Ontkennen versus opruimen
Trui schreef in haar reactie op mijn log van gisteren iets prikkelends.
'Het is nooit verstandig om alles uit je verleden op te ruimen', schreef ze, 'wanneer je dat doet, ontken je het verleden.'
De laatste tijd hebben meer mensen soortgelijke dingen tegen me gezegd, zeker als ik ze vertelde dat ik van plan was alles weg te gooien of weg te geven.
Mijn archief bijvoorbeeld; allemaal festivalkrantjes die ik heb volgeschreven, maar die ik nooit meer teruglees.
De enige die zich laatst nog een interview herinnderde was Willem Nijholt toen ik met hem bij Opium zat, en hij vond het een stom artikel (-wat het niet was, maar dat terzijde)
Meer recent werk bewaar ik, omdat ik het vaak nog nodig heb. Praktisch nut wint het wat dat betreft van opruimwoede.
Maar elf dozen vol vergeeld papier, wat is de waarde?
(en nu ik toch aan het peinzen ben, waarom heet het trouwens opruim 'woede'?)
Waarom mag je het verleden niet ontkennen?
Dat is eigenlijk mijn vraag.
Welk moraal ligt daaraan ten grondslag?
Welke opvatting over de mensheid?
Puur praktisch zie ik geen verklaring.
Levenslessen neem je mee in het nu, daar heb je geen verleden voor nodig.
Dierbare vrienden ook, net als familie.
Waarom alles meeslepen, vasthouden en vervolgens weemoedig terugkijken?
-
trui op 22 11 07 - 12:32
Het verleden ontkennen heeft totaal geen zin, je neemt het altijd met je mee. So what, if it wasn't all nice? Het verleden heeft je gemaakt tot wie je bent.
Ik ben blij dat ik je heb kunnen inspireren tot het schrijven van dit log, maar een echte reactie bij mij had ik ook wel leuk gevonden.:) -
Jowi op 22 11 07 - 12:45
@Trui, daar was ik mee begonnen, maar toen dacht ik; laat ik dat verleden eerst eens wat verder uitdiepen.
En als je echt reageren op jouw log bedoelt; ik hou je in de gaten :) -
inge op 22 11 07 - 14:08
take what you can use and move on, is mijn (geleende) motto. wat véél dingen betreft.
-
Patrick op 22 11 07 - 14:14
Een mens herschrijft zijn verleden onvermijdelijk. Evengoed als de beleving van gebeurtenissen subjectief is, is de herinnering ook gekleurd, door oa de tijd, persoonlijkheid en het gewenste verloop van de gebeurtenissen.
Echter met bewaard gebleven documentatie in beeld, geluid of schrift lijkt de nieuwe waarheid meer op de oude en is het 'bedrog' moeilijker te ontwaren. -
Greetje op 22 11 07 - 17:28
Het ligt eraan om wat voor verleden het gaat, denk ik. Dingen die pijn blijven doen, moet je niet blijven koesteren. Dat soort dingen loslaten kan juist fijn zijn, en dan kan het ook om foto's e.d. gaan.
Dan kan het juist het enige goede zijn om te doen: het te verwijderen. -
Henriette op 22 11 07 - 17:40
Maar als je het weggooit krijg je er misschien spijt van.
En dan is het niet meer terug te draaien. -
karin op 22 11 07 - 18:15
"Het verleden ontkennen heeft totaal geen zin, je neemt het altijd met je mee."(quote van Trui) en daarom denk ik dat je best mag/kan opruimen.
-
vh Roerganger op 22 11 07 - 19:09
Weg met die troep. Creëer ruimte voor de toekomst!
-
ilse op 22 11 07 - 20:17
Ik sprak vandeweek een collega die vertelde (trots) dat hij het tijdschrift Grasduinen van kiet-af-aan heeft bewaard dzw: meer dan 25 jaar van die blaadjes opgestapeld, tot van die stoffige vergeelde stinkerige hopen papier.
Ik ben een bewaarder maar af en toe: hoppaaaa, weg met die troep en ik moet zeggen, ik mis die dingen daarna nooit. Dat verleden zit in mijn hoofd en in de mensen om me heen.... -
Frans54 op 22 11 07 - 22:34
Je verleden zit in je herinneringen, niet in de papieren en spullen. Soms kan het goed zijn daar toch wat van te bewaren om af en toe iets weer helder voor de geest te krijgen, maar vaak ontdek je uiteindelijk dat je er toch niet meer naar kijkt en dat die levendige herinnering toch wel opgeroepen wordt door een geur, een plaats, een jaargetijde enz.
-
Rose op 22 11 07 - 23:47
Ik geloof dat je prima je verleden op kunt ruimen zonder het te ontkennen. Je kunt toch zeggen dat je ooit iets fout hebt gedaan, maar het wel hebt opgelost? Daarmee is het opgeruimd, maar wordt het niet ontkent.
En nee, weemoedig terugkijken hoeft ook niet. Maar het verleden is belangrijk. Probeer je maar eens voor te stellen hoe je zou zijn zonder al die gebeurtenissen van 'vroeger'. Ik vind dat een nare gedachte :) -
Jowi op 23 11 07 - 12:07
Ik ben het eens met de opruimers; gisteren elf vuilniszakken verleden weggegooid en ze zijn weg, das mooi, das opgeruimd.
Ik vroeg me wel af of het tegenwoordig makkelijker opruimen is; dat je vroeger meer waarde hechtte aan spullen omdat je ze ook vaker liet repareren, er zuiniger mee was.
Tegenwoordig is wegwerpen en desnoods nieuw kopen het devies.
En ik ben een kind van deze tijd.. -
Huda op 23 11 07 - 13:22
@Trui: waarom zou je dan de bijbehorende spullen moeten bewaren? De herinneringen neem je toch gewoon mee in je hoofd? Alles dan maar bewaren klinkt bijna als het omgekeerde van je verleden weggooien, nl. wanhopig vasthouden aan het verleden.
-
Mir op 23 11 07 - 13:41
Terugkijken kan heerlijk zijn. Melancholiek ten top. Maar ook pijnlijk en daarom ben ik selectief opruimwoedig. Letterlijk en figuurlijk.
-
Plien op 24 11 07 - 19:32
Bovenstaande gelezen en tot mij genomen. Ik zie ervaringen in het verleden als een individuele emotie waar iedereen anders mee omgaat. Daar zit de waarde in van het verleden. Wat bij je past neem je mee als een jas. Soms trek je hem aan tegen de kou soms ter bescherming voor de regen en als het erg warm wordt gooi je hem uit. De seizoenen veranderen, de jas niet.