Dat ik vind dat ik beter ben
Zes weken geleden werd er in mijn been gesneden.
Ik moest de hele dag in het ziekenhuis wachten, want hoewel ik om drie uur geopereerd zou worden, hadden ze me graag om acht uur al binnen.
Ziekenhuizen denken in protocollen, niet in mensen, vandaar.
Ik herinner me dat ik met twee weekendkranten op het ziekenhuisbed zat en af en toe, als niemand keek, een kusje op mijn knie gaf.
Dag knie, ook al ben je stuk, dank je wel.
Nu zit ik achter mijn bureau met mijn knie onder tafel alsof er niets aan de hand is.
Ik zit er voor het eerst, want de afgelopen weken heb ik op een luchtbed doorgebracht. Toetsenbord op schoot, beeldscherm op een wankele doosconstructie.
Een gouden greep, ik kan iedereen een luchtbed aanraden, maar ook erg...gewond.
Dus ben ik vanmorgen aan de slag gegaan en alleen al het verplaatsen van de computer en alle bijbehorende draden was een fitness test. (Wanneer komt eindelijk die geheel draadloze computer inclusief scherm en accessoires??)
En straks ga ik op de fiets naar de fysio.
Das nog een beetje illegaal, maar ik voel dat ik het kan, bovendien heb ik dit weekend geoefend. (Dat is net als met auto leren rijden: volgens mij hebben hele volksstammen leren inparkeren in de geleende auto van een vriend op een afgelegen parkeerterrein voorafgaand aan het rijbrevet)
Hopelijk zegt de fysio iets in de trant van 'ga zo door' en word ik de wijde wereld ingestuurd. (waarschijnlijk zegtie 'rustig aan doen Jowi, je wilt te snel, pas nou maar op doe nou maar voorzichtig kijk nou maar uit' - maar dan lach ik vriendelijk en hoop ik dat hij de bosjes peterselie in mijn oren niet ziet)
En dan sta ik opeens weer buiten. In Amsterdam Oost met de fiets in mijn hand en dan aarzel ik.
Dat is onwennigheid, dat is wat zeehondjes doen als ze net worden vrijgelaten uit Pieterburen en de zee zien. Dan gaan ze eerst even verbaasd om die kooi heen buiken, zo van vrij? Ik?
Maar onder die eerste aarzeling weet ik natuurlijk, net als de zeehondjes, precies wat ik ga doen. Ik ga naar een café fietsen en daar bestel ik een koffie verkeerd.
En dan ga ik eindelijk weer in het wild schrijven. Gewoon met de hand.
-
Pascal Summer op 21 07 08 - 11:27
Jezelf beter verklaren is de belangrijkste stap tot genezing.
-
Jowi op 21 07 08 - 14:37
@Pascal Helemaal mee eens, nu mijn fysio nog overtuigen.
Hoewel, die was niet eens erg anti. Hij zei: je mag ook best zitten maar dan moet je een skateboard onder je voeten doen om te blijven bewegen. Dus die heb ik net gebouwd. -
Rose op 21 07 08 - 16:33
Ik vind je constructie(s, want dat skateboard klinkt ook spannend) erg creatief :)
-
Anders op 21 07 08 - 16:43
En toen stond je opeens
weer buiten,
met 'n fiets aan je hand
en aarzelde je...
Maar je knieën knikten !
Dus ging je... -
Nichie Judith op 22 07 08 - 12:18
En, hoe ging het bij de fysio? Ik vind fietsen erg niet legaal en eng klinken :-/
-
ivo victoria heeft een nieuwe weblog (en een nieuwe rss-feed) op 23 07 08 - 10:16
ik gun het je heel erg van harte
-
Frans54 op 23 07 08 - 13:03
Als je verkeerd besteld krijg je vast iets anders dan koffie ;) Succes met fietsen en d verdere revalidatie (hmm als je dat vertaald kom je op herwaardering, alsof je die waardering kwijt was?)