Vrijwillig naakt 01
Je vraagt bedeesd: 'Wat denk je, lijkt mijn kont dik in dit slipje?'
Je draait een rondje in je ondergoed voor een man of tien, waarvan je de helft niet kent.
Maar stiekem weet je dat je er hard voor hebt gewerkt. Voor die kont. Of in dit geval: aan het boek.
Er is altijd zo'n eerste openbaar moment.
Dat is nu.
Mensen die ik niet ken zijn het manuscript aan het lezen en dat levert trots en gene en nieuwsgierigheid op.
Nu kan er nog iets uit, of in, of anders.
En ik ben bereid te luisteren, maar tegelijk mag het alleen zoals ik het wil.
Zoals je in een huis best een gordijntje mag vervangen maar de voordeur gewoon de voordeur moet blijven.
-
inge op 09 09 10 - 13:46
spannend!!!
-
UncleB op 09 09 10 - 14:12
Succes!
-
Karen op 09 09 10 - 21:37
Gaaf en spannend!
-
Trui op 12 09 10 - 14:00
Fingers crossed.:-)
-
Petronella op 14 09 10 - 10:35
Het lijkt me vooral een eng moment bij de eerste keer, maar ik kan me voorstellen dat het steeds spannend is om de beoordeling af te wachten.
-
Claudia op 16 09 10 - 14:09
Ik ken het gevoel. En de vergelijking met de kont vind ik erg goed. Het is iets heel intiems en eigens, iets waar je eigenlijk helemaal geen kritiek op kúnt hebben, en toch ook weer wel...zodat je beschroomd zegt: 'ja, misschien moet er toch een kilootje vanaf' of 'je hebt gelijk, een andere onderbroek is beter'. En toch blijft het jouw kont. Ha. Trots laten zien die handel. Met een veer erin, dat zal ze leren!