De boot van mijn oma
Vrijdagavond was mijn lievelingsavond.
's Middags al kwam ik direct uit school naar de kapperszaak. En mijn vader nam niet, zoals normaal, nog op het laatste moment een klusje aan.
Of misschien één klusje, een snor trimmen voor een man die zijn vrouw wilde verrassen, maar niet twee, of drie, of vijf. Zoals normaal.
De dag ervoor had ik de voorraden al geteld en zag ik er nauw op toe dat mijn vader vanaf dat moment niet meer teveel melk dronk. Ik kon natuurlijk altijd naar de winkel rennen om een extra pak te kopen, maar het was mooier als het precies uitkwam.
Alsof die melk speciaal op dit moment had gewacht.
Mijn vader zette plechtig zijn koksmuts op, ik de mijne. Allebei grepen we een ei en een spatel en daarna gooiden we in razend tempo het meel, de boter, de suiker, de melk, de kaneel en het zelfrijzend bakmeel in de kom. De finishing touch was een scheutje bier en wat geraspte citroen. We goten het deeg in de cakevorm, liepen samen het trappetje af de boot in, waar we de vorm voorzichtig in de voorverwarmde oven schoven. Daarna gingen we op het dek zitten wachten.
We zeiden niet veel op die vrijdagen. Juist niet. In de winter merkten we op dat het al vroeg donker was en haalden we jassen voor elkaar.
In de zomer zeiden we ‘nog lekker warm hè’, en ‘gelukkig hebben we hier niet zoveel muggen.’
We luisterden naar het gieren van de zwaluwen die zich bijna tegen de omringende huizen te pletter vlogen en dan zei mijn vader ‘het gaat vast regenen’. En dan zei ik ‘ik denk dat dat wel meevalt.’
Als we hem roken, de cake, sprong soms ik, soms mijn vader op. Altijd vlak voor de wekker afging. Dan liep een van ons het dek af en kroop de boot in. En dan kwamen we even later met ovenwanten en een dampende cake traag de trap weer op.
’Heerlijk’ en ‘Geweldig en ‘Je hebt je zelf overtroffen’, riepen we dan tegen elkaar. En na ieder twee plakjes kroop ik tegen de warme ronde buik van mijn vader en keken we naar de lucht boven de huizen.
-
inge op 30 07 07 - 09:13
heerlijk verhaal, geweldig geschreven... je hebt jezelf overtroffen ; )
-
Jowi op 30 07 07 - 10:15
hihi en gelukkig regen het nog (net) niet.
-
Plien op 30 07 07 - 11:28
ik ruik de cake....zet je de traditie voort?
-
Frans54 op 30 07 07 - 22:02
Nu de verhoudingen er nog bij en dan heb ik weer eens een ander recept voor cake. Klinkt goed in ieder geval.
-
Jowi op 30 07 07 - 22:03
De traditie van op het dek zitten en cake eten bedoel je Plien? Ik dacht persoonlijk meer aan een glas wodka of gestolen happen van het ijs van mijn lief. Maar dat valt binnen dezelfde categorie wat mij betreft. Het is allemaal goed voedsel om mee naar de lucht te staren.
-
Jowi op 30 07 07 - 22:06
Ha Frans, das grappig, we reageren bijna gelijktijdig :)
De verhoudingen is eenvoudig; zolang je maar begint met de helft van het droge spul er net zo lang de rest bijgooit tot je zo'n deegkluwen hebt; het draaien moet hard werken zijn, maar toch nog te doen. Een beetje als de vetverbrandingsstand op de cardiomachine.
En mocht het dan onverhoopt mislukken dan is dat deeg rauw ook best te eten. -
ilse op 31 07 07 - 22:35
Mijn moeder bakte ook zo eens per week een onovertreffelijke Vera-cake. Als ik dan thuiskwam van school met zo'n scheurbuik van de honger, dan kreeg ik thee met een dikke plak cake. Soms zat er nog wel eens een pul in. Niet erg hoor, die at ik ook wel op.