Luxaflex
Zondag 10.43
In sporttenue zit ik achter mijn computer op kantoor waar plek is voor minstens vijftien mensen. In mijn eentje natuurlijk.
Ik hoor hier ook niet te zijn. Ik hoor nu het vet van mijn lijf te fietsen op een nepfiets die heel hard nergens naartoe gaat.
Net als mijn brein.
Maar nee. De les was, toen ik daar na een kwartier tegen de wind in trappen aan kwam hijgen, vol. Het vriendinnetje dat ik vervolgens voor koffie belde nam niet op dus kocht ik om mezelf te troosten een grote Latte bij de Coffee Company en een citroen muffin.
Is het het jaargetijde? Zijn t mijn hormonen? Is het de wereld in het algemeen?
Alsof je op een dag per ongeluk die luxaflex achter je ogen hebt dichtgetrokken en hem niet meer open krijgt. Vroeg verkocht ik luxaflex brillen op festivals, geloof me, het was mijn charme, niet het gemak van de bril die maakte dat ik ze verkocht.
Schrijven dus, want dat is immer de uitkomst bij slecht zicht. Een nieuw leven verzinnen omdat dit leven soms nogal tegenvalt.
-
Xtoph op 04 12 11 - 11:56
Of iemand ontvoert je heul snel naar n grote stad, nyc bvb, of sao Paolo of Mexico city of of en dan knallen die luxalexies zo open en beduusd van al t langs zoevende stuitert ze voort, stuitert de pen en de gedachten !-) ontvoeren dat is het toverwoord tegen levensmomenten met slecht uitzicht ...
Of ff uitwaaien op m'n daktuin?
Hij gaat werken en mensen ontvoeren
Toedeloe -
Jowi op 04 12 11 - 12:41
Xtoph is lief!
-
inge op 05 12 11 - 21:39
schrijven is immer de uitkomst bij slecht zicht.
ge-wel-dig.
mss schrijf je zo mooi dat het leven daarom soms tegenvalt.
dacht ik toen even.