Workshop met wonderkinderen

Gelezen heb ik al wel op scholen.
Ik ben ook wel eens mee geweest op reportage.
Ik heb wel eens bijgezeten, meegepraat, rondgekeken.
Een workshop gaf ik nog nooit. Tot nu toe.
Heet zaaltje, zon in mijn snoet. Vijftien kinderen die ik net allemaal een handje heb geschud.
'Het gaat erom wat je voelt,' hoor ik mezelf zeggen. 'Je kan iedere omgeving verzinnen, een rups in de hoofdrol, een tovenaar, een junk, als je maar weet waar het gevoel van het verhaal over gaat.'
Ik trek mijn mond dicht om niet allerlei nuances aan te brengen.
We kijken naar structuur, naar begin midden eind, naar de vraag of 'zelf gevoeld' ook 'zelf meegemaakt' moet zijn.
Ik geef ze een opdracht, ze slaan aan het schrijven.
Ze lezen voor. Goeie beginnen, mooie spanningsopbouw, steile cliffhangers.
Mijn eerste workshop, man wat waren ze goed.

  1. burkovski op 20 12 11 - 20:37

    is dat nog schrijven op papier of hebben ze allemaal een laptop voor hun neus?

  2. inge op 20 12 11 - 23:13

    oh wat tof! ^^ #magikjenogsteedsmailenookalshetbegin2012wordttrouwens?

  3. Jowi op 21 12 11 - 09:20

    @Burkovski sterker nog, ik weet niet zeker of het wel kinderen waren vanwege die enorme beeldschermen :)
    @Inge tuurlijk mag dat!

Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden. Excuses voor het ongemak
 

Zoeken

Doorklikken

Eerder (Dooie mus)
Home
Later (Nieuwe boot)

Laatste reacties

  • Anna: Die personificaties vind ik gaaf: de stad die ergen…
  • inge: oh ik zou geen oog dichtdoen, ik ben zo slecht met …
  • inge: ^^ #benieuwdnaarliedje hahaha
  • inge: ik lees tussen deze regels door al een heel verhaal…
  • Venus: Ohwjaaah, herinneringen, dat zijn rare dingen, heel…
  • inge: de kleine momenten, dat is wat je bijblijft. ik mer…
  • Anders: dat had ik even gemist, geloof ik... #andereboot
  • Anders: bij ons het geklots onder de overnaadse romp bij de…