Bij de beesten af

*



Er is een natuurlijke hierarchie in grootte. Dat weet iedereen.
Een grote man heeft meer aanzien dan een kleine man, de grote vrouw wint het van de kleine vrouw.
En ja, dat al die kleine mensen dus de macht grijpen heeft met overcompensatie te maken.
Want wat is hun natuurlijk reactie? Wegrennen.
Wegrennen is negen van de tien keer sowieso de beste oplossing; kom je iets tegen dat groter is dan jijzelf dan dien je je spoorslags uit de voeten te maken.
Tenzij je machtslust hebt natuurlijk, of alomvattende honger.

*
De meeste beesten kennen dit principe. Binnen de soort doen ze net als mensen nog wel eens pogingen de verschillen te ondermijnen. Zo levert mijn stokoude minipoes al dagen strijd met de vetste katers uit de buurt. Maar je kan aan hun eindeloze staarwedstrijden zien dat ze allebei wel weten dat die kleine een overtreding begaat. Het recht ligt in basis bij de grootste, zo heeft de natuur dat gewild.

Waarom, is dus mijn vraag, bestaat er dat speciale soort vliegje dat net als de kakkerlak keihard naar alle grote wezens toe beweegt?
En niet één keer, maar zich eindeloos hernemend, af en toe even accelererend om de daad kracht bij te zetten. Hup, naar dat oog, hup die broekspijp in, ja kom maar, klap me maar dood.
Een merk vlieg met een doodswens? Een kakkerlakkenkolonie zonder verstand?
Fenomenale overmoed?
Wat moeten we eigenlijk met die natuur, als een deel ervan zich zo halstarrig tegennatuurlijk gedraagt?

  1. Roerganger op 19 10 07 - 09:24

    @Jowi: hoe lang ben je eigenlijk?

  2. Jowi op 19 10 07 - 09:44

    Maar Roer, das een strikvraag!

  3. Mir op 19 10 07 - 10:26

    Dat is een goeie vraag. Ik denk dat ze altijd blijven bestaan. Dat soort vliegjes.

  4. trui op 19 10 07 - 10:46

    Is het niet zo dat de kleintjes willen parasiteren van de groteren?

  5. kurai op 19 10 07 - 13:48

    De Hobbessiaanse Leviathan, reeds hedentendage weer media fahig,

    waarom gaan kleine vrouwe op grote mannen af?

  6. karin op 19 10 07 - 16:07

    Grappig, ik heb net ook een logje geschreven over lengte. Maar dan over het gevoel dat je weleens hebt als je juist klein bent. :-)

  7. Frans54 op 19 10 07 - 19:51

    Eerder feromonale overmoed vermoed ik.
    Opmerkelijk verschijnsel is trouwens dat bij het fokken het besef van groot en klein bij honden kennelijk niet meegenomen is, kleine hondjes in de bloei van hun leven staan er in veel gevallen geen moment bij stil dat die rottweiler dan wel oud is maar tien keer zo groot.

  8. Greetje op 20 10 07 - 10:26

    Dat is niet tegennatuurlijk. De natuur heeft dat zo gewild, dat de kleinen zich steeds weer met doodsverachting in een kamikazestrijd gooien, opdat de groten zich daarna nog groterder kunnen voelen nadat ze overwonnen hebben.

  9. Huda op 20 10 07 - 11:38

    @kurai: das ook de natuur, grote mannen staan voor sterke genen en dus voor goed zaad voor de nakomelingen
    @jowi: ik denk dat Trui gelijk heeft; er zijn toch ook kleine visjes die een verbond hebben met de grotere? In ruil voor bescherming eten zij de rotzooi uit hun vinnen. Misschien overtreedt de mens het pact met de vliegjes wel door ze weg te slaan..

  10. Jowi op 20 10 07 - 16:28

    @huda, je bedoelt dat ze eigenlijk op weg zijn naar onze mond om de plak van onze tanden te punniken? En hoe zit het dan met de kakkerlakken?

  11. ilse op 20 10 07 - 18:00

    Tja, ik ben maar klein en merk wel, als ik maar een enorm GROTE mond opzet.... maar juist daarna voel ik weer zo inimini-petiterig. Net als dat kleine katje van jou. Met die gemeen starende grote katers er om heen. Aaah, dat dappere schatje.
    Verdorie, in mijn volgende leven word ik wel een grote meid.

  12. Plien op 20 10 07 - 22:33

    van groot zijn heb ik omgekeerd ook best last. Ik wil niet overheersen maar kleineren kruipen gelijk op mijn schoot, waardoor ik meteen de beschermende rol aanneem en zelf niet aan bod kom.
    Of ze brullen bij voorbaat zo hard om mijn lengte te overstemmen.
    Misschien moeten wij bij ontmoetingen tussen groot en klein maar meteen plat gaan liggen.

  13. ilse op 21 10 07 - 14:51

    @ Plien, en zo zie je maar, je kunt er maar beter een beetje tussenin zitten. De middelmaat overwint. Maar ik kleintje laat me graag door jou bemoederen hoor. Mag dat? wel he?

  14. Plien op 21 10 07 - 22:18

    *kroelt door de blonde haartjes van Ilse*

  15. ilse op 21 10 07 - 22:37

    @ Nou zeg, hi hi, lekker hoor.. ;-)

  16. Mark op 22 10 07 - 16:41

    . . . Waarom, is dus mijn vraag, bestaat er dat speciale soort vliegje dat net als de kakkerlak keihard naar alle grote wezens toe beweegt?. . . Waarom? Omdat je stelling niet klopt. Kijk alleen maar naar de angst voor spinnen en muizen.

    Kleinheid laat zich, anders dan in lengtes, ook in het gekozen zelfbeeld uitdrukken en dan klopt je verhaal beter.
    Maar wel leuk je te lezen vanuit een warm Denia, vol met kleine Spanjaardjes. Is het daarom dat ik zo tevreden ben?

  17. Jowi op 22 10 07 - 18:33

    Maar Mark, het gaat om de snelheid. Spinnen en muizen rennen niet op mensen af en zeker niet met een zeker enthousiasme.
    Warm Denia klinkt overigens als een heerlijk gerecht.
    En Plien en Ilse, fijn dat jullie elkaar gevonden hebben :)

Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden. Excuses voor het ongemak
 

Zoeken

Doorklikken

Eerder (Scheve grijns)
Home
Later (Schrijver in het wild…)

Laatste reacties

  • inge: ik lees tussen deze regels door al een heel verhaal…
  • Venus: Ohwjaaah, herinneringen, dat zijn rare dingen, heel…
  • inge: de kleine momenten, dat is wat je bijblijft. ik mer…
  • Anders: dat had ik even gemist, geloof ik... #andereboot
  • Anders: bij ons het geklots onder de overnaadse romp bij de…
  • inge: benieuwd naar dat verhaal.
  • Gerhard: Mooie naam.
  • inge: een verhaal dat zichzelf vertelt, is. een verhaal w…