Stem voor mij!
In Amerika stemmen de armen nooit. Dat is een groot probleem voor de Democraten zou je zeggen, want die moeten het toch van (enigszins) socialistische idealen hebben: betere healthcare, meer kansen voor achtergestelden.
De grap is echter dat áls de armen stemmen, ze vrijwel altijd op de vet kapitalistische ideeën van de Republikeinen stemmen.
Al die net gelegaliseerde 'aliens' kiezen voor een partij die niets van 'aliens' moet hebben.
Waarom?
Omdat ze niet stemmen voor zichzelf en hun huidige, arme, situatie, maar voor de persoon die ze zouden kúnnen zijn:
Rijk en in het bezit van een gigantische Hummer.
Stemmen voor een droom om ooit iemand anders te zijn, is ontroerend en stupide tegelijk.
Iets dergelijks geldt voor de opvatting over wat een 'goed' boek is.
De boeken die bij het canon van de Nederlandse Literatuur horen en die we 'zouden moeten lezen', zijn niet de boeken die we lezen.
Laat staan met plezier lezen. Een enkele uitzondering (zowel wat lezer als boek betreft) daargelaten.
Maar telkens als we moeten stemmen voor een nieuwe canon, kiezen we, daar ben ik zeker van, voor hetzelfde (mannelijke) rijtje namen.
Want we weten heus wel hoe het hoort. We houden er zelf alleen niet zo van.
Of heel af en toe misschien, niet de hele tijd.
Ik ken maar één persoon die zich ooit met een enorme stapel Literatuur in zijn studentenkamertje terugtrok om ze 'allemaal gelezen te hebben.'
Of het beviel weet ik niet; ik heb hem dat kamertje nooit meer uit zien komen.
Ja en de literatuurrecensent, die schijnt er ook geen genoeg van te krijgen.
Begrijp me goed, ik ben een groot voorstander van eeuwig doorleren. Niets erger dan de mens die niet meer leert. Echt waar.
Praten met een persoon die vindt dat hij 'uitgeleerd' is, is als het overkoppen van rotsblokken; voor even leuk, maar je krijgt er zo'n hoofdpijn van.
Maar betekent een boek écht meer als er een slimme verwijzing naar de oude Grieken in zit? Als de politiek er zo fraai wordt geparafraseerd?
Waarom mag topzwaar aan wetenschappelijk feiten wél, maar een teveel aan gevoel níet?
Is het een applaus waard als het ego van de auteur in een metaforische Hummer voorbij giert?
Die waardering voor het overrationele/intellectuele boek heeft allereerst te maken met het immer knagende schuldgevoel dat we slimmer, meer toegewijd en beter belezen zouden moeten zijn. Kortom, we lezen iets wat we niet begrijpen, het schuldgevoel gloeit op, we worden een beetje ongelukkiger, onze conclusie: goed boek!
En hier begin ik vast te lopen, want er zijn meer redenen, maar er zijn ook zoveel nuances en uitzonderingen te bedenken dat het geen zin heeft ze op te noemen.
Dat is misschien een verschil tussen Nederland en Amerika: in Amerika hebben ze maar twee politieke partijen, hier hebben we er minstens twintig.
De enige andere zekerheid die ik heb, is dat het dikwijls mannen zijn die de waardering krijgen. Kijk maar naar de prijzen die ze winnen, kijk maar naar de toon die er in recensies wordt aangeslagen.
Vinden we een keer een vrouwelijke schrijfster goed, dan is iedereen vol verbazing.
Zelf vind ik vrijwel voortdurend dat ik te soft schrijf. Of te eenvoudig.
Ik meen dat het me goed zou doen een portie kennis in mijn verhalen te proppen, zodat ik wat meer gewicht in de schaal leg.
'Anders tel ik nooit mee,' zegt mijn innerlijk streber (aan zijn sigaar lurkend).
Aangezien ik graag doorleer, heb ik vandaag besloten mezelf in de toekomst in tweeën te splitsen.
De ene helft hou ik nog even voor mezelf, de andere helft wordt man.
Dat helpt vast enorm.
Dan krijg ik in ieder geval geen recensies meer waarin scherpzinnig wordt opgemerkt dat ik 'vrouw' ben.
Wordt er ooit in een recensie over een boek van een man vastgesteld dat het een man betreft? Toch alleen als hij over luiers of voetbal schrijft?
Blijft natuurlijk de vraag waarom ik man wil worden als ik me over die mannigheid in de literatuur zo druk maak.
Maar mocht iemand die vraag willen opperen, dan zou ik hem of haar graag terugverwijzen naar de armen in Amerika.
Ik ben arm, maar ik stem wel. Ik stem ontroerend en stupide tegelijk.
-
Rose op 27 09 07 - 15:37
Probeer eens een boek zoals je hem zou wíllen schrijven onder een mannelijk pseudoniem uit te brengen. Kijken wat er gebeurt. Nu heb ik overigens heel kort geleden een man ontmoet die gevraagd is alsjeblíeft boeken te gaan schrijven omdat hij zo heerlijk soft schrijft. Dan vráág ik je!
-
Jowi op 27 09 07 - 15:47
Das precies mijn plan Rose! Ik word man.
-
Rose op 27 09 07 - 16:19
Oh, goed plan dan ;) Ik begon te vrezen voor operaties en/of hormoontherapie ;)
-
Greetje op 27 09 07 - 16:26
Ik weet een betere oplossing. Word er gewoon trots op dat je een vrouw bent.
En als dat als "oordeel" wordt gegeven, bedank daar dan voor, en zeg bescheiden "tja, het is een gave".
Kom op zeg, wie wil er nou een mannelijk boek schrijven. -
Mir op 27 09 07 - 16:32
Chapeau!
En blijf alsjeblieft gewoon volledig vrouw en trouw aan jezelf. En aan ons. -
man op 27 09 07 - 17:00
Ooit in een hummer gezeten.???..Voelt geweldig..Macht en superioriteit..Helaas haal je het volgende tankstation niet omdat er iets banaals als benzine in moet..In Irak komen ze door zand en in elkaar gefrutseld vuurwerk tot stilstand..
Zo is het met de mannelijke schrijvers waarschijnlijk hetzelfde..Een keer adriaan van Dis op de wc pot zien en elke vorm van respekt vervalt. En om een of andere reden kan ik bij die intelligente schrijvers nooit inbeelden dat die seks hebben..ALsof ze er te verheven voor zijn..
Het is slechts beeld..Maar gun ons die dwaze illusie..Tenslotte vinden de vrouwtjes die hummers (macht/status en aanzien) zo aantrekkelijk..
zo!!! -
karin op 27 09 07 - 17:07
Nu snap ik wat je bedoelde! :-)
-
Roerganger op 27 09 07 - 17:24
Met Jowi meer mans!
-
Plien op 27 09 07 - 20:08
hear hear! (helaas zijn dat ook mannen die dat roepen) maar ik zeg het als mens/vrouw en meen het!
-
Laurent op 27 09 07 - 20:23
OK, jouw boek moet ik dan ook maar eens kopen. Zéér rake observaties in deze log, en ikzelf word ook doodmoe van die veel te ver doorgeconstrueerde boeken.
Zelfs bij een detectiveverhaal ben ik na vijf bladzijden het plot al kwijt. Sfeer, gevoel, daar gaat het mij om bij een verhaal! -
Greetje op 28 09 07 - 11:35
Offtopic: ik heb je gemaild, is het goed gegaan?
-
inge op 28 09 07 - 12:43
he meis had hier gister ff (off topic) gereageer met een stapel links... is dat nu afgedaan als spam ? ; )
-
Jowi op 28 09 07 - 12:47
@inge geen links gezien! wat vreemd..
-
J@ntje op 28 09 07 - 12:50
ik geloof dat er mij hier iets compleet ontgaat.
voor wie schrijf je dan?
voor de lezers? voor jezelf omdat je hoofd anders zo vol wordt?
voor de centen?
of voor de jury die een prijs uit moet reiken??
ik geloof niet dat ik er ooit naar gekeken heb of het een schrijver of een schrijfster was als ik een boek oppakte...
behalve bij mijn favoriete schrijvers en schrijfsters natuurlijk...
en is het ook niet zo dat de bestsellers meestal erg slechte kritieken krijgen??
maar goed...zoals ik al zei...er ontgaat mij iets...
wens je in ieder geval een heerlijk weekend!!
groetjes janneke -
Jowi op 28 09 07 - 13:08
Ha J@ntje, ik heb het denk ik minder over het schrijven zelf en meer over de presentatie ervan. Ik schrijf voor mezelf, maar ook voor de wereld, anders zou ik geen behoefte voelen om ook daadwerkelijk te publiceren. Vervolgens probeer ik om te gaan met hoe de wereld reageert op wat ik schrijf en los van mezelf, hoe de wereld met schrijvers en hun boeken in het algemeen omgaat. Want dat is nogal verwarrend, die omgang, omdat kwaliteit (en ja, dat is op zichzelf natuurlijk al subjectief) het lang niet altijd wint van presentatie.
Mijn voornemen is dus om eens te gaan experimenteren met die presentatie. Om te zien of mijn vermoedens juist zijn. -
Henriette op 28 09 07 - 14:53
Jij zet precies mijn gevoel neer over de literaire schrijfsels. Steeds trap ik er weer in zo'n boek te kopen omdat de recensies zo lovend zijn. Achteraf begrijp ik er dan helemaal niets van. Niets van de recensist en van het boek. En al helemaal niet van mijzelf dat ik mij weer heb laten ringeloren.
Ditzelfde is nu aan de hand met Robin Hobb. Zet 3 geweldige trilogien neer en begeeft zich nu ook op het zgn. half-literaire vlak. Weg emoties, weg gevoel.
Klaarblijkelijk zal het ergens lonen, het afkavelen van bergen fans maar zich omarmd voelen door de zgn. letterkundigen en intelligenten. Ze beginnen goed, maar zakken langzaam af naar literair geneuzel.
En echt niemand kan mij wijsmaken dat al die literaire, emotieloze, niet -pakkende, om te doorheen worstelende pagina's, een lust zijn om te lezen.
Maar het schijnt interessant te zijn ze in de boekenkast te hebben staan. Op de voorste rij. Met daarachter de meest heerlijke boeken die als soft of pulp worden betiteld. -
Gerb op 30 09 07 - 11:07
Hm Jowi, je laat je nogal in de kaart(en) kijken hier. Het is nu zondag, maar ik heb wel zin om eens wat dieper in te gaan op deze post.
-
Jowi op 30 09 07 - 12:00
@gerb dat heb je uitstekend gezien. Er valt vast iets te regelen.
-
Frans54 op 01 10 07 - 11:17
Houd je er wel rekening mee dat de boeken van die mannen die zo de hemel in gerecenseerd worden vaak vooral gekocht worden voor de status en jouw boeken om te lezen? Lijkt me voor een schrijver/ster toch ook wel een prettige wetenschap.