Mijn plukje
Vroeger had ik vlechtjes.
Daar. Het is gezegd.
Ik had vlechtjes en als ik te lang in de zon zat werd ik rood.
Nooit bruin. Rood.
Of ik zat in de zon maar bleef toch gewoon wit, dat was de andere minstens zo onaantrekkelijke mogelijkheid.
'Melkflessen!' gilden de kinderen uit mijn straat.
Het enige voordeel van die zon was dat ook mijn haar rood werd. Een beetje.
'Kijk, een paar plukjes' fluisterde ik tegen alleen mijn beste vriendinnen.
Prinsessen hadden rood haar. En hoewel ik liever een ander soort prinses was geweest - zo licht als een veertje, mahoniehuid en gouden golven tot op de (prachtige) kont - was rood niet verkeerd. Een prins zou er wel raad mee weten.
Mijn beste vriendinnen bogen zich vol ernst over mijn bruine lokken en alleen de állerbesten concludeerden dat ik gelijk had.
Inderdaad. Een rood plukje. Hoe bijzonder. Die Jowi. Die had stiekem rood haar.
Maar dan kwam de winter en dan verdwenen ze weer, de plukjes.
Dan begon het hopen, het wensen en het alsmaar herhalen. Want ik geloofde dat als je dingen maar hard genoeg wilde, dat ze dan gebeurden.
Althans, ik durfde niet te geloven dat ik met hard hopen goud en rank en mahonie zou kunnen worden...maar wel iets roder. Qua haar dan.
De oplossing bleek een aantal jaar later in een potje haarverf te zitten, toen hoefde het niet meer zo van binnenuit. Maar dat wensen en herhalen ging nog even door, zoiets wordt een automatisme.
En kijk nou wat ik gebrouwen heb.
Het is nog niet veel misschien, een paar haartjes maar.
Maar kijk goed. Ik zie rood.
Kijk dan:
-
burkovski op 02 10 09 - 09:10
rood en goed gevulde melkflessen
-
Jowi op 02 10 09 - 09:47
@burkovski ik mag toch hopen dat je de baby bedoelt?
-
Trui op 02 10 09 - 09:58
Hé, wat grappig, ik had dezelfde wens als jij. Ik was stiekem altijd een beetje jaloers op mijn nichtje dat prachtig rood haar had. Heb mijn haar ook jaren rood geverfd!
Voor mijn kinderen had ik dezelfde wens en ik dacht dat het gelukt was bij 3 van de 4, maar helaas het werd steeds blonder en daarna donkerder. Mijn zusje kreeg wel een zoon met rood haar! Was ik verdorie weer een beetje jaloers!:-)) -
Laurent op 02 10 09 - 14:51
Je was een soort Pipi Langkous?
Haha, maar wat kijkt-ie goeiïg. -
Gerhard op 02 10 09 - 17:44
Wat binnenin zit moet er op één of andere manier toch uit!
Mooi ijsberenpak heeft'ie, een ijsbeer met blote voetjes! :-) -
Petronella op 02 10 09 - 21:23
Dan is hij nu een prinsje!
Mijn oudste dochter had als baby van 4 maanden een rossige gloed in haar haar, maar dat ging weer voorbij. Ze werd blond. -
Jowi op 04 10 09 - 11:42
@Trui zul je zien dat Aran donker wordt. Maar geeft niks, uiteindelijk. Hij is hoe dan ook een prinsje.
@Laurent Precies :) En Aran is ook goeiig: hij oefent in het zachtgillen.
@Gerhard Hij heeft ook een bruine berenpak mét staart. Maar dat is te warm voor binnen, helaas.
@Petronella Echwel! :) Ik kan me eerlijk gezegd ook niet voorstellen dat hij echt rood wordt: het ziet niet in de familie en ik heb op school geleerd dat het bovendien geen dominante gen is, rood haar. Maar wie weet... -
inge op 04 10 09 - 20:29
ik wou ook altijd rood haar. oranje, het liefst.
nog steeds wel, eigenlijk.
...
enige rood wat ik zie, is aan z'n slabbetje, maar zal aan mij liggen. heb sinds gister een bril en nu niet op.
(echt.)
prinsje hoe dan ook!