Negerzoenen
Je mag ze zo niet meer noemen (op de doos staat alleen nog maar 'de enige echte', waarmee firma Buys als het ware naar een gedeeld geheim verwijst, ik weet niet of dat het beter maakt) maar ik had ze al héél lang niet gegeten.
En ik zag ze staan, bij een repetitie ergens, op een stoel waar ook een kledingstuk aan hing zodat je als goede verstaander wist; daar gaat iemand straks in zijn eentje zitten peuzelen. Vast zo’n prachtige actrice met een goddelijk lijf die kan eten wat ze wil, want dat bestaat dus echt. Genetisch gemanipuleerde allesetende prachtige vrouwen. Onrecht is het. En ik maar op mijn pen bijten en aankomen van de inkt.
Kortom, dat was niet het moment om er eentje te eten.
Maar afgelopen vrijdag mocht het. Ik was moe, ik wilde lezen, de dag was toch al bijna op.
In de doos zaten er twee keer zes, met twee keer een cellofaantje.
Dat cellofaantje had ik er zo af.
En eigenlijk is het lucht hè, die zoenen, want een half boek later had ik er zes op. En het was best een dun boek.
Het verkwikte me. Absoluut. Ik ben daarna zelfs nog blijmoedig erwtensoep gaan eten.
Maar toen waren er dus nog zes over.
Die at ik de dag erna, vlak voor ik naar Den Haag moest voor een voorstelling.
Zíek dat ik me voelde toen ik door het Centraal Station strompelde. Zelfs een beetje water kon er niet bij. Ik belde mijn lief om geestelijke bijstand en zijn geschater begeleide me de stationshal door. Dat ik dat vaker doe, beweerde hij, me ziek eten en er dan heel verbaasd over zijn. Mijn theorie dat het de dag ervoor toch uitstekend was gegaan, gleed zonder indruk te maken van zijn vette lach.
Maar het is toch wonderlijk? Een onderzoek waard wellicht? Waarom is het eten van te grote hoeveelheden snoep zo verschillend van effect?
En heus, ik had precies hetzelfde gedaan als de dag ervoor, net zo vroeg opgestaan, net zo hard gewerkt, hetzelfde uitgebalanceerde dieet. Het waren de zoenen zélf die plotsklaps besloten ander gedrag te vertonen.
Er is natuurlijk een reden dat ik dit vertel. Want toen de misselijkheid eenmaal over was en ik mijn praatjes terugkreeg heb ik aan mijn lief uitgelegd dat hij me nooit meer zo mag uitlachen als ik droef en van pijn verwrongen door het leven ga.
Daarna heb ik misschien een beetje opgeschept dat het allang weer goed was. Dat ik dat makkelijk kan, zo’n doos wegwerken. Dat ik misschien geen genetisch gemanipuleerde actrice ben, maar dat mijn lijf het best kan hebben. Ik heb er misschien een dansje bij gedaan, om zijn ongelijk te bewijzen. Zoiets gebeurt soms.
En toen keek ik een dag later in de spiegel was er een misvorming rechts van mijn mond ontstaan. Chemicaliën! Binnen drie seconden groeide daar een joekel van een pukkel, het soort waar mensen bezorgd vragen over gaan stellen, omdat ze denken dat het een enge wond is. Wat het ook is.
Ik ben er ontdaan van. Wat een onrecht toch weer. En mijn lief maar lachen.
-
trui op 16 10 07 - 11:15
Ja, het leven is niet zo gemakkelijk als je van negerzoenen houdt en daarbij geen maat kunt houden! En dan als beloning zo'n grote vette pukkel! Ik voel met je mee, Jowi, maar stiekem lach ik ook een beetje met jouw lief mee.
-
Roerganger op 16 10 07 - 11:17
In de ouderwetse gele doos zaten er maar 9, keurig gescheiden door een slim kartonnetje. Dat was altijd net genoeg voor mij.
-
Roerganger op 16 10 07 - 11:18
Goeie vertaling op de doos overigens: neger = angel!
-
Jowi op 16 10 07 - 11:22
@Trui lach maar... :)
@Roer ik vind 'mouse kussen' ook wel mooi. Van die plakkerige witte kussen zijn dat, waarvan je gezicht vervolgens aan dingen vast blijft plakken. -
Greetje op 16 10 07 - 11:51
Ik zou ze aansprakelijk stellen. Beetje misselijkmaken en pukkels leveren.
Heb jij dat ook dat je tijden aan iets speciaals verslaafd bent? Ik ben het momenteel aan stophoest. Kan over twee weken weer iets anders zijn. -
Jowi op 16 10 07 - 12:42
Absoluut! Eerst had ik spinazie, toen heel lang fristi. Maar ik hoop erg dat die zoenen geen verslaving opleveren, dan kan ik me niet meer vertonen (voor zover ik tegen die tijd uberhaupt nog door de deur pas)
-
inge op 16 10 07 - 14:09
Genetische gemanipuleerde allesetende prachtige vrouwen : prachtig indeed ; )
en negerzoenen zijn zalig en gemaakt om teveel van te eten. met alle gevolgen van dien dus... -
karin op 16 10 07 - 17:49
Ik blijf het zwaar belachelijk vinden, maar ik was laatst naar ze op zoek en kon ze niet meer vinden. :-/
En ze zijn zo lekkuh! -
Jelle op 16 10 07 - 23:42
Heerlijk zijn ze! Kan me voorstellen dat je je eraan vergrepen hebt. Jammer van die pukkel, hahaha.
-
Mark op 16 10 07 - 23:52
Het mannelijke lachen bij vreetleed van zijn lief is de laatste strohalm die hem scheidt van het land Gruwel waar de haren blond en de vooroordelen waarheid zijn.
Zijn lachen is een niet hoeven luisteren en als je goed hebt geobserveerd heeft het puist-lachen een wat schrille klank. Zijn dijk staat op doorbreken. Je bent één doos negerzoenen verwijderd van de afgrond waarvan op de bodem zijn waanzinnige lach tot je door-echoot en je zult prachtige verhalen gaan schrijven. Eenzaam. Bij kaarslicht. Tja, alles heeft zijn prijs. -
Jowi op 17 10 07 - 08:15
Voel me verwarmd door jullie (grinnikend) medeleven en door het lezen van de welluidende zinnen van Mark, weet ik zeker dat ik niet voor niets zo vroeg ben opgestaan om te schrijven. De ultieme romantiek; eenzaam in een toren met een tijpmachien en een bacardi cola.
-
Frans54 op 17 10 07 - 20:46
In Duitsland hadden ze nog veel grotere dozen (2 x 12 geloof ik). We hebben er getweeën twee van weggewerkt. En ook daarvan kwam ik geen gram aan. Ook dat is niet eerlijk.
-
Jowi op 18 10 07 - 09:02
@frans54 nu mijn pukkel traag aan het wijken is ben ik even heel blij dat ik niet in duitsland woon, anders had ik er twee gehad. Op zeker.
-
kiske op 26 10 07 - 22:18
tja maat houden pak een kaugompi
-
Griselle op 27 10 07 - 11:45
@kiske: van kauwgummetjes krijg je honger :(