De leider van de roedel
Die honden in de stad he, waar van die eigenaren achteraan lopen met een plastic zakje al om de hand.
Zodat ze bij het vallen van de drollen direct kunnen toeslaan en het dampende goedje besmuikt in de kom van hun hand verbergen.
Het liefst staken ze het in hun zakken, maar dat zou de viesheid ervan - zelfs al hebben ze dubbelwandige boterhamzakjes - op de een of andere manier benadrukken.
Dat voelen ze ook wel aan.
Van Frans heb ik geleerd dat honden willen dat hun mens dominant is.
De mens moet 'leider van de roedel' zijn, nooit knielen tot gelijke hoogte, nooit onderhandelen met je hond.
Ik knikte maar was toch bezorgd. 'Stel je nou voor dat zo'n hond doorkrijgt dat hun drollen door diezelfde leider worden opgeraapt? Als ik een hond was zou ik me doodlachen.'
Frans keek me aan met die typische honden-versus-kattenmens-blik die eigenlijk neerkomt op de constatering 'jij gaat het nooit leren'.
Hij nam nog een slok koffie en zei toen bedaard: 'Ik denk niet dat honden dat echt in de gaten hebben.'
-
Anne-Marie op 13 01 08 - 14:18
Dat is nou één van de redenen dat ik geen nieuwe hond heb genomen toen de oude het loodje legde. Een blije woef moet ruimte hebben en geen poepscheppede baas achter zich aan die hem altijd aan de lijn heeft. Aan boord ging dat nog wel, maar zelfs in deze plattelandsstad moet je altijd waken dat de drol niet op een kinderspeelplaats terechtkomt en dat wil ik mij en een eventuele Woef niet aandoen.
-
Jowi op 13 01 08 - 14:29
@anne-marie volkomen mee eens!
-
inge op 13 01 08 - 21:12
o.a. daarom neem ik ook (nog) geen hond, maar ik vind het wel lang duren voor we in ons spreekwoordelijk hutje op de hei wonen... ook best jammer voor die hond die ooit bij ons mag wonen daar...