentje past:
Per doos is er ruimte voor alles wat ik in mijn armen kan (en wil) houden. Wat op de grond valt, blijft achter.
Ik denk dat ik er ook nog een tijdslimiet aan vastplak.
-
Gerhard op 08 06 07 - 10:29
Ik herken je dilemma, maar heb er zelf geen last van. Wij wonen nu 15 jaar in dezelfde semi-bungalow, met weinig opslagruimte. Dan leer je wel wegdoen, het is gewoonweg onmogelijk alles te bewaren. Op een vreemde manier geeft het ook ruimte in je hoofd. Heel veel succes met verhuizen!
-
Huda op 08 06 07 - 12:07
Daar herken ik dan weer de ruimte in je hoofd van.
Omgekeerd tenminste: bij gebrek aan ruimte in mijn hoofd, werkt het waanzinnig goed om overbodige rommel weg te gooien. Op een of andere manier werkt dat, leeg huis, leeg hoofd. Zou het dan toch waar zijn dat je huis je ziel weerspiegelt? -
Jowi op 08 06 07 - 12:24
En ik heb vooral zin om het reeds weggegooid te hébben. En dan lekker licht te verhuizen qua lichaam en ziel en spullen enzo.
-
Huda op 08 06 07 - 19:08
Precies! Weg met alle letterlijke en figuurlijke bagage, hoezee!
-
inge op 09 06 07 - 10:19
jarenlang heb ik van alles met me meegezeuld de dozen gingen van de ene zolder zo naar de volgende, jaren onuitgepakt, maar altijd binnen handbereik MOCHT ik ooit...
nadat een rancuneuse [schrijf je dat zo ?] ex mn halve inboedel bij het grof vuil zette, nadat ik hem aan de kant [nee echt niet bij het grof vuil !] had gezet, flipte ik dan ook als een tierelier !!! brieven van overleden opa's en oma's, dagboeken, 'alles' weg...
achteraf ben ik 'm dankbaar, de herinneringen neemt niemand van me af en de laatste keer dat ik verhuisde, heb ik meegenomen wat er op de aanhangwagen en in de auto paste en de rest gewoon weggegeven ! man o man wat kun je veel mensen blij maken met een oude zonnebank, piano, afwasmachine en noem maar op !
ga dr voor jowi !!! ; ) -
karin op 09 06 07 - 10:45
Verhuizen is een emotionele toestand.
Toch vind ik opruimen en vooral weggooien erg verhelderend. -
Jowi op 09 06 07 - 12:50
Das een goeie inge; meenemen wat in de auto past.
Heb net in ieder geval een vuilniszak vol ouwe lakens weggezet, dat is al iets. En binnenkort een kledingruilbeurs met écht mooie (maar nooit meer gedragen) kleren en dan proberen niets mee terug te nemen.
Wat ik me ook altijd voorneem maar nooit doe; blind weggooien. Dozen die jaren niet open zijn geweest, gewoon lekker dichtlaten. -
Huda op 09 06 07 - 14:37
Lees ik daar iets over een nieuwe kledingruilbeurs? :-)
-
Plien op 09 06 07 - 16:53
blind weggooien, helegaar niet nieuwsgierig naar verborgen schatten uit het verleden? Ik zou uren zoet zijn met herbeleven...:( dus laat ik ze dicht maar gooi ze niet weg.
OT: deel 3 plakt aan de jouwe!
succes dit weekend, goeie reis, en een fijne tijd! Zwaai je een keertje achterom? -
Jowi op 09 06 07 - 20:28
Ik zwaai nu al! En ik ben nog niet eens weg :)
Hopelijk heb ik morgen of later vanavond even tijd om te lezen, ben benieuwd!
Nog meer mensen nieuwsgierig?
http://schrijverscollectief.web-log.nl/s.. -
inge op 10 06 07 - 10:34
*zwaait ook ff* een superfijne tijd gewenst en ik hoop dat het transatlantisch loggen lukt ! vast wel anno 2oo7 ; ) ik zie 't wel, safe journey & fantastic trip to you !!!
-
pascal op 10 06 07 - 12:11
Ik heb op zolder, achter de schotten, een deel van mij leven staan waarvan ik geen afstand kan nemen.
-
ilse op 10 06 07 - 14:20
Verhuizen betekent - naast heel veel andere dingen - ook weggooien, en da's heerlijk maar soms ook moeilijk.
Al die zelfgefabriceerde moederdagkadootjes van de jongens.... slik.... moest ik dat zomaar weggooien? Ja dus, vonden vooral de jongens. Ik heb maar een paaaar kleine dingetjes bewaard....
Maar het geeft wel een heerlijk clean gevoel, al die ongebruikte, gedateerde, stoffige ouwe troep wegsmijten! Maarrr, het jongt in je nieuwe onderkomen vanzelf weer aan. Na een jaar of wat merk je ineens dat het toch wel erg vol wordt en dan kun je of weer verhuizen, of de boel eens flink onderhanden nemen of .... het gewoon laten zoals het is.