Kinderboekenafdelingverbod
Ik vertelde de bibliothecaresse van de nieuwe (hoe lang heet een gebouw 'nieuw'?) bibliotheek dat het voor mij allemaal zo 'leuk' niet hoeft, toen ik na een intensieve zoektocht gefrustreerd bij haar aanklopte omdat ik het door mij gezochte kinderboek nog steeds niet kon vinden.
In de nieuwe bibliotheek denken ze namelijk dat kinderen lezen vreselijk vinden en dat ze de boeken daarom zo versuikerd mogelijk moeten presenteren.
De kinderboekenruimte is dus verdeeld in krullerige reuzenkasten waarvan er één 'dromen en lezen' heet en een andere 'ik en de wereld'. Er is ook een kast met een trap erin die iets als 'vanalles wat' heet en waar je al helemáál niets kan vinden. Bovendien, als schrijver van een kinderboek zou ik nooit in die kast willen staan. Dat komt toch een beetje teveel overeen met de koopjeshoek van de Hema.
Maar ik zag het verkeerd. Want deze kinderboekenafdeling, zo legde de bibliothecaresse me fijntjes uit, denkt vanuit het kind ('welk kind' mompelde ik en keek zogenaamd verschrikt om me heen, een grap die normaal met oorverdovend gelach wordt beloond) en het kind heeft, om het leesleed nog wat meer te verzachten, van die dikke kleurrijke kussens in knusse hoekjes nodig. Het kind heeft behoefte aan een reusachtige ijsbeer bij de uitgang, zodat het beest na het vreselijke boekzoeken even aangeraakt kan worden. Het kind heeft behoefte aan thema's. Schrijversnamen zeggen het kind niets en boektitels al helemaal niet.
Mijn bibliotheek van vroeger was een zijvleugel van een lyceum en de kinderafdeling was precies één muur lang. Ik heb de boeken op alfabet gelezen en was ruimschoots voor mijn twaalfde klaar, wat me de blijde illusie gaf dat ik, als ik zo doorging, hetzelfde voor de volwassen boeken kon doen en dan dus uiteindelijk alle Nederlandse boeken die er bestonden wel gelezen zou hebben. Dan alleen nog de wereld en ik kon voor mezelf beginnen.
Al die heimelijk hoop ontbeert het nieuwe bibliotheekkind, legde ik de bibliothecaresse uit. Ten eerste is het boek, mocht je een specifiek boek zoeken, per definitie onvindbaar. Wie zet tegenwoordig nog een boek op alfabet terug, bovendien sjouw je er vaak nog even mee rond en dat is op deze afdeling al helemaal funest want zo kan het gebeuren dat een horrorboek onverhoeds tussen de liefdesboeken terecht komt. Vind het dan nog maar eens terug.
Ten tweede bepaalt iemand anders, niet de schrijver, waar het boek over gaat. Neem zo'n themakast als 'avontuur en ik'. Stel dat daar het saaiste boek ter wereld wordt gezet omdat de bibliothecaris nou eenmaal een dooie deurknop is die het kijken naar de baardgroei op een pukkelige zestienjarige jongenskin als hoogtepunt van avontuur beschouwt.
Zo'n kind kiest natuurlijk net dát boek uit, leest het, verveelt zich dood en laat vervolgens die hele kast links liggen. Daar zal je als geweldige avonturenboekenschrijver maar naast liggen, naast zo'n alles verpestend rotboek.
'Ik ben dus tegen', zei ik tegen de bibliothecaresse.
Ze produceerde een klein glimlachje en mompelde 'hoe oud bent u nou helemaal'. Maar misschien verstond ik dat verkeerd.
Ze tikte het boek dat ik zocht nog eens in op de computer en zei toen: 'Oh kijk, het is een C-boek, een puberboek, dat ligt boven op de volwassenenafdeling - op alfabetische volgorde. Fijn voor u, nietwaar?' Daarna lachte ze schaterend.
Het zou me niet verbazen als ik bij mijn volgende bezoek opeens een kinderafdelingverbod blijk te hebben. Dat er een alarm afgaat en in vrolijke kinderletters 'Verboden voor deze ongezellige alfabetliefhebber' te lezen staat.
En dat terwijl ik alleen maar een boek zocht. Of is het misschien omdat mijn been bij het zien van de ijsbeer bij de uitgang onverhoeds naar voren schoot en zo het hele dier over de 'avontuur en ik' kast heen deed vallen terwijl ik er schril 'dit is pas avontuur!' bij gilde.
Ik moet het ze nageven, zo'n ijsbeer kan behoorlijk bevredigend werken.
-
Petronella :-) op 06 10 08 - 09:30
Er zal wellicht een bord komen met : "Pas op, overstekende ijsberen".
In mijn jeugd was er boven op de zolder van mijn school een soort bibliotheek ingericht. Alle boeken waren gekaft in dat oranjebruine papier. Viel niet mee om er spannende boeken tussenuit te halen.
Toen mijn kinderen klein waren merkte ik dat ze vaak weer dezelfde boeken uitzochten en tussendoor wat anders probeerden. Zij gingen naar een ouderwetse bibliotheek waar alles ook keurig op een rij stond.
De huidige bibliotheek heeft een zelfde soort systeem als die "nieuwe" bij jou. Ik kom er nooit meer, maar dat is eigenlijk omdat mijn ogen slecht worden, ik geen lid meer ben. Er staan nog boeken hier die ik kan gaan lezen en ik lees van alles op internet. Het wordt tijd dat ik weer eens naar de opticien ga zodat het lezen weer makkelijker zal gaan. -
Frans54 op 06 10 08 - 09:31
Bij ons zat de bibliotheek in de kelder van een huizenblok iets verderop. Niet al te groot dus zodat het lezen van alle kinderboeken niet zo'n grote kunst was, ondanks dat men rekening hield met het grote aantal kinderen in de wijk. Het waren de volwassenen die hier de klos waren. En de nieuwsgierige kinderen die wel eens iets populair-wetenschappelijks wilden lezen ipv "de Kameleon" en "Arendsoog". Maar alles stond wel op alfabet en daar was ik ze uiterst dankbaar voor: ik wilde lezen, misschien zelfs wel over spoorzoekers, maar hoefde er niet zo nodig zelf een te zijn.
-
Gerhard op 06 10 08 - 09:53
Dit maakt je relatieve blogstilte meer dan goed. Wat een prachtig verhaal!
-
Eveline op 06 10 08 - 13:20
Wat een heerlijk stukje!
-
inge op 06 10 08 - 20:56
http://www.flickr.com/photos/2oo7/sets/7.. it and weep ; )
-
Emma/Greetje op 06 10 08 - 22:12
Meid, ik kan het compleet met je eens zijn. Ik jank effe mee. Want ik heb al veertien jaar kinderen (goh ben jij al zo oud Greetje?) en ik snap die kinderboekenindeling en -afdeling nog steeds niet. En wij hebben niet eens een ijsbeer. Dus da's eigenlijk nóg erger.
-
Anders op 06 10 08 - 22:35
Ze doen hun best.
De bieb moet tegenwoordig wel opboksen tegen Nickelodeon en Wii...
en ookal is iets vinden (ook hier in Sneek) soms een verzoeking,
er zijn alleraardigste dames (tenminste, hier in Sneek),
die je met alle geduld van de wereld helpen
( hier in ... -
Laurent op 06 10 08 - 23:06
Die bibliotheek is door hetzelfde soort mensen bedacht als de mensen die Microsoft Windows vormgeven.
Ze willen per se mensen die om te beginnen het hele concept niet willen en kunnen bevatten het toch door de strot wringen.
Kinderen die van boekenrekken in de vorm van een draak of raket (?) houden, houden niet van stoffige boeken en zullen dat nooit doen.
Mensen die na jaren nog steeds hun bestanden kwijtraken op hun computer zijn chaoten.
Die kinderen die echt niet willen lezen gaan niet lezen door rare boekenkasten, en mensen die geen twee bestanden ordentelijk kunnen opbergen gaan dat niet doen door de zoveelste wanhopige nieuwe manier van bestanden 'makkelijk' opslaan met idiote iconen en kinderlijke naamgeving ('mijn documenten'. Vervolgens zitten er 8056 documenten in 'mijn documenten' die wederom niet terug te vinden zijn).
Men moet gewoon weer eens accepteren dat er een elite is. Een elite die boeken leest en een elite is die met computers kan omgaan. Geen heel kleine elite, maar toch. Er bestaat zoiets als niveauverschil tussen mensen, op allerlei gebieden. In de sport mag dat nog steeds erkend worden, maar op intellectueel gebied ineens niet meer, lijkt het wel.
Alle concepten die dit ontkennen lopen uit op rampen (de Middenschool, de Basisvorming, het VMBO) -
blue op 08 10 08 - 20:13
Als kind keek ik echt niet om me heen als ik lekker in een hoekie met een boekie zat, thuis niet en in de bieb niet. Dus die truttige kussens zouden aan mij niet besteed zijn geweest.
Btw, long time ago kocht in de koopjeshoek van De Hema een ontroerend boekje dat heette: Welterusten Kleine Beer. Ik heb het maandenlang elke avond voorgelezen. Later werd het een bestseller en volkomen uitgemolken. De Hema was de rechten klaarblijkelijk al weer kwijtgeraakt. -
ivo victoria op 09 10 08 - 10:47
helemaal met je eens. in mijn tijd was een bibliotheek gewoon saai. en daarnaast: een plek waar je magazines kon vinden waar blote borsten in te vinden waren en als die er niet lagen, dan kon je altijd nog naar de boeken over sexuele opvoeding sluipen. daarom ging ik naar de bibliotheek - ik viel nog liever dood dan in de kinderboekenafdeling gezien te worden; en zo hoort het ook.
-
karin r. op 09 10 08 - 11:08
vroegah kwam ik vaak in de bieb. nu heb ik er iets tegen, msschien puur het feit dat ik een geleend boek moet terugbrengen.
verder is de kinderboekenweek leuk deze keer. zelfs met kleintjes van 3 jaar ben ik nog aan het dichten geslagen! -
FrankiePebbles op 09 10 08 - 22:50
Bij ons is ook de afdeling voor volwassenen ongeveer zo... Als ik zin heb om avontuurlijk te spelen, te hangen en te klauteren, dan ga ik daar dus heen. Boeken leen ik elders.
-
Jacq op 10 10 08 - 23:57
ik strijk over mijn bibliotheekhart en geloof en hoop dat er een kentering komt. Ik houd ook van orde, maar dan wel begrijpelijke orde. ik ben tegen de symbolen ipv van gewoon het oude indelingsschema van de studieboeken. Bij de kinderboeken moet er een heldere indeling zijn, naar leeftijd en dan alfabetisch. In de boekhandel word ik ook gestoord als alles thematisch staat. Gewoon zoeken op alfabet op auteur of titel(bij meer dan drie auteurs of alleen een redactie)
Je steelt mijn hart met dit log, het is er niet overzichtelijker op geworden. -
karinc op 19 10 08 - 12:32
Das ook weer een mooi stuk voor het blad 'Lezen'