Jowi Schmitz

Bloembollen en kinderen

Mon, 08 Mar 2010 15:54:00 +0100

Alsof ik net twee jaar onder de grond heb gezeten en af en toe briefjes naar boven schoof.
Briefjes die dan op deze weblog terecht kwamen en werden gezien door jullie: mijn vijf en een halve trouwe en zeer geliefde webloglezer.

Maar al het andere werk, de verhalen, de boekbeginnen, zelfs een kinderverhaal, het bleef allemaal ondergronds.
Waarom?

Ik stuurde wat op het werd niet wild enthousiast ontvangen, ik maakte een geheel nieuw verhaal - en dat kost tijd.
Ik kreeg een kind, en een klus en nog een klus en nog een kind - of nee, één kind. Maar toch, je begrijpt, er zat wat ruis op de lijn.

Vanmorgen met de sneeuw en de ochtendtrein naar Rotterdam waar een kinderboekenuitgever mijn eerste zes pagina's kinderverhaal zó mooi vond dat ze nu al zeggen dat ze het - als het af is - willen uitgeven. Precies zoals dat ging met Leopold.
En mijn verse manuscript voor volwassenen is ook op weg naar de oppervlakte. Want inmiddels schijnt de zon.

Ik veeg nog eens wat zand uit mijn ogen en denk: waarom nu wel?
Daarna rek ik me uit, kijk om me heen en snap het opeens:
Ik ben mijn eigen bloembol.

Melden

Tue, 02 Mar 2010 09:17:00 +0100

Op tv staan mensen politiek tegen elkaar te schreeuwen en je kan de supermarkt niet in of je krijgt een pamflet in handen gedrukt.
Ik ga er alleen maar minder van vinden.

Smerig en SMERIGER

Wed, 24 Feb 2010 15:31:00 +0100

Hier in de kantine van de UvA verkopen ze twee soorten koffie: SMERIG en SMERIGER.
Ik heb versie één gekocht omdat er geen rij stond.
Dat is uitzonderlijk, want meestal staat die rij er wel - het zijn de haastigen die SMERIGER koffie tot zich nemen.
En als ik dat onduidelijk zeg, dan zou ik er ter verheldering een prachtige 2x2 tabel van kunnen maken. En dan uitrekenen hoeveel haast je ertoe zou aanzetten de SMERIGER koffie boven de SMERIGE koffie te verkiezen. (Dat woordje SMERIG heeft iets lekkers, als je het tenminste met genoeg hoofdletters schrijft)
Dat ik, naast koffie, behoefte heb aan dit soort overpeinzingen heeft weer te maken met het statistiek tentamen aanstaande maandag.
Nooit zeggen dat je niks leert.
Zelfs niet van SMERIGE koffie.

Niks niet nieuws

Sun, 21 Feb 2010 20:11:00 +0100

Wat mij nou grappig nieuws lijkt: dat we opeens weer een kabinet hebben.
Dat de politici met hun serieuze smoeltjes zeggen: we hadden even ruzie, maar nu is het weer aan.
Zo gaat dat in alle relaties.
'Hij bedoelde het niet zo', fluistert Balkenende aan een haag van verslaggevers.

Plaats en tijd

Wed, 17 Feb 2010 08:21:00 +0100

Het is acht uur en ik heb al een was gedraaid, kleertjes uitgezocht, spullen van hot naar her gedragen en mezelf gepoetst en gestreken.
De huisvrouw in mij kan gelukkig zijn.
Parallel met al die huishoudelijkheid duiken er zinnen op. Eentje zelfs al sinds vanmorgen nog vroeger, baby-ontbijttijd, zes uur, goede kans dat die zin vandaag ook in het boek belandt, zelfs al heb ik hem wel eens vaker gehoord.
Dus misschien mag hij alleen in het manuscript en haalt hij de voltooiing niet. Dat weet je niet. Dat weet je nooit.
Welke zin? Hier komtie:
Wacht tot het rode licht gedoofd is, er kan nog een trein komen.

Mocht je dus volgend jaar mijn boek lezen en je afvragen wanneer juist die ene - dan weet je het. Vandaag, tussen de rompertjes door.

Nieuw met jou?

Sat, 13 Feb 2010 09:29:00 +0100

Gisteren met Danny gepraat over een nieuwe websitejas.
Ik dacht namelijk: nu ik steeds meer klussen heb buiten de kunstwereld, zullen er hier ook wel nieuwe bezoekers komen.
Bezoekers die deze log niet kennen.
Zakelijke bezoekers, die op de homepage misschien wel niet meteen met hun neus in de poepluiers willen vallen.
Zakelijke bezoekers, die zich niet met mij willen afvragen waarom een mens een raar product als kaas eet.
Zakelijke bezoekers, die cv's willen lezen, die willen weten wat ik eigenlijk doe in het dagelijks leven, behalve stukjes tikken op mijn weblog.

Het makkelijke deel hebben we al opgelost: alle andere pagina's worden voorzien van links-die-het-doen naar verhaaltjes, up-to-date informatie over optredens, plannen en veroveringen.
Rest nog deze eerste pagina.
Ik zeg: we laten hem zoals hij is, maar verstrakken de boel een beetje. Zodat je wel over die poepluier leest, maar dat niet opvalt hoe erg hij stinkt.
Wat jij?

Dagboek van een werkzame moeder

Wed, 10 Feb 2010 16:18:00 +0100

Tien minuten huilen, dat is ongeveer de slaapregel voor Aran.
Meestal haalt hij dat niet. Vijf minuten maximaal, dan knorren.
Maar daarnet lag hij na tien minuten nog steeds te protesteren. Dus liet ik mijn computer in de steek om hem streng toe te spreken.
Kwam ik bij zijn bed was hij uit zijn slaapzak gekronkeld en onderweg naar de aantrekkelijk groene kikker op wieltjes op onnavolgbare wijze met zijn pootje tussen de spijlen van het bed geraakt.
En er zit nogal wat spek op die pootjes, dus hij zat vast.
Hij was vooral boos geloof ik, dat zijn kikkerplan was mislukt.
Hoewel, nu zit hij op schoot en probeert mijn cola light op te drinken, tevreden kraaiend.
Snood kind.

Priegelnix

Mon, 08 Feb 2010 08:43:00 +0100

Er zijn zaken waarvan je al heel vroeg weet: hier ben ik heel erg niet geschikt voor.
In mijn geval: priegelen.
Mijn handen zijn gemaakt om hout mee te hakken, stevig mee te masseren of desnoods vlees mee aan grote haken te slaan, maar priegelen kunnen ze niet.
Huda maakt gelukkig af en toe mijn rits dicht, anders ging ik altijd met wapperende jas over straat.
En dat is koud, en daar ben ik ook al niet zo goed in.
Dus heb ik vanmorgen knopen aan mijn reservejas genaaid.
Twee stuks van de zakken afgepulkt en daarna op borst- en hogerdanborst hoogte gepriegeld.
Straks trotseer ik de wind en hoop ik dat ze houden. Tenminste een dag, dan kan ik morgen met Huda afspreken in de hoop dat ze me weer zorgzaam dichtritst. En dan gewoon die rits nooit meer openmaken.
Want een mens mag dan niet zo goed zijn in dingen, het leven trekt zich daar niets van aan.

Mandarijntje met melk

Fri, 05 Feb 2010 10:09:00 +0100

Fietste vanmorgen met Aran voorgehangen naar het kinderdagverblijf.
Halverwege kreeg ik een stralende glimlach, zijn mandarijntje én een restantje melk over me uitgestort.
Ik ga ervan uit dat de mensen met wie ik interviews heb vandaag zullen denken dat die wittig vlek op de rand van mijn keurige truitje een uiting van stijl is.

Au

Thu, 04 Feb 2010 08:57:00 +0100

Gisteren ontdekt dat je van vier bokbier best heel dronken kan worden.
Anderzijds: de avond was elke slok waard.