Praten

Ik vond het geweldig, gistermiddag met Pieter Steinz, Harry Mulisch en Elsbeth Etty in café Donner. De manier van interviewen van Steinz, het feit dat Etty en Mulisch er ook waren en bovenal het praten zelf.

Dat ik geniet van publieke optredens is op zichzelf wonderlijk, want zolang ik al in de journalistiek zit, heb ik consequent vrijwel alle panels en live interviews gemeden.
Ik werd daar zó zenuwachtig van, dat ik de nacht ervoor niet kon slapen en tijdens de gesprekken alleen maar aan het overleven was.
In het kader van 'je hoeft niet alles te kunnen' besloot ik uiteindelijk geen 'live' meer te doen.
Maar praten over mijn boek en over schrijven voelt anders.

Dat verschil komt, heb ik bedacht, omdat ik als journalist altijd het gevoel heb te weinig te weten. Ik heb geen paraat geheugen, hoest niet even snel wat jaartallen op, vergeet iedere keer opnieuw hoe het zat met die filosofen en kan na lang stampen slechts een paar regels Macbeth van Shakespeare uit mijn hoofd citeren.
Schrijf ik een artikel, dan heb ik naslagwerken en internet om dat gat te dichten.
Zit ik op een podium, dan zit dat gat gewoon naast me.

Voorlezen, had ik al eerder ontdekt, is een goede manier om te zien of (verse) verhalen goed in elkaar zitten.
Alleen al daarom is het de moeite waard ze mét toehoorders te testen.
Dus heb ik vorige week een bejaardentehuis in de buurt gebeld met de vraag of ik daar maandelijks een verhaal mag komen voorlezen.

Maar over fictie praten gaat nog iets verder, dat gaat over theorieën die ik verzonnen heb of ter plekke opwerp.
Alsof je net bevroren ijs op een meertje betreedt en kijkt of het houdt.
Zelfs als je er doorheen zakt is het de moeite van het weten waard.

  1. Frans54 op 01 10 07 - 13:05

    Leuk idee dat voorlezen bij een bejaardentehuis, een test voor jou, een gezellige middag voor de bejaarden: echt een win-win situatie.

  2. burkovski op 01 10 07 - 15:20

    ter plekke een idee kunnen en durven opwerpen is onbevangen naast dat gat op het podium zitten. Want met Steinz als vragensteller is alles mogelijk. En als het dan over fictie gaat blijkt dat gat heel snel met een theorie te dempen zijn. Of zelfs niet meer aanwezig te zijn?

  3. Jowi op 01 10 07 - 15:21

    @frans54 Toevallig begon in januari het huisthema 'lezen', ze gaan me nog terubellen.

  4. Mir op 01 10 07 - 18:00

    dat gat in dat podium is hartstikke gevaarlijk! Ik zit middenin je boek en moet nog koken. Bedankt.

  5. Greetje op 01 10 07 - 18:26

    Beter een gat naast je stoel, dan onder je stoel.

    En wat een ontzettend leuk idee, dat voorlezen in het bejaardentehuis!! (meteen soort podiumangst overwinnen)

  6. Plien op 01 10 07 - 21:31

    daar heb je een punt. Voorlezen is, ook al doe je dat in je eentje best confronterend. Waar je zelf al meteen gaat stotteren staat er niet goed. Een maf fenomeen terwijl het geschreven zo logisch lijkt wat er staat!
    Ik vind het een goed idee van jou! Ook fijn voor de bejaarden!

    Behalve het gevaar van omvallen vind ik het gat in je hoofd en naast je stoel een prachtige parallel!

  7. inge op 01 10 07 - 22:18

    dat (publieke optredens) lijkt me één van de mindere zaken aan beroepen als de jouwe... toen ik nog veel optrad, wist ik al altijd geen bal te vertellen tussen twee nummers in...
    maar je laatste zin is geweldig en zo alles----kan het woord niet vinden... zo àlles !

  8. karin op 02 10 07 - 12:24

    Nobel!

  9. Frans54 op 02 10 07 - 12:51

    @Karin: Prijs?

  10. karin op 02 10 07 - 14:19

    Frans54: Nee, gewoon nobel. Als ik nobele daad. Snapt gij?

  11. Jowi op 02 10 07 - 14:25

    hihi, nobel voorlezen. Het is eerder wederzijds ruggen krabben en goed voor mijn goededadengevoel. Misschien mag ik wel gasten meebrengen enzo, maar dat is vooruit lopen op de feiten.

  12. Gerhard op 02 10 07 - 14:42

    Soms wou ik dat ik ook schrijver was. Of meer dan een klein blogje schrijven kon. Leuke dingen doe en beleef je dan, als het een beetje meezit! Want ik neem aan dat het ook wel leuk spannend is. Gelukkig kunnen we hier een beetje meegenieten.

  13. Frans54 op 02 10 07 - 22:09

    @Karin: I was just kiddin'. Snapt gij? ;)

  14. Jelle op 02 10 07 - 22:58

    Wat een geweldig idee! Een goede test inderdaad en nog gezellig ook.

  15. Gerhard op 05 10 07 - 15:55

    Ik zag in de winkel een leuk boekje liggen:
    En toen viel ik van het podium
    ISBN 9789044609240
    Ik moest gelijk aan je denken ;-)

Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden. Excuses voor het ongemak
 

Zoeken

Doorklikken

Eerder (Barcelona 1900)
Home
Later (Foto)

Laatste reacties

  • inge: ik lees tussen deze regels door al een heel verhaal…
  • Venus: Ohwjaaah, herinneringen, dat zijn rare dingen, heel…
  • inge: de kleine momenten, dat is wat je bijblijft. ik mer…
  • Anders: dat had ik even gemist, geloof ik... #andereboot
  • Anders: bij ons het geklots onder de overnaadse romp bij de…
  • inge: benieuwd naar dat verhaal.
  • Gerhard: Mooie naam.
  • inge: een verhaal dat zichzelf vertelt, is. een verhaal w…