Testosterontaal
Moet het hier niet wat minder over mini gaan, vroeg ik mij af.
Weg met die verwondering over zo'n vers frietje, meta-observaties, ballen tonen, testosterontaal: geluiden die meetellen in het literaire bestaan.
Dit is immers mijn fictionele speeltuin. Hier moet ik stralen. Hier worden woorden getest, hier wordt, hoe bescheiden ook, gezocht naar ingangen tot het Echte Leven.
En dus dacht ik na over dat Echte Leven. En over al die artikelen die ik in kranten lees over wat een 'grote roman' moet zijn (want wat is een roman meer dan een afspiegeling van dat 'echte leven' sterker nog, misschien is een roman nog wel echter leven dan een leven - maar dat terzijde). Het 'grote roman' recept lijkt vooralsnog: klein verhaaltje over leven en dood verpakt in een historisch kader met veel getergde mannen, een aantal plotlijnen en vrouwen die er nauwelijks toe doen.
En ik dacht over vrouwen die te 'klein' schrijven volgens diezelfde kranten.
Te eenduidig, teveel over kinderen, over meerdere doelen tegelijk nastreven, over naijver, frustratie, gestolde verlangens.
In de draagzak op mijn buik begon Aran te kraken, want dat doet hij nog steeds, kraken als een oud mannetje dat jarenlang teveel tabak heeft gepijpt.
Zijn haar glansde roodblond, al zijn vingertjes lagen als krullen op zijn schoot.
En ik dacht, wat nou klein.
-
inge op 03 06 09 - 12:06
and i realized that night
that the hall light
which seemed so bright when you turned it on
is nothing
compared to the dawn
which is nothing
compared to the light
which seeps from me while you're sleeping
cocooned in my room
beautiful
(ani d.) -
Gerhard op 03 06 09 - 16:22
Wat kan ons die kranten en al dat andere gedoe schelen. Ik vind je mini-stukjes mooi en ontroerend. En op een dag zal Aran ze met heel veel belangstelling lezen en misschien de rest van zijn leven koesteren. Wat heb je nog meer aan lezers nodig?
-
Theo op 03 06 09 - 22:55
Wat ik in mijn vriendenkring wel merk, is dat het de laatste tijd alleen maar over kinderen gaat op verjaardagen. En dan voel ik me buitengesloten, want ik kan aan dat gesprek niet deelnemen. Maar aan de andere kant kan ik er ook heel erg genieten van, vooral als de kersverse ouders vol liefde en met passie te 'klein' praten.
-
Emma op 04 06 09 - 10:23
Tuurlijk schrijven vrouwen klein. Zij weten waar het wérkelijk om gaat.
-
kaatoo op 04 06 09 - 19:43
Groots in alle kleinheid, zoiets. Wat een schatje, he, Jowi, ooooh, wat een poepie. Wanneer mag ik 'm een daggie lenen?
-
Laurent op 04 06 09 - 20:15
Ik word meestal tamelijk moe van die grote romans.
-
ivo victoria op 05 06 09 - 11:00
ik ben zo blij dat ik daar nog nooit over heb nagedacht, over wat een (grote) roman moet zijn. en ik ga krampachtig proberen dat zo te houden.
-
Roerganger op 05 06 09 - 13:19
Goed dat ik weer eens even kom kijken hier. Proficiat Jo!!!
-
Petronella op 05 06 09 - 23:37
Jowie, ga alsjeblieft door met je verhalen over mini en hoe hij je leven verandert. Want dat doet hij toch? Ik heb je onweerverhaal gelezen en wist zeker dat je er nu anders tegenaan kijkt. En zo zal er meer volgen.
Leuk ook, die foto's erbij. -
Petronella op 05 06 09 - 23:38
Oh, ik bedoelde "Jowi"
-
LB op 07 06 09 - 10:56
Wie het kleine niet eert, krijgt het grote niet te lezen!
-
carice op 15 06 09 - 11:55
Jee... ik krijg gewoon kippenvel.