Nog veel meer Koet
'Waarom schrijf je dat dan niet?' zei Huda gisteren verbaasd toen ik haar mijn huidige meerkoetobsessie bekende en hoe die tot eerdere parabel had geleid.
De werkelijkheid opschrijven, het leek een gewaagd idee.
Maar ze had natuurlijk gelijk, want Huda heeft meestal gelijk.
Bij deze dus het waar gebeurde verhaal van de meerkoet:
In het water naast onze boot liggen op twee plekken stukken hout, zodat mijn bejaarde kat (had ik bedacht) een soort van houvast heeft als ze onverhoeds zonder mijn toezien in het water dondert.
Vanaf dag 1 zijn die minivlotjes in trek geweest bij vogels.
Hele families eenden, futen en zelfs een aalscholver hebben op die plankjes gebivakkeerd.
De plank op de hoek bij de punt van het schip, lekker ver van de mens en vol in de wind, is het meest populair.
Op die plek begon een maand of wat geleden een meerkoetpaar aan een nest.
Nu zijn meerkoeten chagrijnige ruziemakers, maar dit is een opvallend harmonieus koppel, met een mannetje (of vrouwtje, ze schijnen het allebei allemaal te doen, broeden, bouwen en beleven, maar ik hou me vooralsnog aan de klassieke rolverdeling waarvoor bij voorbaat mijn excuses) dat fanatiek zijn snavel in ieder touwtje zette, in de steeds hernieuwde overtuiging dat bij hard genoeg rukken het touwtje uiteindelijk deel wilde uitmaken van zijn nest.
Domme meerkoet.
Ondanks de bergen zooi die ze aan bleven slepen gaf het vlot geen houvast.
Iedere boot:
golfde zo'n beetje door ze heen, maar een iets meer dan zuchtje wind was helemaal desastreus.
'If you fail, try again. If you fail again, fail better.'
Dat is het levensmotto van iedere meerkoet. Dus duurde het twee weken en een fikse storm die alles wegvaagde, om ze te doen verhuizen naar dat andere minivlot, inmiddels bezeten door een aantal eenden, al deert dat soort futiliteiten een meerkoet allerminst.
Het andere minivlot lag dichterbij de stuurhut, zodat er veel naar ons gesist moest worden om ons op afstand te houden.
En met effect: wij bleven uit de buurt.
Ook de wind kwam daar iets minder van alle kanten, beschut als ze waren door dikke scheepsdijen.
Fluitend togen meerkoeten aan het werk en binnen enkele dagen lag daar een nest.
Het vrouwtje klom erop, perste even en hop, een ei.
'Gut, natuur' zei ik vertederd, want zo iemand ben ik.
Daar had dit verhaal kunnen eindigen, maar we hadden buiten de zon gerekend.
Toen die begon, kropen werkelijk alle boten uit hun verstofte holen en begonnen als zotten langs te varen, soms met drie vier tegelijk en aangezien het water hier nogal breed is, heel hard ook.
Hop, daar ging het ei.
De meerkoet bleef een dag lang verbaasd rondjes zwemmen.
En hernam zich toen: ongehinderd door enige les die ze van hun vorige vlot hadden kunnen leren (namelijk: te glad, te wankel, geschikt om op uit te rusten maar zeker niet bedoeld voor semi-permanente bewoning) werd er een nieuw ei gelegd, voeren er nieuwe boten langs en zat ik inmiddels vol zorg naar het onvermijdelijk naderende drama te kijken.
Tot aan pinksternacht. Toen kon het niet langer.
Met koet en al hebben we het minivlot aan zijn veel te korte touwtjes met gevaar voor eigen leven om de boot heen naar de kadekant getrokken.
Sissend en hijgend verdedigde het beestje haar ene ei, het vlot bleef haken achter het roer en net op dat moment kwam er een malloot met grote stuwkracht voorbij.
'Zachter zachter!' gilden al mijn moederlijke instincten.
Het roer werd overwonnen, we meerden aan en op dat laatste moment verliet de meerkoet het vlot en daar lag dat kleine ei. Koud en eenzaam.
Gelukkig wist ik door eerder opgedane kipkennis dat dat kon, bij eieren, die mogen even koud. Maar niet te lang natuurlijk. Vol schuldgevoelens gingen we binnen voor het raam staan om te zien of we het drama erger hadden gemaakt.
De meerkoet was op haar beurt na haar traumatische verhuizing volkomen vergeten waar het vlot was gebleven. Het paar bleef die avond bij de nu lege plek aan stuurboord rondjes zwemmen.
Tegen de ochtend kwamen ze tot inzicht, het vrouwtje lokaliseerde nest en ei, klom erop en legde er de dag erna drie eieren bij.
Eind goed al goed zult u zeggen.
Maar nee.
Overijverig want waarschijnlijk dolgelukkig dat al die takjes nu eindelijk blijven liggen, bouwt de meerkoetman voort aan zijn nest.
Een troon, wat zeg ik een paleis, wat zeg ik een toren gaat het worden.
Zijn vrouw en zijn eieren krijgen geen natte billen. Dat nooit.
Wat de meerkoet niet begrijpt is waarom dan toch steeds zijn troon met koningin en al verder het water in zakt.
Van het woord 'topzwaar' heeft hij nog nooit gehoord. De lullige plankjes die als dragers dienen zijn nu eenmaal niet gemaakt op nest en ei en koet gewicht.
En hij blijft maar bouwen.
Dus zie ik mij genoodzaakt de komende weken thuis te blijven.
Opdat ik in kan grijpen mocht het onverhoeds misgaan.
Dat is dat buitenleven waar ik me zo heel verbonden mee voel.
Van kokkel tot meerkoet.
Ik spring ze allemaal achterna.
-
Laurent op 16 05 08 - 13:07
Kunnen we haar niet opgeven voor 'Help, mijn man is een klusser!' ?
-
Jacq op 16 05 08 - 13:27
wow! wat een prachtig verslag!!! Ademloos gelezen. Maar binnen blijven om als oppermeerkoetmoederkloek te fungeren is wel erg nobel!
-
Roerganger op 16 05 08 - 13:37
Het beeldverhaal is terug. En hoe! Complimenten. Wat een prachtige naam toch, 'meerkoet'. Een naam die nodigt tot rijmen: 'zeer doet', 'peer goed' 'heer hoed', 'keer zoet' etc. Een naam ook die bijvoorbeeld een nog minder zuiver Nederlands sprekende Turk zomaar zou kunnen uitspreken wanneer hij zijn ontevredenheid over zijn sexleven uit.
-
trui op 16 05 08 - 16:27
Wat een lief en leuk verslag! Krijgen we straks ook foto's van de kleintjes te zien. Misschien mag je zelfs wel een keer oppassen als pa en ma ergens aan de slag gaan voor nog meerkoeten.
-
Jowi op 16 05 08 - 16:30
@Laurent wie, die meerkoet? hihi. Met allemaal onderwater camera's en dan zo'n hele serieuze voice over die het barre leven van de koet beschrijft. En dan mag ik ook aan het woord, als bezorgde buurvrouw en dan mag ik zeggen 'ik zag het allemaal aankomen, maar mij wordt niets gevraagd'. Dat heb ik altijd al eens willen zeggen.
-
Jowi op 16 05 08 - 16:32
@Jacq oppermeerkoetmoederkloek is overigens een uitstekend scrabblewoord. Ik bedoel, als ik dan toch binnen zit :)
@Roer Maar dat is dan wel een dubbelzinnige onzuiver Nederlands sprekende Turk, want bedoelt hij dan 'meer koet' of vindt hij het 'meer koet'.
@Trui Welkom thuis! En ja, die foto's gaan we vast wel komen. Mits er wat uitkomt he, die eieren, en ze niet eerst omklappen met vlot en al.
Overigens zag ik nu net dat de futen die ook al op de foto bij het windvlot zitten, op hun beurt aan een heilloos nest zijn begonnen. tiswat. -
Greetje op 16 05 08 - 16:59
Wat schattig.... en wat lief bedacht van jou, zo'n vlot!
-
Roerganger op 16 05 08 - 17:03
@Jowi: precies dat is het probleem in de communicatie tussen de onzuiver Nederlands sprekende Turk en zijn vrouw. Die laatste denkt dat hij niet van water houdt, terwijl hij bedoelt meer koet te willen.
-
Jowi op 16 05 08 - 17:23
@Roer misschien moeten ze dat fraaie huwelijksmidden vinden en over 'water koet' beginnen te praten. Kan enorm veel opleveren.
@Greetje Ik had er een bordje bij moeten zetten: voor de kat, niet de koet. -
Roerganger op 16 05 08 - 17:52
@Jowi: ik zie in de gebeurtenissen ook een waarschuwing aan jou om toch vooral niet te veel spullen in je boot op te slaan - zelfs/juist niet als er jonkies zijn.
-
Anne-Marie op 16 05 08 - 21:40
Voor je het weet ben je deze winter twee mooiweervaardervaste vlotten aan het timmeren voor de volgende leg van pa en ma
-
Jowi op 17 05 08 - 12:36
@Anne-Marie we hebben het inderdaad al over autobanden vasttimmeren gehad ja :) Die potentiele tragiek van nu weer de futen op zo'n vlotje waarvan je weet; jij zit hier alleen bij gratie van minder boten en weinig wind.
@Roerganger Jij bent een Meerkoetfluisteraar! -
Natasza op 17 05 08 - 19:36
Schitterend verhaal. Je hebt het er maar druk mee. Succes en ik kijk uit naar de foto's en het vervolgverhaal over de kleine meerkoetjes.
-
FrankiePebbles op 18 05 08 - 00:28
Wat een thriller. Ik zat op het puntje van mijn stoel. En ondanks de vele vrolijke reacties hierboven, ben ik toch diep geroerdompt.
-
Jacq op 18 05 08 - 08:31
dan moet je wel heel veel beurten overslaan en je medespelers flink manipuleren wil je het woord ooit kunnen leggen! :)
-
Jowi op 18 05 08 - 10:43
Tjee wat fijn zoveel positieve reacties, ik moet eens wat vaker aan de realiteit gaan doen.
@Natasz ik ga mijn best doen
@FrankiePebbles Roerdompen! Hoe zien die er ook alweer uit. Die ga ik ook lokken, wordt het hier een vogelboot, worden wij doof van het gepiep.
@Jacq En jij ziet een probleem? :) -
Jacq op 18 05 08 - 12:27
Ik zie een probleem, welk probleem? Moet ik even komen skrebbele???
-
Anders op 19 05 08 - 17:40
Waar blijft die wepkèm nou ?
( en even opgeven bij Big Broeder... ) -
Jowi op 19 05 08 - 21:56
@Anders hihi, dat scheelt ook loggen: gewoon de webcam aanlaten staan. Zet ik er ook 1 op de futen die hun nest doorzetten en dat is dus wachten op 1 stormpje.
@Jac jeuh skrebbelen. -
Jowi op 20 05 08 - 05:55
@Anders Na een nachtje slapen vind ik het eigenlijk een heul goed idee: een webcam. Ik ga eens kijk of ik er vandaag 1 kan vinden met een lang genoeg snoer.
-
Gerhard op 20 05 08 - 12:14
Dat was dan een kort nachtje, zo te zien! In onze haven hebben ze een prachtig vlotje voor meerkoeten gemaakt, met dak. Ik zal eens een foto maken voor je.
-
lla op 20 05 08 - 13:27
He, wat een lekker verhaal, heerlijk. Als er kleine koetjes van komen, ben je nog gelukkiger Jowi. Die zijn zoooooo doddig, oh, om op te vreten. Oh je, wat zeg ik nu! wist je al dat snoekbaarzen..... nee, ik zet het je maar niet.
-
Jowi op 20 05 08 - 17:51
@Lila SNOEKBAARZEN???? ZE GAAN TOCH NIET DOOD???? Ja, nu slaap ik dus ook niet meer. Voor het raam bij het nest met een enorme katapult om het nest te beschermen.
@Gerhard, ze zeggen dat je dagen langer worden van korte nachten. Ik weet het nog zo net niet. Ben benieuwd naar je foto :) -
puck op 26 05 10 - 08:56
Bereid je op het ergste voor. Vorig jaar is het nest bij ons in het water op een ochtend helemaal overhoop gehaald door....? roofvogels? Moeder koet stond verdwaasd op de overblijfselen van haar nest te kijken tussen haar poten waar de eieren toch waren gebleven?
En wist je dat reigers dol zijn op die jongen? Dus blijf nog maar een paar weken thuis. Je zal het nest en de jongen straks met je leven moeten bewaken....!
Als je geluk hebt overleefd er een jong... maar de praktijk is vaak anders. Sterkte Jowi! -
joost op 27 05 10 - 11:50
Mooi, en mooi geschreven!
Overigens hoort "tiswat" bij mijn favoriete nederlands, en moest ik erg lachen om je commentaar van 16:30 ("ik zag het allemaal aankomen, maar mij wordt niets gevraagd"). Grappig, van die zinnetjes. Moeilijk uit te leggen in het engels waarom dat nou zo grappig is. -
joost op 01 06 10 - 19:08
Weet je wat ook een leuk woord is, of liever gezegd, zou zijn? Bowlingpinrechtopzetmachine. Volgens een Wikipedia gebruiker is de Brunswick, oorspronkelijk opgericht te Cincinnatti, de uitvinder "van de automatische bowlingpinrechtopzetmachine" (http://nl.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:T.. ).
Een echt woord is dat volgens mij niet, helaas, en dus zouden we het moeten doen met een andere vertaling voor de "the Brunswick "Model A" Mechanical Pinsetter" (http://en.wikipedia.org/wiki/Brunswick_C.. ), mocht je daar ooit over willen schrijven. Toch jammer.
Ik bedoel maar..