Water veroveren deel 3
Toen ik nog klein en overmoedig was ging ik eens liften naar Cornwall.
Het was herfstvakantie en vrij koud, maar ik kende iemand die in een tipi bij Lands End woonde (das het verste puntje van Cornwall) en had er alle vertrouwen in.
Merlijn ging mee, maatje en klasgenoot.
We hadden mazzel; al vanaf Parijs konden we met een vrachtwagenchauffeur meerijden naar Dunkerque alwaar we als bijrijders - toen kon dat nog- gratis de pont op werden gereden.
Eenmaal op Engelse bodem kregen we een lift van een rammelig rood autootje met zo'n L erop, dat weliswaar in slakkengang maar toch de juiste kant op reed.
Het was donker toen de bestuurder verklaarde bijna thuis te zijn en voorstelde dat we in zijn tuin bleven slapen.
In zijn huis kon het niet, dat mocht niet van zijn vriendin, maar hij had een tentje en wat kampeerspullen, dat zou heus wel gaan.
Ik was dolblij, want we hadden niet aan zulke details als slaapplaatsen voor onderweg gedacht, Merlijn keek bedrukt naar de lucht waar donkere wolken onheil spelden.
Die nacht werd ik wakker van zijn geklappertand.
Ik herinner me nog mijn slaperige verbazing over dat rare klappergeluid en toen het nachtelijk wisselen van slaapzakken omdat ik het vroeger toen ik nog overmoedig was nooit koud had.
Aan die herfstnacht moest ik denken toen mijn lief vanmorgen bromde dat hij het tot nu toe iedere nacht in de punt te warm had gehad, terwijl ik tot nu toe iedere nacht tegen het bibberen aanhang.
Verschillende afgestelde innerlijke thermostaten?
Kouzucht? Warmtedrang?
Nee.
Een simpel uitschudden van het dekbed verklaarde alles; aan zijn kant lag een driedubbeldekbedrolletje, waar hij zich gedurende de nacht slag voor slag in rond gewenteld had, van haartopje tot lange tenen.
Aan mijn kant vond ik slechts een restje dons en een leeg dekbedhoesje.
-
Anders op 22 01 09 - 16:34
Die Jowi had 'n spannend leven,
ik houd wel van zulk soort acties !
Ben nu ook wel benieuwd naar het vervolg:
Cornwall, de tipi en z'n eigenaar... -
Petronella op 22 01 09 - 23:26
Avontuurlijk dons ook.... het gaat zwerven. Het is nu dus uitgeschud. Op naar deel 4!
-
Anne-Marie op 23 01 09 - 01:50
Ik heb in mijn overmoedige tijd heel wat vooronders uitgeprobeerd. Vooral in het voor en najaar was het een gevecht tegen vocht en gebrek aan ruimte. Maar in de zomer met het luik open, een vriendje naast me en de sterren boven mijn bed was ik de koning te rijk...
-
Jowi op 23 01 09 - 09:26
@Anne-Marie wij hebben ook een luik! Maar dat zit nu met een kist van vuilniszak van boven dichtgestopt omdat mijn lief vreesde voor overmatig licht 'welke licht' zei ik nog :) Ik verheug me op dat voorjaar en die lente.
@Petronella Precies, met dat bed is het net als met zwerven; ook al ga je nergens naartoe uiteindelijk kom je toch ergens uit.
@Anders Het vervolg is minstens zo avontuurlijk. Meerijden met de hippies van de bussen 'Convoi' Glastonbury festival, Tipi Village. Ik zal eens kijken wat ik ermee kan, maar ik moet ook mijn bed niet uit het oog verliezen :) -
Jacq op 23 01 09 - 09:49
tijd voor een nieuw dekbed met compartimenten. Dan blijft de dons op zijn plek zitten. Idee?
Vechten met rondzwervend dons is een onbegonnen zaak, je verliest altijd. -
ivo victoria op 23 01 09 - 10:16
ha, een klassieke probleemstelling waar in mijn ervaring enkel huiselijk geweld een oplossing voor biedt.
-
Dré op 23 01 09 - 23:58
Echt iets voor dons; moet er eigenlijk sprake zijn van een evenredige verdeling, kiest het meteen weer een kant.
-
Emma op 24 01 09 - 17:20
Ik zit hier vet te grijnzen om je omroep hiernaast.
-
blue op 25 01 09 - 22:47
Vroeger, toen ik nog klein was, had ik een donzendekbeddenachtige jas. Daar waren de vlokjes na 1 x wassen ook aan 1 kant gaan zitten --> best koud. Alleen onderop werd het warm.
-
Gerhard op 26 01 09 - 15:53
Ik kan er niet tegen, zelfs niet in mijn 'gewone' bed, dat het dekbed niet goed in de overtrek zit. Dan ruk ik alles eraf om het even recht te doen. Daarna ligt het extra lekker!
(En wij hebben zo eens wél bij Engelse mensen thuis geslapen, in het bed van hun dochter. Die was er toch niet. We zijn er heerlijk verwend!)