Horrorkind
Er zijn films die zo beginnen, met veel bliksem en geen donder.
Een dreigende bewolkte lucht vol lichtschichten, harde regenslag, aanzwellende storm en een heel orkest vol violen om de dreiging te onderstrepen. Enge films zijn dat.
Wij hadden zo'n storm vannacht, met wolken die maar bleven oplichten, de regen die op de boot sloeg en de terrasstoelen in een schurende tango over het dek.
Het had iets traags engs, dat je eerst denkt; een potje regen en bliksem, wat stelt dat nou helemaal voor. En dat er vervolgens het ene na het andere rampscenario in je opwelt.
De wind werd ook steeds maar harder, het schuiven van de stoelen luider en toen opeens geen geschuif meer - complete stilte.
Klaarwakker lag ik in bed.
Mo!
Waar was mijn stokoude kat die vorige week nog in het water was gevallen na een schrikje?
Terwijl naast mij Aran het gemis aan geluid buiten begon te compenseren ('s nachts doorslapen me hoela) vroeg ik me af wat er zou gebeuren als op dat moment de bliksem in de boot sloeg.
Al dat staal, dat moest een fikse stroomstoot geven.
Of was de boot niet geaard en zouden we de schok pas voelen als we de wal opgingen? Ik ging rechtop zitten.
Beng! Een inslag!
Schrik alom, waren we nog heel? We waren nog heel.
Het sussen van de schrik, kom we gaan weer slapen, en dan de volgende dag (enge muziek, de kijker die tegen het schermt roept 'niet doen niet doen!') hup de kade op, 'nou nou, wat een nacht' en plef! Het hele gezinnetje verkoold.
Ik besloot een paar keer diep adem te halen.
Mijn kat sprong op bed en keek erbij alsof ze niet net heel erg vermist was geweest. Met een zucht liet ik me in het kussen vallen en keek opzij naar mijn kind dat op de borst van mijn lief in slaap was gevallen.
Hij wel.
Toen het eindelijk licht werd liep ik, omdat ik eigenlijk niet kon geloven dat er géén rampen waren gebeurd, een inspectierondje over de boot. Eén stoel was het water in gevlogen zag ik, verder geen schade.
'Hij slaapt alweer', zei mijn lief, toen ik terugkwam.
Ik keek naar het mooi opgemaakte bedje waar Aran bijna volledig in verdween omdat hij zo onmogelijk klein is.
'Weet je zeker dat hij erin ligt?' wilde ik grappend vragen, maar op dat moment zag ik heel traag een klein handje uit het bed oprijzen, een wit handje dat een beetje trilde, precies als in die horrorfilm laatst, helemaal op het einde, toen de storm was gaan liggen en alle gevaar voorbij leek.
Mijn lief keek verbaasd toe hoe ik met een kreet naar het bedje rende, mijn kind eruit haalde en hem tegen mijn boezem drukte.
De storm mag dan gaan liggen, je moet altijd wachten tot ook het geluid van de horrorviolen is weggestorven
-
karin r op 26 05 09 - 12:52
ik fluisterde gisteren in de nacht dat ik dit nog nooit zo erg had meegemaakt. de wind, de regen, de bomen, de takken, het geflits dat heel de kamer inene deed oplichten en dan die knallen. ...
-
inge op 26 05 09 - 14:04
een horrorfilm, ik tweette het gister al. maar dan erin zitten. niet weten hoe het afloopt, omdat nog niemand de film gezien had.
bah.
heb anderhalf uur geslapen.
ben moe.
het geluid van de violen is hier ook weggestorven, nu zitten we hier in zo'n depri film met veel woei en regen, maar je weet dat het niet uit de hand gaat lopen. met het weer, dan.
moest door je logje ook denken aan die eerste keren dat Kleuter (toen nog Baby) ineens ontdekte dat je overdag ook gewoon in je eigen bedje kunt slapen. heel lang. en dat ik dan bang op de bank zat. en een vriendin smste, dat ik bang was 'dat 'ie 't nie meer deed', maar ook niet durfde te gaan kijken, want wou 'm niet wakker maken. maar toch maar ging kijken dan. en hij deed het altijd nog =) -
UncleB op 26 05 09 - 14:10
Door al dat water is je boot beter geaard dan menig gebouw. In het zeer onwaarschijnlijke geval van een blikseminslag wordt hij direkt naar en over het water afgevoerd en je boot is dan ook ontladen. Maar door al die gebouwen om je heen ben je redelijk goed beschermd. Bliksem neemt graag de kortste weg.
-
Emma op 26 05 09 - 15:22
"Mijn lief keek verbaasd toe hoe ik met een kreet naar het bedje rende, mijn kind eruit haalde en hem tegen mijn boezem drukte."
Kijk. Daar zit een hele film in. -
Trui op 26 05 09 - 16:27
Ik houd niet van horrorfilms, dus ik heb vannacht niet gekeken.:-)
Dansen metje kindje tegen je lijf is het fijnste wat er is. Je voelt hem, ruikt hem, ziet hem en proeft hem. En horen doe je hem niet, omdat hij in stilte ligt te genieten. -
Jowi op 26 05 09 - 19:13
@Trui hij kijkt naar de lucht met zijn mond in een heel klein o'tje :)
@Emma samen schrijven, die film?
@UncleB dat is een enorme opluchting, want ik heb er al eerder over gedacht en hoe dat ook alweer zat met die kooi van Faraday.
@Inge o! Ik wou dat mini dat ook van zijn bedje vond. Hij slaapt momenteel overal, op ons, op een kussen, op zijn kop, maar niet in zijn mandje.
@Karin r wel gaaf - nu het over is - dat je zoiets met zijn allen meemaakt en allemaal hetzelfde fluistert. -
kaatoo op 26 05 09 - 21:44
Jaaaaah, het was mooi van engigheid vannacht, spannend ook bovendien! Wat een avonturen & ook dubbel griezelig zo bij jou nu met een klein kwetsbaar babykind aan boord.
-
Theo op 26 05 09 - 23:27
Ik heb een keer opgepast op een baby van een kennis, die was toen amper 2 maanden. Omdat ik niks hoorde ben ik om het kwartier naar haar bed gelopen om me ervan te verzekeren dat ze nog ademde.
-
Gerhard op 27 05 09 - 10:21
Je hebt ontdekt dat de wereld ineens een stuk enger is geworden nu je er zelf een kindje op hebt 'rondlopen'...
Overigens lig je nergens veiliger dan in een stalen schip, tijdens onweer. Blikseminslag in een boot kan trouwens wel vreemde schade veroorzaken, maar niet aan de mensen die er in zitten. Maar je moet niet in de mast klimmen om van het schouwspel te genieten, natuurlijk! -
carice op 27 05 09 - 14:29
En ik vond het nog wel even jammer dat ik alles gemist had... ik slaap zo vast door mijn medicatie dat ik met geen honder horrorviolen wakker te krijgen ben.
-
Laurent op 27 05 09 - 22:22
Jij hebt een te levendige fantasie, daardoor kun je zelf ook van die enge scènes schrijven, haha.
-
frans54 op 28 05 09 - 23:00
Ik was nog aan het bijkomen van mijn vakantie en heb slechts geconstateerd dat het behoorlijk feest was buiten met veel licht, veel kabaal en veel water. Daarna heb ik me omgedraaid en ben verder gegaan met bijkomen.
-
stoere schrijfster op 30 05 09 - 19:05
Net als carice heb ik er niets van gehoord... ;-)
Mooi log Jowi. Ik lees hier altijd graag. -
inge op 01 06 09 - 22:03
@jowi, komt nog. echt. het kàn ff duren ; )