Druipers
Als je een weekend tussen de verven, de lijmen en de epoxy doorbrengt, lijkt het na een tijdje of je dat spul bent.
Het zit in je haar, in je neus in je longen. De wereld wordt er anders van. Niet alleen waziger, ook technischer. Op de wc in die ene bar valt opeens op dat alle naden zo slordig zijn gekit.
En hee, is die mast nou ook ge-epoxied? En die houtverbinding van die stoel, das lijm. Of toch een zwaluwstaart?
Maar nog tijdens al die technische verwondering dringt zich de gedachte op dat het ook heel fijn zou zijn als je klaar was. Als je dat hele proces van bouwen en rekenen en regelen en smeren gewoon in één weekend er doorheen kon rammen. En dan tevreden met een biertje, een schrift en een pen op het dek.
Helaas. Iedere schipper weet: één zwaluwstaart maakt nog geen zomer.
-
venus op 10 04 12 - 10:00
Vraagt om een diepgaande onderscheiding tussen het werk en het niet-werk? Of toch liever maar niet? Ik bedoel: klussen is ook heerlijk om te doen tenslotte.
-
Jowi op 10 04 12 - 10:53
@Venus voelt als een typisch geval van gevoelensverstrengeling: aan de ene kant lekker om te doen, aan de andere kant het oneindige ervan