Hop
'Het heet hoppen,' zegt leraar Jorrit en hij lacht erbij alsof hij het net zelf verzonnen heeft.
Ik kijk naar mijn riem (niet peddel) die ik op het laatste moment moet kantelen en dan door het water trekken. Goed kantelen, niet half, anders voelt het alsof je met peddel en al onder water wordt getrokken.
Het is leuk, deze vierde roeiles, maar tot nu toe ook een beetje saai. Naar voren glijden, naar achteren glijden, kantelen en keren. Dat is het wel zo'n beetje.
Jorrit zegt vaak 'dat ging best goed'. Dat is ook leuk.
Nu zegt hij: 'Na de "hop" doen we een 'drie op tien'.
Hij legt uit dat je dan drie keer zwaar haalt en daarna tien keer snel.
We zeggen dat we t snappen.
'Hop!' En daar gaan we. Drie keer hard, we schommelen, de eerst vijf snelle willen ook nog niet, maar dan gebeurt het: we hebben tempo, de boot scheert door het water. Wel vijf slagen lang.
De Amstel is bijna leeg want iedereen verwacht noodweer. Wij niet. Wij halen en slaan, trekken en hoppen.
Meer blijkt niet nodig.
-
Zeekraai op 22 06 12 - 08:41
Ik vind 't altijd zo naar, dat je achterstevoren in zo'n skiff zit...