Tweede roeiles
Uit pure ijdelheid heb ik mijn nepregenjas aan. Hij wappert zo leuk om mijn benen en hij is zo mooi blauw.
Alleen als het regent valt hij door de mand.
Ik ben ermee op weg naar roeiles, mijn tweede.
Of het wel doorgaat vroeg iemand zich nog af, maar ik dacht: water is water en zo blijkt het ook te zijn als ik er druipend aankom.
We roeien met zijn vieren en hebben ieder een eigen riem. 'Je mag geen peddel zeggen, dat is net zoiets als paarden en poten'. Ik knik dat ik dat best begrijp.
Na enig aarzelen ga ik toch met jas en al in de boot, want het lijkt wel warm, maar dat lijkt maar zo.
Net zoals die jas dus handig lijkt. En droog. In werkelijkheid gaat hij nat en al in het schuifmechanisme van de stoeltjes zitten.
We moeten een paar keer stoppen zodat ik het ding weer van de vloer en onder mijn oksels kan hijsen.
Het water is strak en glad. Er is verder niemand.
We snijden er doorheen. Soms zoeven we zelfs.
En het regent.
-
Venus op 31 05 12 - 22:39
Van die dikke spetters op dat mesgladde wateroppervlak. Je hoort de straaltjes water aan komen striemen.