Voor Tas, die baby neushoorns wil gaan verzorgen dus mocht iemand een vacature weten...
Er gaat een zekere troost uit van het benoemen van de dingen.
Ik maak veel lijstjes de laatste tijd.
Zou schrijven daar begonnen zijn?
Een caveman die met een stokje op de muur tekende.
En misschien juist niet de ree die hij voor zijn avondeten had verorberd, maar de godgelijke reusachtige mammoet waar zijn hele stam naar verlangde.
Een superbeest vol heerlijk mals vlees waar iedereen gelukkig mee zou zijn.
Niet dat de caveman daar echt tijd voor had, voor geluk, maar hij wist wel hoe hij moest verlangen, hoe hij zijn stokje in die rots moest krassen.
Elke dag een streepje meer.
Dat is het mooie van schrijven, dat je kan raken wat je niet bereikt.
-
trui op 29 11 07 - 11:01
Als er 1 streepje op de muur staat, volgen er meer.
Als er 1 letter op papier staat, volgen er............................ -
Greetje op 29 11 07 - 11:09
Ik geniet effe na van je laatste zin...
-
inge op 29 11 07 - 13:56
ja die laatste zin...
-
Gerhard op 29 11 07 - 16:21
Je kromme zinnen stukje eindigde je ook al zo mooi. Zelf heb ik altijd zoveel tekst nodig om mezelf uit te drukken (klopt dat laatste wel, ik voel me ineens een sigaret), jij kunt het zo mooi kort houden. En toch doeltreffend.
-
Jowi op 29 11 07 - 16:42
@dank :)
-
tas op 30 11 07 - 10:27
hoe ging dat liedje ook alweer?
de glimach van een kind...........
ze zijn in kenia al aan t vragen voor me -
Rose op 01 12 07 - 12:16
Het mooie is dat de eerste zin vanzelf leidt tot een volledig stukje. Streepje voor streepje.
-
ilse op 01 12 07 - 12:31
Oh ja, da's het mooie van schrijven. Misschien net als bij muziek maken of tekenen of toneelspelen: je komt ergens bij waar je gewoonlijk niet zomaar komt... klinkt wel een beetje mysterieus, eigenlijk he? Misschien is dat het ook wel.
Dahaaag en nee, er zijn op mijn werk geen vacatures voor babyneushoornverzorgers. -
karin op 01 12 07 - 17:25
"Dat is het mooie van schrijven, dat je kan raken wat je niet bereikt."
Ja ...
Allesomvattend.