Vroeg
Knoest was extra vroeg naar bed gegaan, nu was hij extra vroeg wakker.
Hij lag met zijn ogen open maar dacht voor zover hij wist niet na.
Hij luisterde. Eerst naar niets. Toen of de kleine jongen al wakker was.
Als hij zijn hoofd draaide kon hij op de klok zien hoe laat het was.
Onder het gordijn kwam al wat licht.
'Hallo', zei de kleine jongen opeens met zijn zilveren stemmetje in de kamer naast hem.
En daarna: 'Daahaagspin'.
Knoest deed zijn ogen dicht. Om het moment nog even te rekken.
-
Astrid op 25 03 11 - 08:50
Ochtenden met een gouden randje, mooi geschreven!
-
Jowi op 25 03 11 - 23:07
Astrid dank je wel :)