Voor het vertrouwen in de maandagmorgen

Gisteren de hele dag gedaan alsof het maandag was om er alvast aan te wennen.
Dan zou het dus vandaag zondag moeten zijn voor het evenwicht, maar zo werkt dat blijkbaar niet.

Ik las een recensie waarin in iemand vond dat literatuur niet kinderlijk mag zijn 'want we zijn immers volwassenen'.
Toen was ik benieuwd wat dat dan wel was. Volwassen.
T klonk in ieder geval nogal hard en ik had het sterke vermoeden dat doen alsof het een andere dag is niet zou mogen.

Wat ik dan niet begrijp is; waarom niet? (en dan bedoel ik geen voor de hand liggende antwoorden als 'tja, als we dat allemáál zouden gaan doen zou het een puinhoop worden.'
Want we doen het niet allemaal.)
Of zou dat een kinderlijke vraag zijn.

  1. inge op 03 03 08 - 09:45

    je tekening doet me denken aan de jazzy versie van olifantje in het bos die Peuter en ik op de bruiloft afgelopen donderdag ten gehore brachten *hihi* en doen alsof het een andere dag is, dat gebeurt me meestal per ongeluk... meestal valt het dan daarna tegen, maar de afgelopen week had ik wel 2 zaterdagen voordat het zaterdag was en dat was wel helemaal jeuj !

  2. Jowi op 03 03 08 - 09:48

    @inge Twee zaterdagen! Leer me die truc?

  3. Jacq op 03 03 08 - 09:49

    daar werp je een ingewikkelde vraag op. Ik probeer het simpel te houden. Als je kinderlijk vertaalt naar naiviteit, dan kan een (biologisch) volwassene nogal eens op de koffie komen. Kinderachtig is een ander begrip, ik vind het moeilijk deze uit elkaar te houden. Ik zou het 'net doen alsof' meer bestempelen als kinderachtig.
    De vraag is of de kinderlijke volwassene zich aan moet passen aan de volwassen kijk of trouw moet blijven aan onbedorven kindergedachten. De wereld om ons heen is niet zo mooi als kinderogen doen geloven. Het lijkt me een continuum van balanceren tussen kind willen blijven en meestromen in de volwassen ratrace.
    Anderzijds vind ik dat het kind in je altijd moet blijven.
    Gek doen, doen alsof, rond hoppen als een kangeroe als je gelukkig bent, huppelen en zingen op straat, en ga zo maar door. Zonder het kind in je, zou ik het leven een verarming vinden.

  4. inge op 03 03 08 - 12:18

    @jowi : vriendje was vanaf woensdag vrij voor onze 'mini-vakantie' en dus gingen we op pad. en deden we kalm an. woensdag voelde dus al als zaterdag. donderdag was er (de drukte van) de bruiloft, maar vrijdag was weer onwijs chillen, dus voelde ook als zaterdag. en toen werd het dus ook nog eens ècht zaterdag !
    ja daar word je wel kinderlijk blij van =)

  5. Jowi op 04 03 08 - 08:48

    @jacq ben het met je eens, maar er is ook nog een soort anarchisme; heel veel dingen worden zo gedaan om ze nu eenmaal zo worden gedaan. Ik ben heel erg voor die kindervraag 'waarom'. En dan ook zeker op volwassen niveau; als je er achter komt dat jij niet iemand bent die als doel heeft zoveel mogelijk geld te verdienen, dan kun je dus je carriere omgooien, omdat je niet steeds hoger hoeft te stijgen op die ladder. Veel mensen hoeven geen geld, maar stijgen toch, met alle stress vandien.

  6. Pascal op 04 03 08 - 10:12

    Ik zei tegen dochter: Die boeken van Francine Oomen zijn leuk. (we lezen er elke avond samen een stuk eruit) En dat vind ik echt. Ze gaf me daarna 'Hoe over leef ik mijn eerste zoen' Die mag je wel lezen, zei ze.

  7. Gerhard op 04 03 08 - 19:22

    Ja Jowi, wat je tegen Jacq zegt, daar kan ik me helemaal in vinden. Ik ben ook bewust niet verder 'gestegen'. In mijn werk ga je dan van techniek naar management. En dat zijn heel verschillende vakken. Als je beide kunt, prima. Maar ik weet van mezelf dat ik niet gelukkig was geworden van managen. Eerder zoek ik een verdieping in mijn technische vaardigheden. Daar is uitdaging zat. Ik vind het onbegrijpelijk dat beide groeirichtingen niet gelijkwaardig worden beoordeeld. (Bij ons tenminste). Maar ja, de managers hebben het voor het zeggen, en die begrijpen er nou eenmaal niks van! ;-)

  8. Huda op 04 03 08 - 22:34

    Heee, ik had al veel eerder gereageerd, is verdwenen..
    Nog een keer: Volwassen is okee, maar groot mens-spelen is STOM!

  9. Jowi op 04 03 08 - 22:49

    @inge ik zie um; een leuk druk ding in het midden en er omheen chillen. Klinkt goed!
    @Gerhard ja precies! En dat ze het niet waarderen komt omdat de wereld van geld en winst uitgaat. Daarom is het ook zo lastig iets anders te kiezen. (En daarom ben je voor eeuwig dapper als je wel kiest)
    @huda mag klein kind spelen dan wel?

  10. Jacqueline op 05 03 08 - 17:29

    mee eens Jo, het zijn de sterke benen die de weelde kunnen dragen. Als je ergens goed in bent en het graag doet en je verdient er toevallig ook nog kapitalen mee, tja dat is meegenomen. Als je er weinig mee verdient en net rond kan komen is dat ook oke zolang je daar vrede mee hebt.
    De vraag waarom moet je aan jezelf blijven stellen, altijd.

    Het lijkt me overigens wel moeilijk om tevreden te blijven met zoveel lekkers voor je ogen. Ook de ogen van een kind zijn soms groter dan de maag...

Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden. Excuses voor het ongemak
 

Zoeken

Doorklikken

Eerder (Storm en ons eerste s…)
Home
Later (Ik ben mijn eigen wee…)

Laatste reacties

  • inge: ik lees tussen deze regels door al een heel verhaal…
  • Venus: Ohwjaaah, herinneringen, dat zijn rare dingen, heel…
  • inge: de kleine momenten, dat is wat je bijblijft. ik mer…
  • Anders: dat had ik even gemist, geloof ik... #andereboot
  • Anders: bij ons het geklots onder de overnaadse romp bij de…
  • inge: benieuwd naar dat verhaal.
  • Gerhard: Mooie naam.
  • inge: een verhaal dat zichzelf vertelt, is. een verhaal w…