IJsmuil
Het is nacht en ik luister naar het kraken van het ijs.
Ik probeer een metafoor te verzinnen, het ijs de tanden, het wak waarin onze boot ligt de muil, het kraken de kaken.
Nog even en het toehappen begint, het malen het verpulveren het smakken.
Ik sta op en zet de verwarming lager.
Buiten is het water stil. Mijn ogen stuiteren op die harde vlakte, gewend als ze zijn om in de golfjes te verdwijnen.
Weer onder de dekens bedenk ik: geen enkele vergelijking past.
Dat kraken, dat zijn geen kaken, dat is geen beest, dat is niets anders dan bevroren water.
Een geluid dat in je lijf gaat zitten. Zoals een geur in je lijf kan zitten.
Ik lig stil en snuif.
Ik ruik het kraken van het ijs.
-
Anne-Marie op 04 01 10 - 16:14
Ik voel de kou optrekken, snel een trui aan.
-
pascal summer op 04 01 10 - 20:09
Ik bespeur in dit geurende kraakijs duidelijk sneeuwwitte poëzie.
-
Frans54 op 04 01 10 - 21:31
Ik heb heel wat foto's gemaakt de afgelopen weken. Steeds weer probeerde ik een mooi stukje sneeuw te besluipen. Ik kon echter het kraken niet voorkomen.
-
LB op 05 01 10 - 09:58
"Krakende wagens lopen het langst" zeggen ze.
Zou dat ook voor krakend ijs gelden? -
Gerhard op 05 01 10 - 12:34
Mooi, dat van die stuiterende ogen. Ik snap precies wat je bedoelt. En slapen in zo'n ijsmuil, ik zou het wel eens mee willen maken. Hoe is het met de diesel afgelopen?
-
Laurent op 05 01 10 - 17:50
Je voelt je wel één met de natuur, op die manier.