Haas
Er is dus een kinderboek in de maak.
Een eerste versie - nog pulserend van de rare zinnen en onafgemaakte lijntjes - heb ik gisteren ter lezing aan Joukje gegeven.
We zouden ook naar theater gaan, maar Joukje was ziek.
Ik heb pogingen gedaan andere vriendjes te verleiden.
Of ik kon alleen, want ik ken mensen in het theater, weetjewel.
Tot het laatste moment ging ik bijna wel en toen toch maar niet.
Een 'laat maar zitten', waar ik me vanmorgen druk om maakte want vroeger was ik niet zo'n angsthaas, toen durfde ik naar buiten, ook in mijn eentje, soms dagen achter elkaar.
Nu zit ik onder de grond en praat het liefst met een stem van weblog of email.
Of, ok, als het moet, telefoon.
Tot ik dacht.
Nee.
Ik heb gisteren het begin van mijn boek uit handen gegeven.
Ik ben geen Haas.