In het land waar de avonden kort zijn
Gisteren belde vriendin J of ik na het Na de Dam theater naar nog later theater wil. Want dat bestaat, in deze hippe stad.
Theater of eigenlijk theaterliedjes die vanaf elf uur door de mooiste keeltjes van Nederland worden gezongen.
Ik moest meteen denken aan de dagen met Jan Willem, dat we naar Bellevue gingen om in die kleine benedenzaal nieuwe liedjes van cabaretiers te horen.
Niets raakt de zoete weemoed dieper dan drank gemengd met zang.
Haar vraag hing tussen ons in. Ik keek naar buiten. Het was half negen, in de verte klonk gejodel van mijn zoon die net in bed lag, hij had nu al zin in morgenochtend.
'Nee,' zei ik zachtjes, 'elf uur haal ik niet.'
-
Venus op 02 05 12 - 10:15
Komt vanzelf wel weer. Later.
-
swaan op 02 05 12 - 10:43
herkenbaar. over een paar jaar staan we weer tot diep in de nacht met een biertje in ons hand te luisteren naar liedjes. maar nu even niet.