No-Land

foto


Foto: Patricia de Ruijter
No-Land

*
Een man met een pet en een bril kwam binnen.
Hij bleef even staan om te lezen wat er op het doek stond, maar zei niets.
Een interessante man, de schrijver loerde naar hem terwijl zijn vingers verder ratelden over het toetsenbord.
De man deed een paar stappen de ruimte in en werd aangesproken door iemand anders.
‘Zo gaan die dingen,’ dacht de schrijver.


Deze en 10.000(!!!!) andere woorden schreef ik de afgelopen twee dagen in No-Land. Dat is éénvijfdeboek.
Zes uur in totaal waarschijnlijk, als je meerekent dat er tussendoor koffie gedronken werd en even rondgelopen.

Ik vond het geweldig.
Dit zou ik vaker willen. In een doos het land door. 'Schrijver in het wild' en dan op zo'n groot scherm doortypen.
En daarna op zo'n groot scherm de verbeteringen aanbrengen.
Dichter bij 'ter plekke maken' kun je niet komen.
Er ontstaat iets, het verdwijnt weer, er ontstaat iets nieuws.
En het verandert met de mensen mee; de man met de pet en de bril die binnenkwam, Mark, had er goede plannen over, een andere man met een paraplu die ook in mijn verhaal belandde maakte een sprongetje omdat zijn vrouw hem op het scherm zag verschijnen en heftig aan zijn arm trok. 'Kijkkijk je bent op tv.'
Een jongen met de prachtige naam Timo kreeg bijna een liefdesverhaal, maar dat durfde de schrijver uiteindelijk niet.
Daarvoor moet nog wat moed worden verzameld.

Op tournee met No-land!
Wie ziet het voor zich?
(en vooral hoe? Alle tips zijn welkom)

  1. Gerrit op 22 10 07 - 10:30

    Dag Jowi, ik vond het een interessante expositie.
    Met vrgr Gerrit.

  2. Greetje op 22 10 07 - 12:40

    Gaaf.
    Gewaagd.
    Zelfvertrouwen.

  3. Mark op 22 10 07 - 15:39

    Hey Jowi! Ik heb mijn ogen stuk gestaard op de tekst op de foto en wil de rest van je 10.000 woorden lezen.
    Want een pet is niets zonder een gevuld hoofd eronder.

  4. Jan op 22 10 07 - 16:52

    Hoi Jowi ja, dat is informatie die ik kan bevestigen: 10.000 woorden is 1/5 boek. In twee dagen, dat is snel. Ik doe daar minstens een week over...

  5. Jowi op 22 10 07 - 18:31

    Jan dank je wel, op een groot scherm kunnen meer woorden, ik denk dat het daardoor komt.
    En Mark wat een coole site heb jij!
    @Greetje fijn :) Ik zie je morgen
    @Gerrit ik heb je geloof ik niet gesproken, maar dank voor je bericht.

  6. Robtheblob op 22 10 07 - 21:49

    Gebeurt er nog iets met dat boek(deel)?
    (ik hoop het niet, eigenlijk. op de een of andere manier zou dat afbreuk doen aan de kunst)

  7. Jowi op 23 10 07 - 07:50

    Robtheblob; ik heb wel plannen, maar ben vooral geintrigeerd door je opmerking dat het afbreuk zou doen aan de kunst. Door het verlies van het vluchtige misschien?

  8. Robtheblob op 23 10 07 - 10:58

    Ja, iets in die geest. Het mooie aan de.. performance (?) vond ik nu juist dat er ter plekke iets boekachtigs ontstaat dat nooit daadwerkelijk boek wordt. De kunst zou 'm er voor mijzelf in zitten dat zoiets statigs en statisch als het schrijven van een roman bijna vluchtig wordt gemaakt.

    (aan de andere kant kan ik me goed indenken dat het zonde is van het materiaal, maar toch..)

  9. Plien op 23 10 07 - 23:04

    zonde maar ook weer niet. Schrijfprocessen zijn belangrijk. Als het staat, staat het. Dan is het niet meer van jou. Zo blijft het altijd iets van jezelf.
    Net zo vluchtig als je voetsporen in de smeltende sneeuw.

Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden. Excuses voor het ongemak
 

Zoeken

Doorklikken

Eerder (Schrijver in het wild…)
Home
Later (Nu de winter komt)

Laatste reacties

  • inge: ik lees tussen deze regels door al een heel verhaal…
  • Venus: Ohwjaaah, herinneringen, dat zijn rare dingen, heel…
  • inge: de kleine momenten, dat is wat je bijblijft. ik mer…
  • Anders: dat had ik even gemist, geloof ik... #andereboot
  • Anders: bij ons het geklots onder de overnaadse romp bij de…
  • inge: benieuwd naar dat verhaal.
  • Gerhard: Mooie naam.
  • inge: een verhaal dat zichzelf vertelt, is. een verhaal w…