 |
Vuisten
Verhaal bij een foto van Erwin Olaf M Magazine NRC Handelsblad
Mijn moeder huilde toen ik mijn eerste gevecht won. Ze had gezien hoe ik van binnen was. Hoe hard. Dat was misschien niet mooi maar wel echt. Ik koesterde dat moment.
Al sinds mijn vijfde wist ik dat de ring een miniversie van de wereld was. Je begon een gevecht met een respectvolle groet, daarna mocht je alles geven. Wie het meeste gaf, won.
|
| |
|
 |
Juffrouw Den Hartog als popster
Essay in Het Financieele Dagblad
Een beetje popster weet dat integriteit geld kan opleveren. Ze gaat af en toe naar Afrika, laat zich fotograferen met arme kinderen op de arm en beweert dat ze een deel van die rijkdom met die kinderen gaat delen. Heel nobel.
|
| |
|
 |
Te Griezelig!
Artikel over kinderangst en theater en of dat mag in de Volkskrant
Midden in de zaal kijkt een klein meisje strak voor zich uit. Haar moeder heeft haar net een duwtje gegeven, ze reageert niet. Het zaallicht is aan, ongeveer de helft van de kinderen zit met de vingers omhoog gestoken. ‘Wie van jullie heeft gescheiden ouders?’ vraagt de acteur nog eens.
|
| |
|
 |
We eten patat en voelen ons indringers.
Serie zomerverhalen in NRC Next over jeugdherinneringen
‘Als je ze hier een week opsluit, ontwikkelen ze hun eigen taal’, zeg ik tegen mijn vriend.
‘Die hebben ze al’, zegt hij.
Het is een vroege zaterdagmiddag en de jongeren van de jongeren-camping schuifelen in onwennige kluitjes voorbij.
|
| |
|
 |
Op de achterbank. Mijn broer telde de winegums.
Serie zomerverhalen in NRC Next over jeugdherinneringen
Als het aan mijn moeder lag, nam ze ook de eettafel mee, inclusief placemats, serviesringen en servies. Maar aangezien de tafel écht niet in ons Golfje paste, beperkte ze zich tot alles wat kleiner was.
|
| |
|
 |
Het was voor mij een overburgerlijke spookplek
Serie zomerverhalen in NRC Next over jeugdherinneringen
Ooit ben ik er een keer verdwaald. Het was zomer en Marina en ik waren op weg naar het zuiden.
Marina zei: ‘Kom, we gaan binnendoor.’
Er was alleen een ruige vent met een kruiwagen die naar ons staarde.
|
| |
|
 |
Hij sloeg een arm om me heen. ‘Niet bang zijn.’
Serie zomerverhalen in NRC Next over jeugdherinneringen
Hij heette Floris Kist en was een van de leiders van het zeilkamp. Ik was elf en smoorverliefd, voor het eerst. Verder was ik bovenal een stuurse vroeger puber die alles moeilijk vond.
Het zeilen bijvoorbeeld. Hoe moest ik hard aan de touwen trekken terwijl ik tegelijk mijn wankele vrouwelijkheid probeerde te bewaren?
|
| |
|
 |
Vroeger was clown Henkie vast populair
Serie zomerverhalen in NRC Next over jeugdherinneringen
Ik zou een prima ratje zijn geweest, want ik kon me weinig leukers voorstellen dan die ton.
|
| |
|
 |
Artikel in Tijdschrift Lezen over de serie Annie M.G. Schmidt.
Annemarie Prins: ‘Ik kende Annie vooral als grappige, taalvaardige oma. Pas toen ik het script kreeg en haar boek las leerde ik een andere kant van haar kennen.’
|
| |
|
 |
Artikel in SICA Magazine over cultuureducatie
‘We ontwikkelen nieuwe manieren om jongeren, internationaal of nationaal, met elkaar in contact te laten komen’, zegt Henk van Zeijts, programmamanager voor het Creative Learning Lab van de Waag Society.
|