Job heette hij
Zijn haar was stekelig, niet speciaal haar voorkeur.
Zijn ogen scherp, een voorwaarde, een vage baard om de kin, ook al niet geweldig.
Ze was nog meer één keer eerder op de vergadering geweest en sindsdien zat hij in haar hoofd. Job heette hij.
Ook nu bleef ze gluren.
Als hij praatte werd zijn hoofd rood, maar het hare ook, dus ze kon niet uitmaken of dat door de omstandigheden kwam.
De omstandigheden, welke omstandigheden.
Zo elegant mogelijk nam ze een slok uit het plastic bekertje met machinekoffie - zag hij haar?
'Iemand nog iets toe te voegen?' sprak de voorzitter, een kleine, kale, dikke man.
Ze vlamde op in een sappig betoog over iets wat daarnet nog een droog plannetje was geweest.
Job reageerde direct, enthousiast. Hij vond haar goed - hij vond het plan goed.
Stel dat de hele vergadering een farce was, bedacht voor haar en hem, de hoofdrolspelers in een romantische comedie. Of nee, een romantische actiefilm, zodat zij hem straks kon redden als de paramilitairen binnenkwamen en hij haar vervolgens het gebouw uitdroeg omdat ze gewond was geraakt.
Ja! Een film en dan nog het liefst een Amerikaanse. Die gebruikten van die mooie kleuren voor de lens, zodat iedereen er jonger en ietwat surrealistisch uitzag. Zelfs de grootste cliché's werden er verteerbaar van. 'Een cliché is een cliché omdat iedereen het meemaakt,' zei haar moeder altijd - op zichzelf al een cliché. Als je te lang over iets nadacht raakte je erin verstrikt. Job knikte in haar richting, maar achter haar, er liep iemand langs, hij stak zijn duim op en grinnikte.
Als ze de tafel rondkeek wist ze dat ze zich op zijn best in een Hollands boerendrama bevond, met dat tl-licht dat iedereen groenig deed uitslaan en die nog grauwere werkelijkheid op de achtergrond.
Getver, dan kwam er straks vast een scène met roodvlezige seks in een lift.
'Als niemand nog wat heeft, zien we elkaar over drie maanden.' Hij sloeg niet af, de voorzitter, maar keek er minstens zo plechtig bij.
Hij zou natuurlijk als eerste worden neergeschoten en zijn mooie secretaresse - ordinair mooi, niets vergeleken bij haar - zou een ijzige kreet slaken en dan boem, zij ook.
Ze glimlachte naar het kale mannetje, hij had haar vooruit geholpen. Een vrouw in de Raad heette misschien emancipatie, maar het waren nog steeds mannen die ze aan boord haalden.
De verdieping boven het glazen plafond zat nu eenmaal stampvol mannen.
Om haar heen werden stoelen naar achteren geschoven. Ze zag Job naar zijn bureau lopen om iets in de computer te tikken.
Hij werkte hier, haar hoofdrolspeler, zij kwam alleen af en toe langs.
Het navergaderen begon, de echte deals werden nu gesloten. Zover was ze nog niet, ze stond op.
Toen ze dag zwaaide - Job keek op! - kwam er niemand achter haar aan.
Ze probeerde niet al te zoekend naar de uitgang te lopen. Jammer dan, over drie maanden beter. Ze liep een verkeerde ruimte binnen, niemand keek op van zijn werk, ze draaide om, zag een gang, liep die in. Door het raam zag ze dat het regende.
De lift kwam net aanglijden toen ze snelle herenstappen hoorde.
Direct klonk daar de aanzwellende achtergrondmuziek. Weg regen. Een opdracht, een man in nood, een complot!
Mooi zou dat zijn, als haar fantasie overtroffen werd. Er begon lava door haar aderen te vloeien. Nu kon ze alleen nog maar stroperig bewegen.
Een arm op haar schouder, de hitte siste van binnen, jachtige adem.
Nu moest ze verschrikt, maar ook schrander naar hem omkijken. Dát zou het moment zijn. Iedereen zou weten dat de bliksem was ingeslagen.
'Josefine!'
Het was de voorzitter, zweet parelde op zijn kale hoofd en zijn neus zat ter hoogte van haar borsten. Bleek het toch een comedie te zijn.
-
karin op 08 11 07 - 11:35
Aaaah, dat vind ik een roteinde!
-
inge op 08 11 07 - 11:37
prachtig stukje comedie ! (ik laat m'n associaties even achterwege ; )
-
Jowi op 08 11 07 - 11:43
@karin maar zo oerhollands, toch? Ah ja, wie weet komt er nog een vervolg.
@inge nooit je associaties achterwege laten hoor, die geven kleur aan grijze herfstdagen :) -
Greetje op 08 11 07 - 15:01
Roodvlezige seks... klinkt goor. Maar ook spannend. Goed gevonden ;-)
-
trui op 08 11 07 - 16:34
Het heeft meer van een tragi-komedie!
Roodvlezige sex? Wat moet ik me daar bij voorstellen? Ik heb nog nooit mensen met een rode huid gezien. Rood vlees is toch vlees dat nog niet gaar is? -
catherine op 08 11 07 - 20:03
Een heel aardige opzet voor eventueel een script voor mijn nieuwe film? Ik denk dat ik al weet wie de hoofdrol krijgt, ikzelf natuurlijk en Wicked Willie naast mij... die is van de roodvlezige seks namelijk.
-
Jowi op 09 11 07 - 08:31
@trui en greetje, dat krijg je bij slechtbelichte seksscenes Sla de oude nederlandse films er maar op na. Of vraag het Catherine, die weet dat soort dingen.
-
Frans54 op 09 11 07 - 21:44
Herkenbaar: het gevoel in een toneelstuk belandt te zijn, meestal nog een slecht toneelstuk ook, waarin je fantasie de regie voert. Voer voor nachtmerries en psychologen.