Dokter
Gisteren sprak ik met een echte dokter over hartziektes.
Dat komt omdat Marrit, een van de personages in mijn roman, er een heeft.
Ik wist precies welke, maar ik wist niet of die ziekte klopte met de gevolgen die Marrit ervan ondervindt. Internet en fantasie als informatiebron maken nog geen dokter.
Het was een zeer verhelderend gesprek, waardoor ik nu blijmoedig verder kan met herschrijven.
En toch blijft er een raar gevoel hangen.
De dokter die ik sprak wist dat het een roman betrof, maar toch was het net alsof ik haar erin luisde met een fake patient.
En dat niet alleen, ik deed die fake patient ook vanalles aan; 'bestaan er, theoretisch, dodelijke hartziektes die veroorzaakt kunnen worden door chronische stres?'Het was net als toen ik in New York tijdens het schrijven van Leopold serieuze gesprekken voerde over het uitbroeden van eieren.
Hoewel toen niet iedereen begreep dat het fictie betrof en ik niet altijd de moed had om ze uit de droom te helpen.
'I'm writing about this old man who hetches eggs on his body'.
'I can help you with that, I know Barnyfelts'.
'Excuse me?'
'Barnyfelt, that's a Dutch chicken right?'
'Oh, Barnevelder. Yes. That's a Dutch Chicken. Did you ever hetch those?'
'As a matter of fact I did, I'll tell you all about it, or better yet, give me the phonenumber of that old guy and I'll tell him personally.'
'He doesn't have a phone.'
'Oh. No problem, where does he live?'
'In Spain.'
'So how do you stay in touch with him?'
'I'm writing him.'