De jonge leraar (1)
Hij stond een eindje verderop, met zijn rug naar het schoolplein. Niet de beste positie, maar hij was daarnet ontspannen langsgelopen en dan kun je niet een eindje verderop opeens scherp keren. Ze zouden het zien. Ze zouden het allemaal zien.
Hij verlangde naar een sigaret om nu ontspannen op te steken. Zijn vader kon dat, maar zijn vader droeg ook een hoed en beide opties waren voor de jonge leraar in zijn eigen bestaan onacceptabel. Een anomalie in een reeks van burgerlijke overzichtelijkheid. 'Burgerlijk' zo had Lies hem laatst genoemd en sindsdien droeg hij dat etiket met trots. Hij moest wel burgerlijk zijn. Hij ging een voorbeeld voor de kinderen zijn. Een gezond en verstandig voorbeeld.
Ai, daar ging de bel al. Hij verstarde. Nu moest hij keren. Nu moest hij keren. NU moest hij keren.
(wordt vervolgd)
-
pluuusje op 11 01 07 - 15:45
Veel te klein stukje... doorgaan :)
-
casper op 11 01 07 - 15:48
Vol verwachting klopt mijn hart.
-
Literatuuraire op 12 01 07 - 01:00
Ongelofelijk vrolijke en snelle schrijfster ben jij!
Is het hier een hele Cossee-kliek? (Gerb en Jan zitten er ook bedenk ik me ineens...) -
ted op 12 01 07 - 22:20
Ik zit hier ook wel eens (Nieuw Amsterdam, Leopold, Van Goor, Querido, SUN, Zwijsen)
-
Jowi op 12 01 07 - 22:28
Ted is een hele kliek in zijn eentje :)