Schaapjes
Zoals ik, onderweg naar Rome (dat vermoed ik althans), ter hoogte van Zevenaar wel eens zou willen dat ik er was.
Bozig loop ik door tot ik moe ben. Dan ebt de haast weg en ga ik tussen het fluitekruid liggen. De prairie van de Lage Landen.
Olivia verschijnt al bijna in het Duits, ik vermoed ook in Amerika (toch eens vragen hoe dat zit). Ik schrijf stukjes in tijdschriften en op websites. Ik probeer met fictie geld te verdienen. Avi-teksten. Workshops.
Ik worstel met dat vierde manuscript, een verhaal dat ik al zo lang wil schrijven en al twee keer eerder schreef zelfs, in andere, vastgelopen versies.
Ik adem uit.
In de verte klinkt de lokroep van het affe boek. Ik veeg het gras van mijn versleten jurkje, grijp mijn wandelstok en jaag mijn schaapjes samen. Ik wijs, daar, daar moeten we ongeveer heen. En dan moet jullie er allemaal in.
Ze luisteren niet, en er is er alweer één ontsnapt natuurlijk.
Bij nader inzien zijn het niet eens allemaal schaapjes.
-
Anna op 19 05 12 - 11:23
Ha nee, er zitten wolven tussen! Juist goed, hou vol. Het is, het is, het is, xa
-
inge op 20 05 12 - 11:27
iets met tijd. timing. denk ik. dan.
als de tijd rijp is, bedoel ik.
denk ik.
dan. -
Laurent op 20 05 12 - 12:01
Dat lijkt me toch wel zoiets moeilijks, opnieuw beginnen met ene boek, of het overnieuw schrijven. ik hoor dat wel vaker dat schrijvers dat doen, dat zou ik toch niet kunnen opbrengen.
-
Jowi op 20 05 12 - 20:53
@anna Het is. Je hebt gelijk.
@Inge Jaaaa absoluut. Timing is alles. Je moet het alleen net even weten..
@Laurent Het is niet echt opnieuw. Het is het zo goed mogelijk vertellen. Desnoods met een nieuwe zin. Of een nieuwe melodie.