Ritueel ziek
Ik ben geen ritueel-mens. Zo iemand die in een vaste volgorde opstaat, flost, tanden poetst en dan even naar zichzelf glimlacht.
Iemand die iedere dag om negen uur een tosti eet. Die op de eerste dinsdag van de maand spelletjes doet met vrienden, die elke vrijdag gaat sporten, elke zaterdag haar vriendje verwent.
Soms zou ik het wel willen zijn.
Met deze blog bijvoorbeeld. Dan denk ik: vanaf nu schrijf ik iedere dag een stukje en ook nog eens in die en die stijl. Dat moet na een tijdje een gemak opleveren. En mensen weten waar ze aan toe zijn. Handig lijkt me dat.
Of ik denk: vanaf nu maak ik een vaste dagdindeling. Wat dat precies oplevert weet ik niet, maar het lijkt zo handig. Beetje grip op de dingen.
Het lukt me niet.
Vandaag liep al meteen mis: te veel koppijn wegens zo'n irritante herfstholteontsteking (nóg irritanter om die ook daadwerkelijk meteen bij het begin van de herfst te hebben) en dus ging Aran met zijn vader mee en ga ik de hele dag kolven én naar college (ja toch maar) én nog een interview dat volgens de tussenpersoon echt op geen enkel ander moment kan en dan nog even in bed in het donker met mijn ogen dicht.
Maar waar was ik.
Rituelen. Als ik nou een ziek-ritueel had hoefde ik er tenminste niet over na te denken.
Ik ben er zelfs een keer bijna door ontslagen, door mijn ritueel-loosheid.
'Je hebt geen ritme', zei de manager, die steevast iedere dag met veel ceremonieel om zes uur zijn eerste fluitje voor zichzelf tapte.
Maar hij had ongelijk.
Ik heb wel een ritme, ik heb zelfs een heleboel ritmes. Maar ik herhaal ze niet.
-
Gerhard op 07 10 09 - 19:58
Zich herhalende ritmes (ik moet me door je laatste twee zinnen even nauwkeurig uitdrukken) zijn dodelijk voor de creativiteit en het gevoel écht te leven.
(Dit geldt niet voor babies natuurlijk, die houden wél van regelmaat en rituelen. Dat wordt dus wennen! ;-)) -
Frans54 op 07 10 09 - 21:45
Rituelen zijn vreselijk lastig als je een keer iets anders wilt doen. Het is dat ik mijn medicijnen op gezette tijden moet innemen anders deed ik er helemaal niet aan, hoef ik tenminste niet steeds te denken "Oh, dat had vandaag ook nog gemoeten" maar kan ik het houden op "dat doen we dan morgen (overmorgen, volgende week) wel". Leeft heerlijk ontspannen zo lang je het niet te veel uit de hand laat lopen (alles op het laatste moment wordt ook weer nogal vermoeiend)
-
Trui op 08 10 09 - 11:17
In de muziek is een zich herhalend ritme wel lekker. Het mooie van het dagelijks leven is, dat je iedere dag weer opnieuw kunt bepalen in welk ritme je de dag door zult brengen. Zelfs Aran bepaalt al zijn eigen ritme.:-))
-
Jowi op 08 10 09 - 12:43
@Trui het is misschien ook niet waar wat ik zeg. Het is meer hoe het voelt. Want natuurlijk herhaal je jezelf: wakker worden, leven slapen, het is maar van hoe ver weg je kijkt.
@Frans54 Medicijnen dwingen je tot een ritme ja, maar jij bepaalt of je jezelf herhaalt :)
@Gerhard Net de baby na het eten weer in bed gestopt. Zonder ritueel trouwens, ook al zegt iedereen dat het moet. Misschien dat Aran er heel creatief van wordt :) -
Gerhard op 08 10 09 - 12:48
Ach, je moet je ook niks aantrekken van wat iedereen zegt. Hebben wij ook nooit gedaan. We hebben Hella ook nooit in stille kamertjes laten slapen of opgesloten laten huilen. Gewoon altijd bij ons en 'verwend', wat bij baby's volgens mij trouwens niet kan. En ze werd gewoon een rustig en tevreden kind.
-
Anders op 08 10 09 - 18:44
Om 6.00 uur je eerste fluitje ?
Dat noem ik geen ceremonieel...
dat noem ik verslaafd.
Wat overigens ook geldt
voor een tosti om 9.00 uur 's morgens. -
Jowi op 09 10 09 - 09:03
@Anders ik denk dat verslaving en rituelen dan ook zeer dicht bij elkaar liggen.
@Gerhard Dat huilen hebben ze toch ergens voor uitgevonden denk ik dan. Maar om nou te zeggen dat ik immuun ben voor wat andere mensen zeggen: er loopt een dun lijntje tussen luisteren wat anderen doen en alsmaar 'goede raad' opvolgen. -
Gerhard op 09 10 09 - 11:21
Inderdaad. Je moet natuurlijk ook niet alles categorisch afwijzen. Wij hebben altijd voornamelijk ons gevoel gevolgd en daarin hooguit van anderen meegenomen wat ons ook verstandig leek. En het is een leuke meid geworden, alleen dat puberen... *zucht* ;-)
-
inge op 11 10 09 - 21:52
http://kailash.balnac.com/blog/wp-conten.. ; )
-
Jowi op 12 10 09 - 10:06
@Inge hij is geweldig!
@Gerhard De tandarts zei vanmorgen: 'je zoon moet ook bij mij komen als hij wat groter is, dat is leuk, dan kan ik hem zien opgroeien want ik ben hier nog wel zeventien jaar.' Toen grijnsde hij even, 'Dus tegen de tijd dat hij pubert stop ik er lekker mee.'
Mijn tandarts heeft drie kinderen, vandaar. -
Roezemoezen op 14 10 09 - 16:55
Dat ik zelf geen ritme heb is tot daaraantoe. Maar dat ik de ritmes van anderen tot vervelens toe oprek is een heel andere zaak.
Hoe vaak staan mensen niet troosteloos onder een afkapje in de regen op mij te wachten op een ellendig en afgelegen kruispunt? En dan kom ik verwaaid en verontschuldigend aanfietsen omdat ik weer eens te laat ben. Omdat mijn leven een ritme ontkend.
Misschien moet je jezelf gewoon af en toe een rotschop verkopen. -
Jowi op 14 10 09 - 17:24
@roezemoezen maar geen ritme betekent toch niet dat je niet op tijd kan komen? Voor mij betekent het vooral dat elke dag er anders uitziet, zelfs als hij theoretisch hetzelfde zou kunnen zijn. Of (volgens sommigen) babygewijs zou moeten zijn. Ik word er blij van, dat het niet zo is.
-
Roezemoezen op 14 10 09 - 20:48
Is waar. Is waar. Maar 'het niet op tijd kunnen komen' vloeit voor mij als vanzelf voort uit het ontbreken van een ritme. Als je een dag ritmisch indeelt dan is de kans groter dat je tijd ook ritmischer is ingedeeld.
.... * kuch *
Dit klinkt wel weer heel erg ingewikkeld allemaal.
Laat ik het zo zeggen: ritmes zijn goed voor het tijdsbesef.
ritmes zijn niet goed voor de variatie.
Slotsom: Streef ernaar dat elke dag er anders uitziet. Maar kom wel op tijd.
Ja!
Zoiets? -
Jowi op 18 10 09 - 10:52
@roezemoezen: die laatste zin ga ik uitknippen en boven mijn bed hangen :)